Actueel
Winter Vol Liefde-Judith heeft babynieuws: ”Bart is niet de vader”
Winter Vol Liefde Seizoen Twee: Judith en Bart Gelukkiger Dan Ooit
Liefde Bloeit op in Winter Vol Liefde
Het tweede seizoen van Winter Vol Liefde is tot een einde gekomen, en van alle deelnemers lijkt slechts één koppel daadwerkelijk de liefde te hebben gevonden: Judith en Bart. Hun band groeide gedurende het programma en ondanks enkele twijfels onderweg, zijn ze nog steeds dolgelukkig samen.
Voor de reünie besloot Judith echter een kleine grap uit te halen, door groots babynieuws aan te kondigen. De verrassing? Bart is niet de vader!
Judith en Bart: Een Onmiskenbare Klik
Vanaf het begin was het voor velen duidelijk: Judith en Bart deelden een bijzondere chemie. De natuurlijke klik tussen hen was zichtbaar en niets leek hun prille liefde in de weg te staan.
Toch werd Judith gedurende het programma aan het twijfelen gebracht. Klimaatactiviste Esther, die eveneens deelnam aan Winter Vol Liefde, bracht haar in verwarring met haar visie op relaties. Judith begon zelfs te twijfelen aan monogamie. Uiteindelijk koos ze ervoor om haar hart te volgen en gaf ze Bart haar volledige vertrouwen. Zoals in de reünie-aflevering te zien was, blijkt dat een uitstekende keuze te zijn geweest: ze zijn nog steeds gelukkig samen.
Samenwonen: Een Grote Stap
Niet alleen zijn Judith en Bart nog samen, hun relatie is zelfs in een stroomversnelling geraakt. Slechts vier maanden na de opnames nam Bart een grote stap: hij besloot zijn leven in Rotterdam achter zich te laten en bij Judith te gaan wonen.
Tijdens de reünie werd dit belangrijke moment besproken bij De Telegraaf. Presentatoren Karlijn Bernoster en Jordi Versteegden deelden hun indrukken over het koppel. “Je ziet ze nog steeds net zo verliefd als tijdens die laatste uitzendingen. Dat is toch wel heel erg mooi.”
Judith’s Babynieuws: Een Verrassende Wending
Voor de reünie besloot Judith haar volgers op Instagram te verrassen met een bijzondere aankondiging. Bernoster lichtte dit moment toe: “Ze deelde op Instagram een kleine verrassing, een nieuwsupdate. Laten we maar snel kijken.”
In het fragment dat werd getoond, begint Judith met een opwindende mededeling: “Nou, de reünie komt zometeen online en de meesten zullen daar met smart op zitten te wachten. Maar nog daarvoor heb ik een heel leuk nieuwtje om met jullie te delen… Ik heb namelijk babynieeeeeeeuws.”
Kijkers raakten direct in spanning en velen dachten dat Judith zwanger zou zijn van Bart. Maar toen draaide ze de camera en onthulde de werkelijke verrassing: een pasgeboren kalfje op haar boerderij. “Het eerste kalfje van het jaar! Ze is net drie uurtjes oud.”
Een Hilarische Reactie op de Grap
Jordi Versteegden kon zijn lach niet inhouden en reageerde geamuseerd op de grap: “Dit is toch fantastisch. Wat zal Esther hiervan vinden? Want die had natuurlijk ook commentaar toen er op een gegeven moment koeien gingen verdwijnen.”
De humorvolle actie van Judith werd breed opgepikt door kijkers en fans van het programma. Het toonde niet alleen haar luchtige kant, maar versterkte ook het beeld dat zij en Bart met veel plezier samen hun leven opbouwen.
Een Succesverhaal in Winter Vol Liefde
Waar veel deelnemers van Winter Vol Liefde uiteindelijk hun zoektocht zonder partner beëindigden, hebben Judith en Bart een echt succesverhaal geschreven. Ondanks twijfels, obstakels en de invloed van anderen, hebben ze elkaar gevonden en zetten ze samen nieuwe stappen in hun leven.
Met hun sprankelende liefde en gedeelde toekomstplannen zijn Judith en Bart een van de weinige koppels die bewijzen dat liefde via een tv-programma wel degelijk kan bloeien. Of ze de rest van hun leven samen blijven, zal de tijd leren, maar voor nu is één ding zeker: ze zijn dolgelukkig.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.