Actueel
Populaire zangeres (63) overleden bij zwaar ongeval 😞
De muziekwereld is in diepe rouw na het onverwachte overlijden van de geliefde soulzangeres Angie Stone. De Amerikaanse zangeres, bekend om haar unieke stemgeluid en invloedrijke carrière in de R&B- en soulmuziek, is op 63-jarige leeftijd om het leven gekomen bij een ernstig auto-ongeluk.
Stone, die drie keer werd genomineerd voor een Grammy, was nog volop actief in de muziekwereld. Haar plotselinge overlijden laat een grote leegte achter bij haar fans, collega-artiesten en dierbaren.
Dodelijk ongeval na optreden
Het fatale ongeluk vond plaats in Montgomery, Alabama, waar Stone en haar bandleden net een optreden hadden gegeven. Volgens lokale media zat de zangeres met negen andere personen in een busje dat betrokken raakte bij een ernstig verkeersongeval.
Op beelden van het incident zijn de wrakstukken van het busje en duidelijke slipsporen op de weg te zien. Hoewel meerdere inzittenden gewond raakten, was Angie Stone de enige die het ongeluk niet overleefde.
Hulpdiensten waren snel ter plaatse, maar konden niet voorkomen dat Stone ter plekke aan haar verwondingen bezweek. De exacte oorzaak van het ongeval wordt momenteel onderzocht, maar autoriteiten sluiten niet uit dat slechte weersomstandigheden een rol hebben gespeeld.
Muziekwereld in rouw
Over de hele wereld wordt met verslagenheid gereageerd op het overlijden van Angie Stone. Artiesten, fans en muziekliefhebbers delen massaal hun verdriet en herinneringen aan de legendarische zangeres.
Een woordvoerster van Stone gaf een korte verklaring aan het Amerikaanse magazine TMZ:
“Haar stem en spirit zullen voor altijd voortleven in de harten van degenen die ze heeft geraakt. Angie was een icoon, een inspiratie en een geweldige vrouw. Haar nalatenschap zal nooit verdwijnen.”
Ook prominente artiesten uit de soul- en R&B-wereld, waaronder Erykah Badu, Jill Scott en Alicia Keys, hebben op sociale media hun medeleven betuigd.
“Ik kan het niet geloven. Angie heeft een onuitwisbare stempel gedrukt op onze muziek en cultuur,” schreef Erykah Badu op Instagram.
Jill Scott voegde toe: “Een enorme inspiratiebron is van ons heengegaan. Rust zacht, koningin.”
Een carrière vol hoogtepunten
Angie Stone begon haar carrière in de jaren ’70 als lid van de vrouwelijke rapgroep The Sequence. De groep werd bekend met de hit ‘Funk You Up’, een nummer dat later door het tijdschrift Rolling Stone werd bestempeld als het eerste rapnummer dat door vrouwen werd gemaakt.
Haar succes binnen de muziekindustrie nam alleen maar toe. Na haar tijd bij The Sequence werkte Stone samen met grootheden als D’Angelo, Prince en Lenny Kravitz.
Als solo-artiest brak ze definitief door in de late jaren ’90. Haar debuutalbum Black Diamond (1999) werd een groot succes en leverde haar meerdere award-nominaties op.
Maar het was haar album Mahogany Soul (2001) dat haar definitieve status als R&B-icoon bevestigde. Op dit album stond onder andere haar grootste hit:
🎵 ‘Wish I Didn’t Miss You’
Dit nummer werd een wereldwijde klassieker en blijft een van de meest geliefde R&B-nummers aller tijden.
Ook in de daaropvolgende jaren bleef Stone succesvolle albums uitbrengen, waaronder Stone Love (2004) en Love Language (2023), haar meest recente werk.
Niet alleen zangeres, maar ook actrice
Naast haar indrukwekkende zangcarrière was Angie Stone ook actief als actrice. Ze speelde onder andere in de films The Hot Chick en The Fighting Temptations, waarin ze naast Beyoncé te zien was.
Daarnaast verscheen ze regelmatig in televisieprogramma’s en realityshows, waar ze haar authentieke en warme persoonlijkheid liet zien.
Stone stond bekend als een vrouw met een grote passie voor muziek en kunst, maar ook als iemand die haar ervaringen en levenslessen graag deelde met haar fans.
Een onvergetelijke nalatenschap
Met haar unieke stemgeluid, tijdloze muziek en impact op de R&B-wereld laat Angie Stone een indrukwekkend erfgoed achter. Ze was een pionier in de muziek, een inspiratiebron voor vele generaties en een vrouw die altijd trouw bleef aan zichzelf.
Fans over de hele wereld nemen afscheid van een icoon die muziek met zoveel gevoel en ziel bracht.
Rust zacht, Angie. Jouw muziek leeft voort.
🎶 ❤️
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.