Actueel
OG3NE-Amy verkleed zich met carnaval als moeder Monique en dat is goed gelukt
Carnaval is dé tijd om in de huid van iemand anders te kruipen. Waar de een kiest voor een klassiek piratenkostuum of een grappige onesie, grijpen anderen de kans om zichzelf te verkleden als een bekende Nederlander. Dit jaar heeft Amy van OG3NE een wel heel bijzondere transformatie ondergaan. Ze koos ervoor om in de huid te kruipen van niemand minder dan Monique, de opvallende moeder uit Winter Vol Liefde. En het resultaat? Fans zijn in shock: de gelijkenis is bijna eng te noemen.

Amy’s opvallende keuze: Monique uit Winter Vol Liefde
Amy Vol, bekend als een van de zangeressen van OG3NE, verraste haar volgers met een transformatie die niemand zag aankomen. Op Instagram werd een foto gedeeld waarop Amy nauwelijks nog te herkennen is. Met een outfit die rechtstreeks uit de kledingkast van Monique lijkt te komen en twee schattige hondjes die het plaatje compleet maken, wist ze de look perfect na te bootsen.
De foto werd gedeeld door haar zus Shelly op Instagram en ging vrijwel direct viraal. Fans reageerden massaal en konden hun ogen niet geloven: “Dit is gewoon Monique zelf!” stond er tussen de vele reacties.
Shelly plaatste bij de foto een veelzeggend onderschrift: “My beautiful girls”. Deze woorden zijn voor fans van Winter Vol Liefde direct herkenbaar, want Monique gebruikt deze zin regelmatig als ze het over haar geliefde hondjes heeft. Het is dus geen toeval dat Amy deze woorden laat terugkomen in haar verkleedactie.
Monique’s invloed in Winter Vol Liefde
Hoewel Monique zelf niet als deelnemer meedeed aan Winter Vol Liefde, wist ze toch de aandacht op zich te vestigen. Ze trad prominent op de voorgrond als de moeder van Mike, een van de deelnemers aan het programma. Haar uitgesproken persoonlijkheid en directe uitspraken zorgden ervoor dat kijkers al snel verdeeld raakten over haar rol. Sommigen vonden haar een liefdevolle moeder die het beste wilde voor haar zoon, terwijl anderen haar bemoeizuchtig en overheersend vonden.

Haar aanwezigheid had in ieder geval een grote impact op de verhaallijn van het programma. Zo was Antine, een van de potentiële liefdes voor Mike, naar eigen zeggen mede door Monique afgehaakt. Uiteindelijk vond Mike toch de liefde bij Denise, de dame die hij in eerste instantie naar huis stuurde. Dit liet maar weer zien hoe onvoorspelbaar de liefde kan zijn in realityprogramma’s als Winter Vol Liefde.
Waarom Amy’s verkleedkeuze zo goed scoorde
Carnaval draait om plezier, creativiteit en een vleugje zelfspot. Amy’s keuze om zich als Monique te verkleden sloeg in als een bom, en dat is niet zonder reden. Dit zijn de belangrijkste factoren waarom haar transformatie zo succesvol was:
- Perfecte gelijkenis – Met de juiste kleding, het kapsel en zelfs de accessoires wist Amy zichzelf bijna onherkenbaar te maken.
- Herkenbare details – De twee hondjes en de iconische uitspraak “My beautiful girls” maakten de look compleet.
- Timing en actualiteit – Winter Vol Liefde is een hot topic en Monique was een veelbesproken personage, waardoor de grap direct aansloeg.
- Viraal potentieel – Instagram en andere sociale media zorgen ervoor dat opvallende en grappige content razendsnel gedeeld wordt. Amy’s verkleedactie paste perfect binnen dit format.
De impact van viral carnavalstrends
Dit soort carnavalstrends laten zien hoe realitysterren een blijvende indruk kunnen achterlaten op het publiek. Van Barbie uit Echte Meisjes in de Jungle tot Peter Gillis uit Massa is Kassa – bekende Nederlanders worden steeds vaker nagebootst tijdens carnaval.

Sociale media spelen hierbij een cruciale rol. Een goed uitgevoerde verkleedactie kan binnen enkele uren duizenden mensen bereiken en viraal gaan. Dit zorgt niet alleen voor vermaak, maar versterkt ook de invloed van reality-tv-personages buiten het programma om. Monique heeft zich wellicht nooit als BN’er beschouwd, maar dankzij Winter Vol Liefde en acties zoals die van Amy is ze nu een onmiskenbaar bekend gezicht.
Hoe jij je kunt verkleden als een BN’er
Wil jij net als Amy uitpakken tijdens carnaval en in de huid kruipen van een bekende Nederlander? Hier zijn een paar tips om jouw look onvergetelijk te maken:
- Kies een herkenbaar persoon – Hoe opvallender het karakter, hoe groter de kans dat mensen je herkennen.
- Let op de details – Accessoires, houding en uitspraken maken je look compleet.
- Speel in op de actualiteit – Personages die op dit moment trending zijn, scoren altijd goed.
- Deel je look online – Door je verkleedpartij op sociale media te delen, vergroot je de kans om viraal te gaan.

Conclusie
Amy van OG3NE heeft met haar hilarische transformatie laten zien hoe je carnaval naar een hoger niveau kunt tillen. Door zich te verkleden als Monique uit Winter Vol Liefde wist ze niet alleen haar volgers te verrassen, maar ging ze ook viraal op sociale media. Haar keuze voor een herkenbaar en veelbesproken realitypersonage bleek een schot in de roos.
Carnaval draait om plezier, creativiteit en een vleugje humor, en Amy’s actie was daar het perfecte voorbeeld van. Of je nu kiest voor een klassiek kostuum of een actuele BN’er, één ding is zeker: met de juiste details en een beetje lef kun jij ook de show stelen!
Wat vind jij van Amy’s transformatie? Laat het weten in de reacties en deel dit artikel met je carnavalsvrienden!

Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”

Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.

In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.

Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.

Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.

Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.