Actueel
Patricia Paay in diepe rouw: ´Ben compleet van slag, kan er nauwelijks over praten´
Patricia Paay rouwt om verlies van dierbare vriend en oud-manager John van Katwijk
Het verdriet is groot bij Patricia Paay na het overlijden van haar oud-manager en goede vriend John van Katwijk. Ondanks dat zijn overlijden niet onverwachts kwam vanwege zijn jarenlange gezondheidsproblemen, raakt het verlies haar diep. “John heeft ontzettend veel voor mij betekend,” deelt een geëmotioneerde Patricia in een interview met Privé. Zijn heengaan laat een enorme leegte achter in haar leven, maar ook bij velen die hem gekend hebben.
Een onbreekbare band
De samenwerking tussen Patricia Paay en John van Katwijk ging verder dan een puur zakelijke relatie. Naast zijn rol als manager, werd John een dierbare vriend en vertrouwenspersoon in haar leven. “Hij stond altijd voor me klaar, zowel in goede als slechte tijden,” zegt Patricia. “Na mijn zangcarrière bleef hij een belangrijk onderdeel van mijn leven. Hij was niet alleen mijn manager, maar ook mijn steun en toeverlaat.”
De bijzondere band tussen Patricia en John ontstond in een tijd waarin Patricia een nieuwe richting zocht voor haar carrière. Zijn steun en begeleiding waren volgens haar van onschatbare waarde. “John had altijd het juiste advies en wist hoe hij me op het juiste moment moest motiveren,” vertelt Patricia. “Ik heb alleen maar mooie herinneringen aan hem. Hij had een ongekende warmte en loyaliteit.”
Een dappere strijd tegen ziekte
John van Katwijk was al meer dan tien jaar bekend met ernstige gezondheidsproblemen. In 2013 werd bij hem kanker vastgesteld, een diagnose die zijn leven voorgoed veranderde. Desondanks bleef hij strijden en probeerde hij het leven zo positief mogelijk te benaderen.
“Hij gaf nooit op, hoe zwaar het ook was,” vertelt Patricia. “John bleef altijd hoop houden, zelfs toen de ziekte zich steeds verder ontwikkelde.” Zijn optimisme en veerkracht maakten indruk op iedereen in zijn omgeving. Toch kon hij niet voorkomen dat zijn gezondheid de afgelopen maanden snel verslechterde. Eind november van vorig jaar werd duidelijk dat hij afhankelijk was van kunstmatige zuurstof om te kunnen blijven leven.
De laatste dagen
De laatste fase van John’s leven stond in het teken van afscheid nemen. Omringd door zijn dierbaren nam hij in rust en vrede afscheid van het leven. Op 72-jarige leeftijd overleed hij, laat Patricia weten. “Het is zo zwaar om afscheid te nemen van iemand die zoveel voor je heeft betekend. Maar ik weet dat hij nu geen pijn meer heeft, en dat is een troost,” zegt ze.
Zijn overlijden kwam als een klap voor velen die hem kenden. “Hij was een unieke man,” vervolgt Patricia. “Hij had een bijzonder talent om mensen om zich heen te inspireren. Iedereen die hem kende, voelde zich speciaal en gezien.”
Grote leegte
Het overlijden van John laat een grote leegte achter in het leven van Patricia en anderen die hem goed kenden. “Ik kan niet in woorden uitdrukken hoeveel hij voor me heeft betekend,” zegt ze. De herinneringen aan hun jarenlange vriendschap geven haar enige troost in deze moeilijke tijd. “Hij was niet alleen mijn manager, maar ook een van mijn beste vrienden. Ik zal hem altijd in mijn hart dragen.”
Ook anderen uit de entertainmentwereld hebben hun medeleven betuigd. John was niet alleen bekend als manager van Patricia, maar werkte ook met andere artiesten. Hij stond bekend om zijn professionaliteit, maar ook om zijn vriendelijkheid en oprechte betrokkenheid. Zijn overlijden is dan ook een groot verlies voor de hele Nederlandse showbizz.
Mooie herinneringen koesteren
Patricia vindt steun in de vele mooie herinneringen die ze samen hebben gedeeld. “We hebben zoveel meegemaakt, zowel in mijn carrière als in mijn persoonlijke leven,” vertelt ze. “John wist altijd precies wat ik nodig had, of het nu ging om advies of gewoon een luisterend oor.”
Ze hoopt dat anderen die hem kenden, ook troost kunnen vinden in de bijzondere momenten die ze met hem hebben beleefd. “John was een man die het leven vierde, zelfs in moeilijke tijden,” zegt Patricia. “Ik wil hem herinneren zoals hij was: sterk, liefdevol en altijd met een glimlach.”
