Actueel
Zorgwekkend nieuws over de gezondheid van Sylvana Simons – Fans in grote angst 😔
Het gaat helemaal niet goed met Sylvana Simons. De presentatrice en oud-politica kampt met chronische pijn en deelt openhartig haar strijd met gezondheidsproblemen. In een interview met Story vertelt ze hoe zwaar haar situatie is en welke impact dit heeft op haar dagelijks leven.
Kamerwerk eiste zijn tol
Enkele jaren geleden maakte Sylvana haar intrede in de Tweede Kamer als politica. Het werk in de politiek bracht een enorme druk en stress met zich mee, en na verloop van tijd begon haar lichaam de gevolgen hiervan te voelen.
Sylvana lijdt aan artrose en fibromyalgie. Fibromyalgie is een aandoening die gepaard gaat met langdurige spierpijn, stijfheid en extreme vermoeidheid. De combinatie van deze aandoeningen zorgde ervoor dat haar werkzaamheden steeds zwaarder werden. “Mijn lijf was op toen ik uit de Tweede Kamer vertrok,” vertelt ze aan Story.
Om haar klachten onder controle te houden, probeert Sylvana stress te vermijden, goed te rusten en gezond te eten. “De bekende dingen,” zegt ze. Toch bieden deze maatregelen niet altijd verlichting, en medicatie werkt slechts in beperkte mate. Haar klachten worden bovendien verergerd door weersomstandigheden: koude en vochtige lucht zorgen ervoor dat de pijn ondraaglijk wordt.
Lichamelijke inspanning heeft grote gevolgen
Het leven met een chronische aandoening is voor Sylvana een voortdurende uitdaging. Een klein uitstapje kan haar dagenlang uit balans brengen. Een recente wandeling in het Amsterdamse Bos was zo intensief dat ze een weeklang nauwelijks van de bank kon komen. “In totaal was ik veertien dagen van slag. Ik had meerdere ontstekingen in mijn achillespees.”
Ondanks haar klachten probeert Sylvana haar leven zo normaal mogelijk te leiden. “Als ik een avondje ga stappen, geef ik alles,” zegt ze. Maar de nasleep van dergelijke activiteiten is zwaar. Het herstel duurt lang en brengt veel ongemak met zich mee. “Ik kan nog wel veel, maar niet zonder daar een prijs voor te betalen.”
Felle kritiek na uitspraak over Ron Brandsteder
Naast haar gezondheidsproblemen kwam Sylvana deze week ook in het nieuws vanwege een controversiële uitspraak op BlueSky, een sociaal mediaplatform. Op de dag dat Ron Brandsteder 0verleed, plaatste ze een harde boodschap:
“Over de d0den niets dan goeds, behalve als het zelfingenomen kl00tzakken zijn. Dan niets over de d0den.”
Deze uitspraak zorgde voor een storm van kritiek. Onder anderen Johan Derksen en Dries Roelvink reageerden fel op haar woorden en veroordeelden haar harde toon. Veel mensen vonden het respectloos en ongepast om zo kort na het 0verlijden van Brandsteder een dergelijk bericht te plaatsen.
Hoewel Sylvana niet onbekend is met controverse, lijken haar woorden dit keer een gevoelige snaar te hebben geraakt bij een groot deel van het publiek. Haar uitlatingen en de gevolgen ervan hebben de aandacht afgeleid van haar gezondheidsstrijd, waardoor ze zich opnieuw geconfronteerd ziet met hevige kritiek.
Wat betekent dit voor haar toekomst?
Gezien haar voortdurende gezondheidsproblemen is het onduidelijk hoe Sylvana haar carrière en persoonlijke leven in de toekomst zal vormgeven. De combinatie van fysieke beperkingen en publieke controverses maakt haar situatie complex. Toch blijft ze vastberaden om ondanks alles het beste uit het leven te halen.
Haar verhaal benadrukt hoe moeilijk het is om met een chronische aandoening te leven, vooral wanneer lichamelijke klachten het dagelijks functioneren bemoeilijken. Hoe Sylvana haar toekomst ziet en welke keuzes ze zal maken, blijft een open vraag. Eén ding is zeker: haar gezondheidsproblemen en haar uitgesproken meningen zullen haar niet snel uit de schijnwerpers halen.
Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.