Kamal, een 42-jarige vader van twee kinderen, leeft een uniek en zelfvoorzienend bestaan.

Zonder een reguliere baan te hebben, weet hij toch voldoende inkomsten te vergaren om zichzelf en zijn gezin te onderhouden.

In plaats van zich op de traditionele arbeidsmarkt te begeven, kiest Kamal ervoor om zijn uitkering aan te vullen door regelmatig op pad te gaan met grote tassen, op zoek naar verloren statiegeldflesjes en -blikjes.

Dit opmerkelijke streven heeft Kamal tot een ware expert gemaakt. Hij heeft een scherp oog ontwikkeld voor de plekken waar mensen hun flessen en blikjes met statiegeld achterlaten.

“Het is eigenlijk best makkelijk geld verdienen,” zegt Kamal met een glimlach. Hij beweert gemakkelijk zo’n 15 euro per dag bijeen te sprokkelen met zijn inzamelingsactiviteiten.

Al enkele maanden is Kamal toegewijd aan zijn speurtocht naar statiegeldflesjes en -blikjes.

Hij doet dit om verschillende redenen. Allereerst biedt deze praktijk hem de mogelijkheid om zijn uitkering aan te vullen, wat zijn financiële situatie enigszins verlicht.

Daarnaast heeft Kamal een milieubewuste drijfveer: hij draagt bij aan een schonere stad door zwerfafval op te ruimen.

Bovendien biedt zijn inzamelingsroutine hem structuur en regelmaat, waardoor hij voorbereid blijft op een eventuele terugkeer naar de arbeidsmarkt.

Kamal heeft zijn zoektocht naar statiegeldartikelen verfijnd tot een kunst. Met behulp van zijn fiets en een reeks tassen kent hij de locaties waar zijn kansen het grootst zijn.

Evenementen blijken ware goudmijnen te zijn voor Kamal. “Mensen sjouwen niet graag continu een leeg blikje met zich mee,” legt hij uit.

Het Pasar Malam-evenement in Dordrecht was bijzonder lucratief voor Kamal, waarbij sommige bezoekers zelfs blikjes en flesjes direct aan hem overhandigden.

Juni leverde Kamal zijn hoogste opbrengst op tot dan toe: hij vergaarde ongeveer 75 euro aan statiegeldartikelen in het Wantijpark.

Kamal’s vastberadenheid blijkt uit het feit dat hij na grote evenementen zelfs in de vroege ochtenduren, rond 04.00 of 05.00 uur, het park bezoekt om zijn inzamelingsactiviteiten voort te zetten.

Gedurende een doorsnee dag doorkruist Kamal onvermoeibaar de stad. Hij beschouwt een bijverdienste van 10 tot 15 euro als haalbaar en gelooft zelfs dat hij met doorzettingsvermogen 20 euro kan bereiken.

Hij verbaast zich over mensen die statiegeldflesjes en -blikjes weggooien in plaats van ze in te leveren, vooral wanneer sommigen klagen over geldtekorten.

Kamal lacht en zegt: “Het gezegde ‘geld ligt op straat’ is echt waar. Je moet er alleen iets voor doen, zoals bukken en vroeg opstaan. Sommige mensen lijken dat echter te ontlopen.”

Hoewel Kamal concurrenten heeft in Dordrecht die dezelfde activiteit ondernemen, geeft hij toe dat hij een slimme strategie hanteert.

Hij vermijdt gebieden waar anderen recent hebben verzameld en blijft op zoek naar nieuwe kansen.

Kamal’s levensstijl illustreert zijn vastberadenheid en inventiviteit, en toont aan dat er inderdaad manieren zijn om creatief en succesvol in het levensonderhoud te voorzien, zelfs zonder traditionele werkgelegenheid.