Actueel
“NIET TE GELOVEN” – Na de scheiding toont Werner De Smedt voor het eerst zijn nieuwe liefde, maar er is één groot probleem: “Dit klopt gewoon niet”
Acteur Werner De Smedt heeft zijn nieuwe relatie voor het eerst in het openbaar bevestigd. Tijdens de avant-première van The Odyssey verscheen de 55-jarige acteur samen met zijn nieuwe partner, Vinciane Vander Haegen, op de rode loper. Daarmee maakte hij zijn nieuwe liefdesgeluk zichtbaar voor het grote publiek.
De verschijning trok veel aandacht, niet alleen omdat het de eerste officiële presentatie van het koppel was sinds het einde van zijn huwelijk, maar ook doordat een zoon van zijn ex-partner Julie Bafort eveneens aanwezig was tijdens het evenement. Dat zorgde voor extra belangstelling en reacties op sociale media.
Eerste publieke verschijning als koppel
Rode lopers vormen vaak het decor voor premières en publieke optredens van bekende Vlamingen. Voor Werner De Smedt kreeg de avond echter een extra betekenis.
Waar eerder al werd gespeculeerd over een nieuwe relatie, verscheen hij nu openlijk hand in hand met Vinciane Vander Haegen. Daarmee maakte het koppel duidelijk dat zij samen een nieuw hoofdstuk zijn begonnen.
De acteur gaf daarbij aan dat Vinciane geen onbekende is binnen zijn persoonlijke omgeving.
Bekenden van elkaar
In een reactie liet Werner De Smedt weten dat hij en Vinciane elkaar al langer kennen.
Ook vertelde hij dat zijn ex-partner Julie Bafort haar eveneens kent. Daarmee maakte hij duidelijk dat de nieuwe relatie niet volledig onverwacht is binnen hun gezamenlijke kennissenkring.
Over verdere details van hun relatie deed de acteur geen uitspraken.
Einde van een lang huwelijk
De belangstelling voor de nieuwe relatie hangt mede samen met het einde van het huwelijk van Werner De Smedt en Julie Bafort.
Het voormalige koppel was ruim twintig jaar samen. Hun relatie begon in 2004 en in 2007 stapten zij in het huwelijk.
In november 2025 maakten zij bekend dat zij besloten hadden uit elkaar te gaan.
Dat nieuws werd destijds gedeeld in een gezamenlijke verklaring waarin zij benadrukten met respect voor elkaar uit elkaar te gaan. Daarbij lieten zij weten dat zij elkaar blijven waarderen en ieder hun eigen weg vervolgen.
Nieuwe fase
Met zijn verschijning op de rode loper laat Werner De Smedt zien dat hij inmiddels een nieuwe fase in zijn leven is ingegaan.
Hoewel het einde van een langdurige relatie altijd veel aandacht krijgt, kiezen veel bekende Nederlanders en Vlamingen ervoor om nieuwe relaties pas naar buiten te brengen wanneer zij daar zelf klaar voor zijn.
Voor De Smedt lijkt dat moment nu te zijn aangebroken.
Opvallend detail
Naast de introductie van zijn nieuwe partner viel ook de aanwezigheid op van een zoon van Julie Bafort.
Dat detail leidde online tot uiteenlopende reacties. Sommigen zien het als een teken dat de onderlinge verhoudingen binnen de familie goed zijn gebleven, terwijl anderen vooral verrast waren door de gezamenlijke aanwezigheid tijdens een publieke gelegenheid.
De betrokkenen zelf hebben hierover geen verdere toelichting gegeven.
Samengesteld gezin
Werner De Smedt en Julie Bafort vormden jarenlang een samengesteld gezin.
Julie had kinderen uit een eerdere relatie en samen kregen zij ook een zoon. Gedurende hun lange relatie maakten zij samen een belangrijk deel van elkaars gezinsleven uit.
Na een relatie van meer dan twee decennia blijven dergelijke familiebanden vaak bestaan, ook wanneer partners ieder een eigen weg inslaan.
Dat hoeft volgens deskundigen niet ongebruikelijk te zijn. Steeds vaker kiezen gescheiden ouders en samengestelde gezinnen ervoor om onderlinge contacten op een respectvolle manier voort te zetten.
