Actueel
Patricia Paay in diepe rouw: ´Ben compleet van slag, kan er nauwelijks over praten´
Patricia Paay rouwt om verlies van dierbare vriend en oud-manager John van Katwijk
Het verdriet is groot bij Patricia Paay na het overlijden van haar oud-manager en goede vriend John van Katwijk. Ondanks dat zijn overlijden niet onverwachts kwam vanwege zijn jarenlange gezondheidsproblemen, raakt het verlies haar diep. “John heeft ontzettend veel voor mij betekend,” deelt een geëmotioneerde Patricia in een interview met Privé. Zijn heengaan laat een enorme leegte achter in haar leven, maar ook bij velen die hem gekend hebben.
Een onbreekbare band
De samenwerking tussen Patricia Paay en John van Katwijk ging verder dan een puur zakelijke relatie. Naast zijn rol als manager, werd John een dierbare vriend en vertrouwenspersoon in haar leven. “Hij stond altijd voor me klaar, zowel in goede als slechte tijden,” zegt Patricia. “Na mijn zangcarrière bleef hij een belangrijk onderdeel van mijn leven. Hij was niet alleen mijn manager, maar ook mijn steun en toeverlaat.”
De bijzondere band tussen Patricia en John ontstond in een tijd waarin Patricia een nieuwe richting zocht voor haar carrière. Zijn steun en begeleiding waren volgens haar van onschatbare waarde. “John had altijd het juiste advies en wist hoe hij me op het juiste moment moest motiveren,” vertelt Patricia. “Ik heb alleen maar mooie herinneringen aan hem. Hij had een ongekende warmte en loyaliteit.”
Een dappere strijd tegen ziekte
John van Katwijk was al meer dan tien jaar bekend met ernstige gezondheidsproblemen. In 2013 werd bij hem kanker vastgesteld, een diagnose die zijn leven voorgoed veranderde. Desondanks bleef hij strijden en probeerde hij het leven zo positief mogelijk te benaderen.
“Hij gaf nooit op, hoe zwaar het ook was,” vertelt Patricia. “John bleef altijd hoop houden, zelfs toen de ziekte zich steeds verder ontwikkelde.” Zijn optimisme en veerkracht maakten indruk op iedereen in zijn omgeving. Toch kon hij niet voorkomen dat zijn gezondheid de afgelopen maanden snel verslechterde. Eind november van vorig jaar werd duidelijk dat hij afhankelijk was van kunstmatige zuurstof om te kunnen blijven leven.
De laatste dagen
De laatste fase van John’s leven stond in het teken van afscheid nemen. Omringd door zijn dierbaren nam hij in rust en vrede afscheid van het leven. Op 72-jarige leeftijd overleed hij, laat Patricia weten. “Het is zo zwaar om afscheid te nemen van iemand die zoveel voor je heeft betekend. Maar ik weet dat hij nu geen pijn meer heeft, en dat is een troost,” zegt ze.
Zijn overlijden kwam als een klap voor velen die hem kenden. “Hij was een unieke man,” vervolgt Patricia. “Hij had een bijzonder talent om mensen om zich heen te inspireren. Iedereen die hem kende, voelde zich speciaal en gezien.”
Grote leegte
Het overlijden van John laat een grote leegte achter in het leven van Patricia en anderen die hem goed kenden. “Ik kan niet in woorden uitdrukken hoeveel hij voor me heeft betekend,” zegt ze. De herinneringen aan hun jarenlange vriendschap geven haar enige troost in deze moeilijke tijd. “Hij was niet alleen mijn manager, maar ook een van mijn beste vrienden. Ik zal hem altijd in mijn hart dragen.”
Ook anderen uit de entertainmentwereld hebben hun medeleven betuigd. John was niet alleen bekend als manager van Patricia, maar werkte ook met andere artiesten. Hij stond bekend om zijn professionaliteit, maar ook om zijn vriendelijkheid en oprechte betrokkenheid. Zijn overlijden is dan ook een groot verlies voor de hele Nederlandse showbizz.
Mooie herinneringen koesteren
Patricia vindt steun in de vele mooie herinneringen die ze samen hebben gedeeld. “We hebben zoveel meegemaakt, zowel in mijn carrière als in mijn persoonlijke leven,” vertelt ze. “John wist altijd precies wat ik nodig had, of het nu ging om advies of gewoon een luisterend oor.”
Ze hoopt dat anderen die hem kenden, ook troost kunnen vinden in de bijzondere momenten die ze met hem hebben beleefd. “John was een man die het leven vierde, zelfs in moeilijke tijden,” zegt Patricia. “Ik wil hem herinneren zoals hij was: sterk, liefdevol en altijd met een glimlach.”
