Actueel
René van der Gijp: ”Overlijden Joke Bruijs geen toeval”
René van der Gijp: “Het is geen toeval dat Joke Bruijs zo kort na Gerard Cox is gegaan”
Het nieuws over het 0verlijden van Gerard Cox en Joke Bruijs in dezelfde week raakt Nederland diep. Waar de geliefde zanger en cabaretier Gerard Cox afgelopen zondag op 85-jarige leeftijd zijn laatste adem uitblies, volgde slechts drie dagen later het bericht dat ook Joke Bruijs – zijn ex-vrouw en jarenlang creatieve partner – is heengegaan. Zij werd 73 jaar.
Tijdens de uitzending van Vandaag Inside bespraken de analisten en presentatoren dit verdrietige nieuws. René van der Gijp sprak daar de overtuiging uit dat het geen toeval kan zijn dat Bruijs zo kort na Cox is 0verleden. Volgens hem heeft ze dit zo gewild, omdat hun levens al sinds de jaren zeventig onafscheidelijk met elkaar verbonden waren.
Twee iconen kort na elkaar
De tijdlijn van hun heengaan is opvallend. Gerard Cox maakte vorige maand bekend dat hij slokdarmkanker had. De z!ekte verliep snel, en afgelopen zondag werd zijn 0verlijden in zijn woonplaats Mijnsheerenland (Zuid-Holland) bekendgemaakt.
Nog geen drie dagen later volgde het nieuws dat ook Joke Bruijs is heengegaan. Zij kampte al jarenlang met de z!ekte van Parkinson, die haar gezondheid steeds verder beperkte. Volgens haar management had Bruijs vooraf bepaald dat haar lichaam ter beschikking van de wetenschap zou worden gesteld. Daarmee koos ze voor een betekenisvolle nalatenschap, al betekent dit ook dat er geen traditionele uitvaart zal plaatsvinden.
Een huwelijk en een creatieve erfenis
Gerard Cox en Joke Bruijs leerden elkaar kennen in de jaren zeventig en trouwden in 1977. Hun huwelijk duurde tien jaar, maar ook na hun scheiding bleven de twee intensief samenwerken. Hun samenwerking was soms zelfs bepalender dan hun liefdesrelatie.
Zo stonden ze samen op het toneel en voor de camera. Tussen 1989 en 1993 schitterden ze in de televisieserie Vreemde Praktijken, waarin hun chemie onmiskenbaar was. Daarnaast had Bruijs gastrollen in series als Goede Tijden, Slechte Tijden, waarmee ze een breed publiek bereikte.
Hun meest iconische samenwerking was zonder twijfel de langlopende televisieserie Toen Was Geluk Heel Gewoon, waarin Cox de rol van Jaap Kooiman vertolkte en Bruijs regelmatig opdook in gastrollen. Het duo wist elkaar altijd professioneel te vinden, zelfs toen hun persoonlijke relatie al tot het verleden behoorde.
“Dat wilde ze” – de woorden van Van der Gijp
Tijdens Vandaag Inside werd uitgebreid stilgestaan bij de bijna gelijktijdige 0verlijdens. René van der Gijp liet zich ontvallen dat hij het geen toeval vond. “Dat wilde ze,” zei hij beslist, doelend op de nauwe band tussen Cox en Bruijs. Volgens hem voelde het voor Joke alsof haar taak erop zat nu Gerard er niet meer was.
Presentator Wilfred Genee reageerde verbaasd en vroeg of Van der Gijp bedoelde dat ze eigenlijk samen wilden gaan. Van der Gijp knikte: “Het komen te 0verlijden als het voor hem ook voorbij was.” Hij suggereerde daarmee dat hun verbondenheid zo groot was dat Bruijs het niet meer wilde of kon opbrengen om zonder Gerard verder te leven.
Derksen: “Ze was al zo z!ek”
Ook Johan Derksen mengde zich in het gesprek. Hij herinnerde eraan dat Joke Bruijs al langere tijd ernstig z!ek was en daardoor niet eens in staat zou zijn geweest om een uitvaart bij te wonen. “Zij was toch al zo z!ek dat ze niet eens meer naar de begrafenis kon?” merkte hij op.
Van der Gijp bevestigde dit en onderstreepte de emotionele band die tot het einde bleef bestaan. Ondanks hun scheiding bleven Gerard en Joke elkaars steun en toeverlaat.
Een liefde die bleef
Wat hun band bijzonder maakte, was dat deze zich niet liet beperken tot de periode van hun huwelijk. Zelfs na hun scheiding zochten ze elkaar vaak op. Gerard Cox vertelde in april van dit jaar nog in een interview dat hij regelmatig bij Joke op bezoek ging, ondanks haar z!ekte.
Hij nam dan soms de rol van entertainer op zich: “Dan doe ik halverwege alsof ik de tekst van een lied niet meer weet, en dan herinnert ze zich het ineens allemaal.” Deze kleine, intieme momenten lieten zien hoe hun vriendschap en wederzijdse steun altijd aanwezig bleven.
Publieke reacties vol emotie
Het 0verlijden van zowel Gerard Cox als Joke Bruijs binnen zo’n korte periode heeft veel losgemaakt bij het publiek. Op sociale media stromen de reacties binnen. Veel mensen benadrukken dat twee van de meest geliefde artiesten van Nederland zijn weggevallen.