Geen publieke onenigheid
Opvallend is dat er rondom de scheiding van Werner De Smedt en Julie Bafort geen sprake is geweest van een publieke woordenwisseling of juridische strijd.
Beiden kozen ervoor hun beslissing gezamenlijk bekend te maken en spraken destijds met respect over elkaar.
Ook sinds de bekendmaking van de nieuwe relatie zijn er geen publieke reacties verschenen waaruit spanningen tussen de voormalige partners blijken.
Ook Julie Bafort vervolgde haar leven
Inmiddels is ook Julie Bafort opnieuw in het nieuws gekomen vanwege haar privéleven.
Eerder werd bekend dat zij een relatie heeft met cabaretier Wim Helsen. Daarmee lijken beide voormalige partners inmiddels een nieuwe stap in hun persoonlijke leven te hebben gezet.
Dat maakt duidelijk dat zowel Werner als Julie na hun scheiding ieder een eigen toekomst opbouwen.
Veel belangstelling voor bekende koppels
Nieuwe relaties van bekende acteurs blijven vaak onderwerp van gesprek, zeker wanneer zij volgen op een langdurig huwelijk.
Publieke optredens zoals een filmpremière zorgen er bovendien voor dat nieuwe koppels voor het eerst samen worden gefotografeerd, waardoor de belangstelling vanzelf toeneemt.
Voor Werner De Smedt betekende de première van The Odyssey daarom niet alleen een avond in het teken van film, maar ook het eerste officiële moment waarop hij zijn nieuwe partner aan het publiek presenteerde.
Met die verschijning lijkt een nieuw hoofdstuk in zijn privéleven officieel begonnen. Hoewel de belangstelling groot is, hebben Werner De Smedt en Vinciane Vander Haegen ervoor gekozen verder weinig over hun relatie naar buiten te brengen. Daarmee blijft de aandacht vooral gericht op wat tijdens de première zichtbaar werd: een nieuw koppel dat zich voor het eerst gezamenlijk aan het publiek liet zien.
Actueel
Sonck neemt drastisch besluit: “Zie ik niet meer zitten”
Voormalig topvoetballer Wesley Sonck heeft weinig ambitie om nog terug te keren als voetbaltrainer. De oud-international van België, die tegenwoordig regelmatig als analist op televisie verschijnt, kijkt met gemengde gevoelens terug op het trainersvak. Volgens Sonck is de druk op coaches tegenwoordig zo groot dat hij geen toekomst meer voor zichzelf ziet langs de zijlijn.
In de podcast Peter & De Zandloper vertelt de voormalig spits openhartig waarom hij bewust voor een andere richting heeft gekozen. Hoewel hij jarenlang actief was als trainer, heeft hij inmiddels vrede met zijn rol als voetbalanalist. De onzekerheid die volgens hem bij het trainersvak hoort, speelt daarbij een belangrijke rol.
Trainers staan voortdurend onder druk
Volgens Sonck is het trainersvak de afgelopen jaren steeds minder aantrekkelijk geworden. Waar clubs vroeger vaker kozen voor een langetermijnvisie, ziet hij tegenwoordig vooral dat resultaten op de korte termijn bepalend zijn.
Hij omschrijft het trainersberoep als een ondankbare functie waarin de druk vrijwel continu aanwezig is.
Tijdens het gesprek vergelijkt hij het trainersvak met een radioprogramma waarvan de luistercijfers tegenvallen.
Volgens Sonck zou bijna niemand vrijwillig beginnen aan een baan waarbij je al na enkele maanden het risico loopt om ontslagen te worden wanneer de resultaten tegenvallen.
Juist dat gebrek aan stabiliteit maakt het vak volgens hem minder aantrekkelijk.
Lange termijn steeds zeldzamer
De voormalige Rode Duivel merkt op dat voetbalclubs steeds minder geduld hebben met hun trainers.
Wanneer resultaten uitblijven, wordt vaak al snel gekozen voor een nieuwe coach in de hoop dat die direct verbetering brengt.
Volgens Sonck is het daardoor lastig geworden om een ploeg stap voor stap op te bouwen of een duidelijke speelstijl over meerdere seizoenen te ontwikkelen.
Hij vindt dat veel trainers nauwelijks nog de tijd krijgen om hun plannen daadwerkelijk uit te voeren voordat er alweer aan hun positie wordt getwijfeld.