Het belang van steun
Patricia benadrukt hoe belangrijk het is om in tijden van verlies steun te vinden bij familie en vrienden. “Ik ben dankbaar voor de mensen om me heen die me in deze tijd steunen,” zegt ze. “Het verlies van John is een grote klap, maar ik weet dat ik er niet alleen voor sta.”
Ze hoopt dat anderen die met verlies te maken hebben, ook steun kunnen vinden in hun omgeving. “Het is zo belangrijk om je verdriet te delen en samen te rouwen,” zegt Patricia. “Dat helpt je om door te gaan, hoe moeilijk het ook is.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Een nalatenschap van liefde
Met het overlijden van John van Katwijk verliest de wereld niet alleen een getalenteerde manager, maar ook een geliefde vriend en mentor. Zijn nalatenschap leeft voort in de mensen die hij heeft geraakt. “John had een uniek talent om het beste in mensen naar boven te halen,” zegt Patricia. “Hij heeft zoveel voor me betekend, en ik ben dankbaar dat ik hem in mijn leven heb mogen hebben.”
Hoewel het verdriet groot is, blijft Patricia zich richten op de positieve herinneringen. “Ik wil dat mensen hem herinneren zoals hij echt was: een geweldige vriend, een mentor en een bron van inspiratie,” zegt ze. “John was een man die zijn leven heeft geleefd met passie en liefde, en dat is iets wat we allemaal kunnen koesteren.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Afscheid nemen
In de komende weken zal Patricia de tijd nemen om afscheid te nemen van haar dierbare vriend. Ze hoopt dat ze, samen met anderen die hem kenden en liefhadden, zijn leven kan vieren en de herinneringen aan hem levend kan houden. “Het is moeilijk om afscheid te nemen, maar ik weet dat John altijd een speciale plek in mijn hart zal hebben,” zegt ze.
Met het verlies van John van Katwijk verliest Patricia een belangrijke steunpilaar in haar leven. Toch blijft ze vastberaden om zijn nalatenschap te eren en de mooie herinneringen te koesteren die ze samen hebben gedeeld. “John was een bijzonder mens, en ik ben trots dat ik hem mijn vriend mocht noemen,” besluit Patricia.
Mijn dank aan twee hele bijzondere mensen. Wat een verdrietig nieuws 😢
John van Katwijk en Manuela kemp. ❤️🙏🏽❤️
Ik was nog een onervaren broekie toen John van Katwijk mij in de eerste jaren na de Soundmixshow heeft geholpen in mijn carrière. Mijn eerste tv optredens en studio…— Albert de Munck (@AlbertdeMunck) January 17, 2025
Actueel
Sonck neemt drastisch besluit: “Zie ik niet meer zitten”
Voormalig topvoetballer Wesley Sonck heeft weinig ambitie om nog terug te keren als voetbaltrainer. De oud-international van België, die tegenwoordig regelmatig als analist op televisie verschijnt, kijkt met gemengde gevoelens terug op het trainersvak. Volgens Sonck is de druk op coaches tegenwoordig zo groot dat hij geen toekomst meer voor zichzelf ziet langs de zijlijn.
In de podcast Peter & De Zandloper vertelt de voormalig spits openhartig waarom hij bewust voor een andere richting heeft gekozen. Hoewel hij jarenlang actief was als trainer, heeft hij inmiddels vrede met zijn rol als voetbalanalist. De onzekerheid die volgens hem bij het trainersvak hoort, speelt daarbij een belangrijke rol.
Trainers staan voortdurend onder druk
Volgens Sonck is het trainersvak de afgelopen jaren steeds minder aantrekkelijk geworden. Waar clubs vroeger vaker kozen voor een langetermijnvisie, ziet hij tegenwoordig vooral dat resultaten op de korte termijn bepalend zijn.
Hij omschrijft het trainersberoep als een ondankbare functie waarin de druk vrijwel continu aanwezig is.
Tijdens het gesprek vergelijkt hij het trainersvak met een radioprogramma waarvan de luistercijfers tegenvallen.
Volgens Sonck zou bijna niemand vrijwillig beginnen aan een baan waarbij je al na enkele maanden het risico loopt om ontslagen te worden wanneer de resultaten tegenvallen.
Juist dat gebrek aan stabiliteit maakt het vak volgens hem minder aantrekkelijk.
Lange termijn steeds zeldzamer
De voormalige Rode Duivel merkt op dat voetbalclubs steeds minder geduld hebben met hun trainers.
Wanneer resultaten uitblijven, wordt vaak al snel gekozen voor een nieuwe coach in de hoop dat die direct verbetering brengt.