Fans noemen hen een “gouden duo” dat door hun nuchtere humor, muzikale talent en warmte een unieke plek in de Nederlandse cultuur heeft verworven. Hun gezamenlijke werk wordt nu nog meer gezien als een monument voor de Nederlandse kleinkunst en televisiegeschiedenis.
Geen uitvaart, maar een erfenis voor de wetenschap
Dat Joke Bruijs haar lichaam ter beschikking stelde van de wetenschap, is een keuze die bewondering oproept. Veel mensen zien het als een laatste daad van betekenis, passend bij iemand die tijdens haar leven ook altijd betrokken en maatschappelijk bewust was.
Hoewel er daardoor geen traditionele uitvaart zal plaatsvinden, betekent dit niet dat haar nagedachtenis verdwijnt. Integendeel: haar carrière, haar optredens en haar rol in het leven van mensen zoals Gerard Cox en hun gezamenlijke vriendenkring blijven springlevend.
De woorden die blijven hangen
Tijdens Vandaag Inside sloot Van der Gijp zijn reflectie af met een bijna filosofische gedachte: het 0verlijden van Joke zo kort na Gerard is volgens hem een bevestiging van de diepe band die de twee altijd hebben gehad. “Dat was vroeger zo’n leuk stel,” zei hij met een mengeling van melancholie en bewondering.
Het gesprek liet zien hoezeer de levens van Cox en Bruijs vervlochten waren, niet alleen voor henzelf, maar ook in de ogen van het publiek dat hen jarenlang samen op televisie en in het theater zag.
Twee grootheden, één verhaal
Met het afscheid van Gerard Cox en Joke Bruijs in dezelfde week lijkt een heel hoofdstuk in de Nederlandse cultuurgeschiedenis afgesloten. Zij waren niet alleen artiesten, maar ook symbolen van een tijd waarin humor, muziek en nuchtere levenswijsheid hand in hand gingen.
Hun nalatenschap is groot: van de liedjes van Gerard tot de rollen van Joke, van hun gezamenlijke optredens tot hun persoonlijke vriendschap die ook na hun scheiding nooit verdween.
Conclusie: een innige band tot het einde
De woorden van René van der Gijp hebben de discussie geopend over hoe sterk de band tussen Gerard Cox en Joke Bruijs werkelijk was. Of het toeval was of niet, feit is dat ze slechts drie dagen na elkaar zijn gegaan. Het voelt voor velen alsof ze samen hun laatste hoofdstuk hebben afgesloten.
Wat rest, is bewondering voor hun levenswerk en ontroering over hun verbondenheid. Nederland neemt afscheid van twee grootheden die niet alleen hun talent deelden, maar ook hun menselijkheid. Hun verhaal blijft een symbool van liefde, vriendschap en de kracht van kunst.
Actueel
Werd België bestolen na hands? Dit zegt reglement
Opnieuw veel ophef na kwartfinale WK: waarom België géén strafschop kreeg tegen Spanje
De kwartfinale op het WK tussen Spanje en België (2-1) blijft de gemoederen flink bezighouden. Vooral een veelbesproken moment in het Spaanse strafschopgebied zorgt voor discussie onder Belgische supporters. Zij zijn ervan overtuigd dat hun ploeg een penalty had moeten krijgen nadat de bal de hand van middenvelder Rodri raakte.
Het incident vond plaats na een kopbal van verdediger Aymeric Laporte. De bal kwam vervolgens tegen de arm van Rodri terecht, waarna de Belgische spelers direct verhaal gingen halen bij scheidsrechter Michael Oliver. De Engelse arbiter wees echter resoluut naar ‘doorspelen’ en ook vanuit de VAR volgde geen ingreep.
Waarom was dit volgens de regels géén penalty?
Hoewel de beslissing voor veel Belgische fans onbegrijpelijk leek, blijkt de arbitrage volgens de officiële spelregels juist correct te hebben gehandeld. Dat meldt ook het Franse sportmedium L’Equipe.
De regels van de International Football Association Board (IFAB), de organisatie die wereldwijd de spelregels opstelt, zijn op dit punt namelijk duidelijk. Wanneer een speler de bal rechtstreeks via het lichaam of hoofd van een ploeggenoot tegen de hand krijgt, is er in principe geen sprake van een strafbare handsbal.
Daar bestaat slechts één belangrijke uitzondering op: wanneer een speler door zo’n handsbal direct scoort in het doel van de tegenstander. In de situatie van Spanje was daarvan uiteraard geen sprake, omdat het incident zich in het eigen strafschopgebied afspeelde.
Vergelijkbare situatie eerder dit jaar
Het is bovendien niet de eerste keer dat een dergelijke situatie voor discussie zorgt. Tijdens de halve finale van de Champions League tussen Paris Saint-Germain en Bayern München op 6 mei ontstond een vrijwel identiek moment.
PSG-middenvelder João Neves kreeg de bal toen eveneens via een ploeggenoot tegen de hand. Ook in die wedstrijd besloot de scheidsrechter geen strafschop toe te kennen, volledig in lijn met de IFAB-regels.
Michael Oliver handelde volgens de spelregels
Hoewel de beslissing voor België bijzonder zuur uitpakte, lijkt de arbitrage dus geen fout te hebben gemaakt. Michael Oliver paste simpelweg de huidige spelregels toe, waarin een onbedoelde handsbal na een aanraking van een eigen ploeggenoot niet wordt bestraft.
Het moment zal ongetwijfeld nog lang onderwerp van discussie blijven, maar volgens de letter van het reglement had Spanje op deze manier geen strafschop tegen hoeven krijgen.