Connect with us

Actueel

Xess Xava zegt haar opa Barry Sneijder vaarwel: ´Emotionele beelden´

Published

on

Het was een emotioneel moment voor Xess Xava en zijn familie. Yolanthe Cabau deelde op Instagram ontroerende beelden waarop haar zoon afscheid neemt van zijn opa Barry Sneijder. De foto, die in haar Stories verscheen, laat zien hoe de jonge Xess zijn hand op de kist van zijn opa legt, omringd door roze, rode en witte rozen.

zoontje van Yolanthe

Een aangrijpend afscheid

Het verlies van Barry Sneijder heeft een diepe indruk achtergelaten op de familie. Voor Xess, de zoon van Wesley Sneijder en Yolanthe Cabau, is het een hartverscheurend moment. Het jongetje, dat opgroeit in een bekende voetbal- en showbizzfamilie, moest op jonge leeftijd al afscheid nemen van een geliefde opa. Yolanthe’s boodschap bij de foto was kort maar krachtig: “Dag lieve opa.”

Xess Xava zonder vlechtjes

Overlijden na een lange strijd

Barry Sneijder overleed aan de gevolgen van k@nker. Hij had te maken met uitgezaaide l0ng0ntsteking en eerder werd al bekend dat hij niet meer zou genezen. Zijn overlijden kwam niet onverwacht, maar dat maakt het verdriet er niet minder om. Wesley Sneijder deelde eerder al een emotioneel bericht op Instagram: “Bedankt voor alles pa. Rust in vrede en vergeet mama niet de groeten te doen. Grote kus voor haar.”

zoontje van Yolanthe

Familie deelt liefdevolle berichten

Niet alleen Wesley, maar ook zijn broer Rodney stond stil bij het overlijden van hun vader. Op Instagram deelde hij een ontroerende boodschap waarin hij sprak over de oneerlijke strijd die Barry moest voeren. “Mijn ouwe, mijn vriend. Je hebt gevochten als een leeuw, maar helaas was dit een oneerlijke strijd,” schreef hij. “Bedankt voor alles, geef mama een dikke kus daar boven. Rust zacht en tot ooit ouwe.”

Een groot gemis voor de familie

Het overlijden van Barry laat een grote leegte achter in de familie Sneijder. Hij was niet alleen vader van Wesley en Rodney, maar ook een geliefde opa voor Xess Xava. De sterke band tussen Barry en zijn familie was duidelijk zichtbaar in de berichten die zij na zijn overlijden deelden. Het verdriet is groot, maar de herinneringen aan hem blijven voortleven.

zoontje van Yolanthe

Steun voor Wesley en Yolanthe

Op sociale media kregen Wesley en Yolanthe veel steunbetuigingen. Fans en vrienden reageerden massaal op hun berichten en wensten hen sterkte in deze moeilijke tijd. Vooral de foto van Xess die afscheid neemt van zijn opa raakte velen. Het beeld symboliseert het diepe gemis, maar ook de liefde die de familie voor Barry voelde.

Een eerbetoon aan Barry

Voor Wesley en Rodney is het belangrijk dat hun vader herinnerd wordt als een sterke en liefdevolle man. In hun berichten benadrukken ze zijn vechtersmentaliteit en de liefde die hij gaf. “Rust zacht en tot ooit,” schreef Rodney, waarmee hij uitdrukte dat Barry voor altijd in hun harten zal blijven.

Herinneringen blijven voortleven

Hoewel Barry niet meer fysiek aanwezig is, leeft hij voort in de herinneringen van zijn familie. Voor Xess Xava zal hij altijd de lieve opa blijven die hem met open armen ontving. En voor Wesley en Rodney blijft hij hun vader, hun steun en toeverlaat. Zijn overlijden is een groot verlies, maar zijn nalatenschap zal altijd voortleven in de harten van zijn dierbaren.

Actueel

Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”

Published

on

Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.

Een vakantie die alles veranderde

De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.

Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.

Een loodzware revalidatie

Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.

In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.

Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.

De klap van de homejacking

In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.

Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.

Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.

Officieel invalide verklaard

De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.

“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.

Leven met beperkingen

Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.

Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”

Angst en veiligheid

De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.

Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”

Dankbaarheid ondanks alles

Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.

“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.

Een ander leven, maar samen

Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.

Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.

Continue Reading