Na een lange en beladen afwezigheid is The Voice of Holland eindelijk terug op televisie. Een terugkeer waar maandenlang over is gesproken en die door veel kijkers met spanning werd afgewacht. Het resultaat liet zich meteen voelen: nog voordat de eerste aflevering goed en wel op gang was, stond #tvoh al trending op social media. Het leek alsof heel Nederland weer collectief voor de buis zat. Toch was de vreugde niet onverdeeld. Naast enthousiasme en ontroering klonk er ook stevige kritiek — vooral op één punt waar kijkers zich massaal aan stoorden.

Een beladen comeback

De terugkeer van The Voice of Holland is geen gewone seizoensstart. Het programma verdween jaren geleden abrupt van de buis en keert nu terug met een hernieuwde opzet, aangepaste sfeer en een duidelijke poging om het vertrouwen van het publiek terug te winnen. Dat maakt deze eerste aflevering extra beladen. Voor veel kijkers voelde het bijna als een examenmoment: kan The Voice weer dat gevoel oproepen van vroeger, of is er iets onherstelbaar veranderd?

Dat de aflevering zoveel reacties losmaakte, laat zien hoe diep het programma nog altijd zit ingebakken in het Nederlandse televisielandschap.

De stem van Martijn Krabbé raakt kijkers

Een van de meest besproken momenten van de avond had niets te maken met een kandidaat, maar met Martijn Krabbé. De presentator is om inmiddels bekende redenen niet fysiek aanwezig in de studio, maar zijn stem is wél te horen als voice-over. En dat raakte een gevoelige snaar bij het publiek.

Al bij de eerste zinnen werd duidelijk hoeveel Martijn voor kijkers betekent. Op social media verschenen ontroerde reacties, waarin mensen hun blijdschap uitten dat hij op deze manier toch onderdeel is van het programma.

“Zo fijn om Martijn te horen,” klinkt het herhaaldelijk.
“Wat een mooi begin, met zijn stem,” schrijven anderen.

Voor veel mensen voelde het als een geruststelling: ondanks alles is een belangrijk stukje The Voice behouden gebleven. Zijn stem fungeerde als een vertrouwde gids door een programma dat zichzelf opnieuw moet uitvinden.

Sanne zet de toon van de avond

Ook muzikaal begon het seizoen sterk. De eer om als eerste kandidaat het podium te betreden was weggelegd voor Sanne van Assouw. Ze koos voor Voilà van Barbara Pravi, een intens en gevoelig nummer dat niet eenvoudig is om overtuigend te brengen. Toch wist Sanne vanaf de eerste noot indruk te maken.

Binnen korte tijd draaiden alle stoelen van de coaches om. Het publiek reageerde enthousiast en op sociale media was al snel duidelijk dat Sanne een blijvende indruk had achtergelaten. Maar de grootste verbazing moest nog komen.

Toen Sanne zich voorstelde en haar leeftijd noemde — 23 jaar — barstte het internet los. Veel kijkers gaven toe dat ze haar aanzienlijk ouder hadden ingeschat, puur op basis van haar stem, uitstraling en rust.

“Ik dacht serieus dat ze een vrouw van middelbare leeftijd was,” schreef iemand.
“23? Dat meen je niet,” klonk het elders.

De reacties waren niet negatief bedoeld, maar juist een compliment: Sanne klonk volwassen, doorleefd en technisch sterk. Daarmee zette ze meteen de toon voor het seizoen.

Positieve start, maar dan…

Tot zover de lof. Want terwijl kijkers genoten van de kandidaten, de coaches en de emotionele momenten, begon zich langzaam een andere irritatie op te bouwen. En die had alles te maken met iets waar televisiekijkers al langer moeite mee hebben: reclameblokken.

In het eerste uur van de uitzending werden kijkers geconfronteerd met twee reclameblokken van elk meer dan acht minuten. Dat zorgde voor frustratie, verbazing en cynische opmerkingen op social media.

“Drie kandidaten gezien… en weer reclame,” schreef iemand.
“The Voice of reclame,” grapte een ander.
“Is er iemand die de reclames aan het timen is?” vroeg een kijker zich af.

De kritiek was niet mild en kwam uit alle hoeken. Veel mensen gaven aan dat het tempo van de uitzending volledig werd onderbroken door de lange onderbrekingen, waardoor de spanningsboog telkens werd doorgeknipt.

Botsing tussen nostalgie en commerciële realiteit

De irritatie over de reclames raakt aan een bredere frustratie bij kijkers. The Voice wordt door velen geassocieerd met een avond ontspannen televisie kijken, meeleven met kandidaten en muziek beleven. Lange reclameblokken halen kijkers uit die beleving en zorgen ervoor dat de emotie weglekt.

Tegelijkertijd is het ook de realiteit van commerciële televisie. Grote programma’s kosten veel geld en reclame-inkomsten zijn noodzakelijk. Maar de vraag die kijkers massaal stellen: moet dat echt zó veel en zó lang?

Juist bij een comeback-aflevering, waar goodwill zo belangrijk is, lijkt de balans volgens veel kijkers zoek.

De finale: alles wordt anders

Naast de uitzending zelf viel ook de aankondiging over de finale op. Die zal dit seizoen anders verlopen dan voorheen. De grote ontknoping wordt niet live uitgezonden tijdens The Voice zelf, maar de uitslag wordt bekendgemaakt in RTL Tonight, na afloop van de finale-uitzending op 8 mei.

Kijkers mogen nog steeds stemmen en bepalen wie wint, maar het moment van bekendmaking verhuist naar een ander programma. Dat roept vragen op, zeker bij trouwe fans die gewend zijn aan een klassieke livefinale met spanning tot de laatste seconde.

Dat de finale niet live is, voelt voor sommigen als een breuk met de traditie. Tegelijkertijd begrijpen anderen dat er bewust voor een andere aanpak is gekozen, passend bij de herstart van het programma.

Een avond vol tegenstrijdige gevoelens

De eerste aflevering van het nieuwe seizoen laat een dubbel beeld achter. Aan de ene kant is er opluchting en enthousiasme: The Voice voelt weer als muziek, talent en emotie. De stem van Martijn Krabbé, het optreden van Sanne en de reacties van de coaches zorgen voor vertrouwen.

Aan de andere kant is er irritatie over het tempo, de reclame en de onderbrekingen die de kijkervaring verstoren. Het laat zien hoe kritisch het publiek is — en hoe hoog de lat ligt.

Eén ding is duidelijk: The Voice of Holland is terug, en niemand kijkt onverschillig toe. De komende afleveringen zullen moeten uitwijzen of het programma erin slaagt de balans te vinden tussen inhoud, emotie en commerciële realiteit. Maar dat Nederland weer massaal meekijkt, staat buiten kijf.