Het belang van steun
Patricia benadrukt hoe belangrijk het is om in tijden van verlies steun te vinden bij familie en vrienden. “Ik ben dankbaar voor de mensen om me heen die me in deze tijd steunen,” zegt ze. “Het verlies van John is een grote klap, maar ik weet dat ik er niet alleen voor sta.”
Ze hoopt dat anderen die met verlies te maken hebben, ook steun kunnen vinden in hun omgeving. “Het is zo belangrijk om je verdriet te delen en samen te rouwen,” zegt Patricia. “Dat helpt je om door te gaan, hoe moeilijk het ook is.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Een nalatenschap van liefde
Met het overlijden van John van Katwijk verliest de wereld niet alleen een getalenteerde manager, maar ook een geliefde vriend en mentor. Zijn nalatenschap leeft voort in de mensen die hij heeft geraakt. “John had een uniek talent om het beste in mensen naar boven te halen,” zegt Patricia. “Hij heeft zoveel voor me betekend, en ik ben dankbaar dat ik hem in mijn leven heb mogen hebben.”
Hoewel het verdriet groot is, blijft Patricia zich richten op de positieve herinneringen. “Ik wil dat mensen hem herinneren zoals hij echt was: een geweldige vriend, een mentor en een bron van inspiratie,” zegt ze. “John was een man die zijn leven heeft geleefd met passie en liefde, en dat is iets wat we allemaal kunnen koesteren.”
Dit bericht op Instagram bekijken
Afscheid nemen
In de komende weken zal Patricia de tijd nemen om afscheid te nemen van haar dierbare vriend. Ze hoopt dat ze, samen met anderen die hem kenden en liefhadden, zijn leven kan vieren en de herinneringen aan hem levend kan houden. “Het is moeilijk om afscheid te nemen, maar ik weet dat John altijd een speciale plek in mijn hart zal hebben,” zegt ze.
Met het verlies van John van Katwijk verliest Patricia een belangrijke steunpilaar in haar leven. Toch blijft ze vastberaden om zijn nalatenschap te eren en de mooie herinneringen te koesteren die ze samen hebben gedeeld. “John was een bijzonder mens, en ik ben trots dat ik hem mijn vriend mocht noemen,” besluit Patricia.
Mijn dank aan twee hele bijzondere mensen. Wat een verdrietig nieuws 😢
John van Katwijk en Manuela kemp. ❤️🙏🏽❤️
Ik was nog een onervaren broekie toen John van Katwijk mij in de eerste jaren na de Soundmixshow heeft geholpen in mijn carrière. Mijn eerste tv optredens en studio…— Albert de Munck (@AlbertdeMunck) January 17, 2025
Actueel
GTST-actrice Babette van Veen maakt verdrietig nieuws bekend
Babette van Veen (58) gaat door een bijzonder zware periode. Het overlijden van haar ex-man Bas Westerweel heeft niet alleen emotioneel, maar ook lichamelijk zijn sporen nagelaten. De GTST-actrice vertelt openhartig dat de spanning en het verdriet zich uiteindelijk fysiek begonnen te uiten. Zo kreeg ze ernstige problemen met haar gebit en ging ze later ook nog door haar rug.
Voor Babette en haar kinderen veranderde het leven ingrijpend toen Bas Westerweel op 15 mei overleed. Hij stierf onverwacht in zijn slaap.
Hoewel Babette en Bas niet meer samen waren, bleven ze door hun twee zoons Silvijn en Sebastiaan voor altijd met elkaar verbonden. Voor de kinderen betekende zijn plotselinge overlijden dat ze van het ene op het andere moment hun vader moesten missen.
In gesprek met VROUW vertelt Babette hoe zwaar de afgelopen maanden voor het gezin zijn geweest.
Stress uit zich tijdens haar slaap
Babette staat naar eigen zeggen bekend als iemand die veel aankan. Overdag lukt het haar doorgaans om door te gaan en zaken te regelen, zeker wanneer haar kinderen haar nodig hebben.
Maar tijdens haar slaap bleek haar lichaam anders op alle spanning te reageren.
“Ik durf best van mezelf te zeggen dat ik overdag veel kan hebben. Maar ’s nachts heb je daar geen controle over en heb ik zo hard mijn kaken op elkaar geklemd dat een wortel van een kroon brak”, vertelt ze.
Het gevolg was behoorlijk pijnlijk. De actrice moest niet alleen naar de tandarts, maar uiteindelijk ook naar de kaakchirurg.
“Dus toen werd het tandarts, kaakchirurg, alles eruit gehaald, gedoe.”
Voor Babette voelde het alsof haar lichaam haar uiteindelijk duidelijk maakte dat de situatie te veel werd.
“Dat zijn van die klachten doordat je onderbewuste denkt: jij kan wel vinden dat je daar allemaal tegen kan en het regelen voor iedereen, maar nu even stoppen.”
Daarna ging ze ook nog door haar rug
Daar bleef het helaas niet bij.
