Actueel
Urk-ster Mathilde moeder geworden van dochtertje: dit is haar naam
Mooi nieuws vanuit Urk! Mathilde Keuter is bevallen van een prachtige dochter en deelt haar blijdschap met de wereld via social media. De kersverse moeder onthult niet alleen de geboorte van haar kindje, maar maakt ook direct haar naam bekend. En die naam heeft een bijzondere betekenis binnen de familie.
Een Trotse Moeder
Op Facebook deelt Mathilde het heuglijke nieuws en haar liefde voor haar pasgeboren dochter. “Vanmiddag om 13.54 is mijn prachtige dochter geboren. Haar naam is Gerda, vernoemd naar haar trotse Tutte. Alles gaat goed met ons, ik ben enorm verliefd.”
Voor buitenstaanders zal de naam Tutte misschien wat vraagtekens oproepen, maar op Urk is dit een vertrouwde term. In het Urkers dialect betekent Tutte namelijk tante. Dit betekent dat dochter Gerda vernoemd is naar de zus van Mathilde, een prachtig eerbetoon binnen de familie.
Hartverwarmende Reacties
Het nieuws over de geboorte van Gerda is hartelijk ontvangen door familie, vrienden en volgers van Mathilde. Onder haar bericht op social media stromen de felicitaties binnen. “Wat een prachtig meisje en een mooie naam!”, schrijft een enthousiaste volger. “Gefeliciteerd Mathilde, geniet van je kleine wonder.”
Urk staat bekend om haar hechte gemeenschap, waar familiewaarden en tradities een belangrijke rol spelen. Het is dan ook niet verrassend dat Mathilde wordt overspoeld met liefdevolle reacties en steunbetuigingen.
Een Bewuste Keuze om Alleen Moeder te Worden
Mathilde’s moederschapstraject is bijzonder. Vorig jaar maakte ze al bekend dat ze in verwachting was van haar tweede kindje. Wat deze zwangerschap extra speciaal maakt, is dat ze er bewust voor heeft gekozen om alleen moeder te worden.
Ze besloot gebruik te maken van een donor, waardoor ze zonder partner haar gezin uitbreidt. Dit is een keuze die steeds vaker voorkomt onder vrouwen die verlangen naar een kindje, maar (nog) niet de juiste partner hebben gevonden. Mathilde is een sterk en onafhankelijk voorbeeld van hoe je je eigen pad kunt kiezen als moeder.
Tweede Kind voor Mathilde
Voor Mathilde is dit haar tweede kindje. In de herfst van 2022 beviel ze van haar zoontje Jason. Zijn geboorte was een life-changing moment, maar bracht ook grote veranderingen in haar leven met zich mee.
Mathilde en Jason’s vader, Michael, gingen kort na de geboorte uit elkaar. Hoewel ze hun best deden om als gezin te functioneren, bleek uiteindelijk dat hun verschillen te groot waren.
Op Instagram deelde Mathilde destijds openhartig over hun relatiebreuk:
📢 “Doordat we onverwachts zwanger raakten, moesten wij in korte tijd elkaar leren kennen en een relatie opbouwen. We hebben geprobeerd er het beste van te maken.”
Helaas bleek dit niet voldoende om samen verder te gaan:
📢 “We zijn erachter gekomen dat we op veel dingen niet op één lijn zitten en simpelweg niet bij elkaar passen.”
Ondanks deze uitdagingen is Mathilde een toegewijde moeder die alles doet om haar kinderen een liefdevolle opvoeding te geven.
Sterke Vrouw, Zelfstandige Moeder
Met de geboorte van Gerda is Mathilde officieel een moeder van twee. Haar keuze om bewust alleenstaande moeder te worden, laat zien dat ze sterk in haar schoenen staat en haar eigen beslissingen neemt.
Veel vrouwen in een soortgelijke situatie voelen zich geïnspireerd door haar verhaal. Het laat zien dat je ook zonder traditionele gezinssituatie een warm en liefdevol thuis kunt creëren.
De Toekomst voor Mathilde en Haar Twee Kinderen
Met Jason en Gerda heeft Mathilde nu twee prachtige kinderen om voor te zorgen. Hoewel het niet altijd makkelijk zal zijn als alleenstaande moeder, is ze vastberaden om hen alles te geven wat ze nodig hebben.
📢 “Het ouderschap is een avontuur, maar ik zou het voor geen goud willen missen.” – Mathilde
Nu is het tijd om te genieten van de eerste weken met haar pasgeboren dochter en samen met Jason een nieuwe balans te vinden.
Een Nieuw Hoofdstuk Begint
De geboorte van Gerda markeert een nieuw begin voor Mathilde. Ze laat zien dat liefde en familie op vele manieren kunnen worden vormgegeven. Een inspirerend verhaal van moed, zelfliefde en een bewuste keuze voor het moederschap.
Wij wensen Mathilde en haar kinderen veel geluk en liefde toe in deze nieuwe fase van hun leven! ❤️
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.