Actueel
Wilfred Genee maandag ook niet bij VI: Dit is er aan de hand
Tot verbazing van de kijkers zat Hélène Hendriks gisteravond op de stoel van Wilfred Genee bij Vandaag Inside. De reden van zijn afwezigheid was opvallend: Genee kon geen oppas vinden voor zijn kinderen. Daarnaast is het nog steeds onduidelijk waarom hij maandag opnieuw niet aanwezig zal zijn.
Wilfred Genee afwezig door oppasproblemen
Tijdens de uitzending legde Hendriks uit waarom Genee niet kon komen. “Wilfred is er vanavond niet, omdat hij geen oppas kon vinden,” vertelde ze. Een verrassende verklaring, zeker gezien het feit dat Vandaag Inside een van de best bekeken talkshows van Nederland is.
Maar dat is niet het enige: ook maandag zal Wilfred niet aanwezig zijn. “Dus dan zit ik hier ook,” voegde Hendriks eraan toe. Waarom hij dan afwezig is, blijft vooralsnog een raadsel. Shownieuws heeft Genee om een reactie gevraagd, maar heeft nog geen antwoord ontvangen. Dit roept vragen op over de werkelijke reden achter zijn afwezigheid.
Brand in de woning van Genee
Een week eerder werd het gezin van Wilfred Genee opgeschrikt door een brand in hun woning. Ondanks de hectische situatie besloot Genee toch naar Vandaag Inside te gaan en de uitzending te presenteren.
Deze beslissing viel niet goed bij zijn vrouw, Lily. “Achteraf hebben we daar ook wel een gesprek over gehad. Zo van: hoe zouden we dat de volgende keer doen? Dit soort dingen moeten natuurlijk geen automatisme worden,” liet Genee weten.
Het lijkt erop dat de spanningen rondom zijn privéleven en werk voor enige discussie binnen het gezin hebben gezorgd. Of deze situatie iets te maken heeft met zijn afwezigheid de komende dagen, blijft speculeren.
René van der Gijp past zijn werkweek aan
Ook binnen het team van Vandaag Inside zijn er enkele wijzigingen. Wilfreds collega René van der Gijp (63) heeft besloten om minder vaak aanwezig te zijn.
Van der Gijp gaf eerder al aan dat hij vijf uitzendingen per week te veel vond. Vanaf dit jaar schuift hij daarom alleen nog vier dagen per week aan, met de woensdag als zijn vaste vrije dag.
Dit besluit komt niet als een verrassing, aangezien de analist al langere tijd aangaf dat hij het rustiger aan wilde doen. Zijn afwezigheid op woensdag betekent echter niet dat hij minder invloed heeft binnen de show – Van der Gijp blijft een van de meest uitgesproken en geliefde gezichten van het programma.
Toekomstige uitzendingen zonder Wilfred?
De afwezigheid van Genee roept vragen op over hoe Vandaag Inside omgaat met de rolverdeling binnen de show. Met Hélène Hendriks als vaste vervanger is er een solide back-up, maar de onduidelijkheid rondom Wilfreds afwezigheid blijft opvallend.
Of zijn afwezigheid een incident is of een teken aan de wand voor toekomstige veranderingen, zal moeten blijken. Voor nu lijkt Vandaag Inside zonder al te veel problemen door te draaien, maar de reden achter Genee’s afwezigheid blijft een mysterie.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.