Volgens Sonck is het daardoor lastig geworden om een ploeg stap voor stap op te bouwen of een duidelijke speelstijl over meerdere seizoenen te ontwikkelen.
Hij vindt dat veel trainers nauwelijks nog de tijd krijgen om hun plannen daadwerkelijk uit te voeren voordat er alweer aan hun positie wordt getwijfeld.
Belgische competitie als voorbeeld
Om zijn standpunt kracht bij te zetten verwijst Sonck naar de Belgische Jupiler Pro League.
Volgens hem was Besnik Hasi vorig seizoen de langstzittende trainer in de hoogste Belgische competitie.
Zelfs die periode duurde volgens Sonck minder dan een jaar.
Voor de oud-spits laat dat zien hoe snel clubs tegenwoordig van trainer wisselen.
Hij noemt het illustratief voor de realiteit waarin veel coaches moeten werken.
Grote verschillen met andere competities
Tegelijkertijd benadrukt Sonck dat het niet overal hetzelfde is.
Hij wijst op de situatie in Engeland, waar sommige clubs hun trainer jarenlang het vertrouwen geven.
Als voorbeeld noemt hij Mikel Arteta, die inmiddels al meerdere seizoenen aan het roer staat bij Arsenal.
Volgens Sonck laat dat zien dat continuïteit wel degelijk mogelijk is wanneer een club vasthoudt aan een langetermijnplan.
Hij spreekt zijn bewondering uit voor dergelijke situaties, omdat ze volgens hem steeds zeldzamer worden in het moderne voetbal.
Van spits naar analist
Na zijn actieve loopbaan bleef Sonck jarenlang betrokken bij het voetbal.
Naast verschillende trainersfuncties ontwikkelde hij zich ook tot voetbalanalist, een rol waarin hij regelmatig wedstrijden en actuele voetbalonderwerpen bespreekt.
Juist die functie bevalt hem tegenwoordig beter.
Als analist kan hij zijn ervaring als voormalig profvoetballer inzetten zonder dagelijks onder de enorme druk van het trainersvak te staan.
Dat betekent niet dat hij minder betrokken is bij het voetbal. Integendeel: Sonck volgt de ontwikkelingen nog altijd op de voet en deelt regelmatig zijn visie op tactiek, spelers en trainers.
Toenemende druk op coaches
De opmerkingen van Sonck sluiten aan bij een bredere discussie binnen het internationale voetbal.
In veel competities worden trainers steeds sneller afgerekend op resultaten.
Een reeks mindere wedstrijden kan voldoende zijn om een samenwerking vroegtijdig te beëindigen, zelfs wanneer een coach nog volop bezig is met de opbouw van een nieuw team.
Daardoor wordt het voor trainers steeds moeilijker om een eigen visie rustig te ontwikkelen.
Voor supporters levert een trainerswissel soms nieuwe hoop op, maar volgens veel kenners lost een nieuwe coach lang niet altijd de onderliggende problemen binnen een club op.
Continuïteit als succesfactor
Toch zijn er ook clubs die bewust kiezen voor stabiliteit.
Wanneer een trainer langere tijd de kans krijgt om zijn ideeën door te voeren, ontstaat vaak meer rust binnen de selectie en kan een herkenbare speelstijl worden ontwikkeld.
Sonck noemt dat een belangrijke voorwaarde voor duurzaam succes.
Hij ziet voorbeelden in binnen- en buitenland waarbij clubs juist dankzij vertrouwen in de technische staf sportieve vooruitgang boeken.
Volgens hem zou meer geduld uiteindelijk zowel trainers als clubs ten goede kunnen komen.
Geen terugkeer op de bank
Met zijn uitspraken lijkt Sonck de deur naar een nieuwe trainersfunctie voorlopig gesloten te houden.
Hoewel hij het voetbal nog altijd een warm hart toedraagt, voelt hij weinig behoefte om opnieuw onderdeel te worden van de onzekere wereld van het trainersvak.
Zijn huidige werkzaamheden als analist geven hem de mogelijkheid om dicht bij het voetbal te blijven, zonder de dagelijkse druk van wedstrijden, resultaten en mogelijke ontslagen.
Daarmee kiest de voormalig international bewust voor meer stabiliteit in zijn carrière. Zijn opmerkingen laten zien hoe kritisch hij kijkt naar de huidige ontwikkelingen binnen het trainersvak, waarin volgens hem steeds minder ruimte is voor een langetermijnvisie en steeds meer nadruk ligt op directe prestaties. Voor Sonck is dat een belangrijke reden om voorlopig niet meer terug te keren als hoofdtrainer langs de lijn.