Nadat de problemen met haar gebit waren ontstaan, kreeg Babette opnieuw te maken met lichamelijke klachten. Ditmaal speelde haar rug op.
“Als klap op de vuurpijl ging ik door mijn rug en kon niet meer vooruit of achteruit.”
Voor de actrice zijn die lichamelijke signalen confronterend. Ze realiseert zich dat ze de neiging heeft om lang door te gaan, zelfs wanneer haar eigen grenzen eigenlijk bereikt zijn.
Dat patroon herkent ze ook uit andere periodes in haar leven.
“Dat is wel een thema in mijn leven, dat ik het lastig vind om mijn grenzen aan te geven.”
Kinderen staan voor Babette op de eerste plaats
Dat Babette zichzelf soms voorbijloopt, heeft volgens haar ook te maken met haar rol als moeder.
Na het overlijden van Bas wil ze er boven alles voor Silvijn en Sebastiaan zijn. Zij verloren immers onverwacht hun vader en moeten leren omgaan met een werkelijkheid waarin hij er niet meer is.
“Ik wil gewoon een veilige haven bieden voor mijn kinderen Silvijn en Sebastiaan, ook al zit ik er zelf niet zo lekker in”, legt ze uit.
Daarmee probeert Babette haar eigen verdriet soms tijdelijk opzij te zetten om haar kinderen zo goed mogelijk te ondersteunen.
Tegelijkertijd blijkt uit haar fysieke klachten hoe moeilijk het is om zo’n ingrijpend verlies volledig weg te drukken.
Veel steun na overlijden Bas Westerweel
In de periode na het overlijden heeft Babette gelukkig ook veel steun vanuit haar omgeving ontvangen.
Daar is ze bijzonder dankbaar voor.
Het verlies verwerken blijft desondanks een langdurig proces. Inmiddels zijn er enkele maanden verstreken, maar voor Babette en haar kinderen betekent dat vanzelfsprekend niet dat het verdriet verdwenen is.
Ze proberen vooral iedere dag afzonderlijk door te komen en langzaam te wennen aan hun nieuwe werkelijkheid.
‘Er is gewoon niks positiefs te bedenken’
Babette omschrijft zichzelf en haar kinderen als positief ingestelde mensen. Normaal gesproken proberen ze zelfs in moeilijke omstandigheden iets te vinden waaraan ze zich kunnen vasthouden.
Bij het verlies van Bas lukt dat volgens haar nauwelijks.
“Het is een ingewikkelde tijd. Zowel mijn kinderen als ik zijn positief ingestelde mensen die proberen van vervelende dingen nog iets te maken.”
Maar bij zo’n plotseling en definitief verlies is dat volgens haar anders.
“Bij een dramatisch sterfgeval als dit is er gewoon niks positiefs te bedenken. Het wordt nooit meer beter…”
Het zijn woorden die duidelijk maken hoe groot het gemis binnen het gezin is.
Iedere dag opnieuw doorgaan
Dat betekent niet dat Babette en haar kinderen opgeven. Integendeel: ze proberen ondanks alles hun leven weer stap voor stap op te pakken.
Daarbij accepteert Babette dat verdriet zich niet volgens een vast schema laat verwerken.
“Je weet gewoon dat je er met z’n allen doorheen moet en elke dag is er één.”
Vooral het verdriet van haar kinderen raakt haar diep.
“Het is een enorm verdriet en mijn kinderen slaan zich daar zo goed en kwaad als het gaat doorheen.”
Voor Babette betekent dat tegelijkertijd dat ze zelf overeind probeert te blijven. Ze wil haar kinderen ondersteunen, maar merkt inmiddels ook dat ze haar eigen grenzen niet onbeperkt kan negeren.
Lichaam trekt uiteindelijk aan de bel
De gebroken wortel onder haar kroon en de problemen met haar rug hebben haar duidelijk gemaakt dat emotionele belasting ook lichamelijke gevolgen kan hebben.
Waar Babette overdag probeert sterk te blijven en praktische zaken te regelen, kwam de opgebouwde spanning op andere momenten alsnog naar buiten.
Juist daarin zit voor haar een belangrijke les: sterk zijn betekent niet dat alles eindeloos kan worden opgevangen.
De komende tijd staat daarom niet alleen in het teken van er zijn voor Silvijn en Sebastiaan, maar ook van ruimte maken voor haar eigen verdriet.
Na maanden waarin ontzettend veel op het gezin is afgekomen, proberen ze gezamenlijk hun weg vooruit te vinden.
Het gemis van Bas blijft daarbij aanwezig. Babette weet dat ze het verlies niet kan veranderen of oplossen. Wat ze wél kan doen, is samen met haar kinderen iedere dag opnieuw proberen verder te gaan en voor hen de veilige haven te blijven die ze zo graag wil zijn.