Belgische competitie als voorbeeld
Om zijn standpunt kracht bij te zetten verwijst Sonck naar de Belgische Jupiler Pro League.
Volgens hem was Besnik Hasi vorig seizoen de langstzittende trainer in de hoogste Belgische competitie.
Zelfs die periode duurde volgens Sonck minder dan een jaar.
Voor de oud-spits laat dat zien hoe snel clubs tegenwoordig van trainer wisselen.
Hij noemt het illustratief voor de realiteit waarin veel coaches moeten werken.
Grote verschillen met andere competities
Tegelijkertijd benadrukt Sonck dat het niet overal hetzelfde is.
Hij wijst op de situatie in Engeland, waar sommige clubs hun trainer jarenlang het vertrouwen geven.
Als voorbeeld noemt hij Mikel Arteta, die inmiddels al meerdere seizoenen aan het roer staat bij Arsenal.
Volgens Sonck laat dat zien dat continuïteit wel degelijk mogelijk is wanneer een club vasthoudt aan een langetermijnplan.
Hij spreekt zijn bewondering uit voor dergelijke situaties, omdat ze volgens hem steeds zeldzamer worden in het moderne voetbal.
Van spits naar analist
Na zijn actieve loopbaan bleef Sonck jarenlang betrokken bij het voetbal.
Naast verschillende trainersfuncties ontwikkelde hij zich ook tot voetbalanalist, een rol waarin hij regelmatig wedstrijden en actuele voetbalonderwerpen bespreekt.
Juist die functie bevalt hem tegenwoordig beter.
Als analist kan hij zijn ervaring als voormalig profvoetballer inzetten zonder dagelijks onder de enorme druk van het trainersvak te staan.
Dat betekent niet dat hij minder betrokken is bij het voetbal. Integendeel: Sonck volgt de ontwikkelingen nog altijd op de voet en deelt regelmatig zijn visie op tactiek, spelers en trainers.
Toenemende druk op coaches
De opmerkingen van Sonck sluiten aan bij een bredere discussie binnen het internationale voetbal.
In veel competities worden trainers steeds sneller afgerekend op resultaten.
Een reeks mindere wedstrijden kan voldoende zijn om een samenwerking vroegtijdig te beëindigen, zelfs wanneer een coach nog volop bezig is met de opbouw van een nieuw team.
Daardoor wordt het voor trainers steeds moeilijker om een eigen visie rustig te ontwikkelen.
Voor supporters levert een trainerswissel soms nieuwe hoop op, maar volgens veel kenners lost een nieuwe coach lang niet altijd de onderliggende problemen binnen een club op.
Continuïteit als succesfactor
Toch zijn er ook clubs die bewust kiezen voor stabiliteit.
Wanneer een trainer langere tijd de kans krijgt om zijn ideeën door te voeren, ontstaat vaak meer rust binnen de selectie en kan een herkenbare speelstijl worden ontwikkeld.
Sonck noemt dat een belangrijke voorwaarde voor duurzaam succes.
Hij ziet voorbeelden in binnen- en buitenland waarbij clubs juist dankzij vertrouwen in de technische staf sportieve vooruitgang boeken.
Volgens hem zou meer geduld uiteindelijk zowel trainers als clubs ten goede kunnen komen.
Geen terugkeer op de bank
Met zijn uitspraken lijkt Sonck de deur naar een nieuwe trainersfunctie voorlopig gesloten te houden.
Hoewel hij het voetbal nog altijd een warm hart toedraagt, voelt hij weinig behoefte om opnieuw onderdeel te worden van de onzekere wereld van het trainersvak.
Zijn huidige werkzaamheden als analist geven hem de mogelijkheid om dicht bij het voetbal te blijven, zonder de dagelijkse druk van wedstrijden, resultaten en mogelijke ontslagen.
Daarmee kiest de voormalig international bewust voor meer stabiliteit in zijn carrière. Zijn opmerkingen laten zien hoe kritisch hij kijkt naar de huidige ontwikkelingen binnen het trainersvak, waarin volgens hem steeds minder ruimte is voor een langetermijnvisie en steeds meer nadruk ligt op directe prestaties. Voor Sonck is dat een belangrijke reden om voorlopig niet meer terug te keren als hoofdtrainer langs de lijn.