Actueel
Monique Westenberg in tranen door enorm drama: ´Dit kan ik niet laten gebeuren´
Monique Westenberg is geschokt door het nieuws dat het dierenasiel Animales del Alma op Ibiza moet sluiten. Dit betekent dat talloze geredde honden en katten binnenkort op straat dreigen te belanden. De dierenactiviste en ex-partner van André Hazes roept haar volgers op om in actie te komen en de dieren een veilige toekomst te bieden.
Wanhopige oproep uit Ibiza
De oprichter van het dierenasiel, die zich jarenlang met hart en ziel heeft ingezet voor verwaarloosde en mishandelde dieren, kan het nog steeds niet bevatten. “Het is zo moeilijk voor mij om het einde van Animales del Alma te accepteren,” deelt ze wanhopig op Instagram.
Ondanks maandenlange pogingen om een nieuwe locatie te vinden, is er nog steeds geen oplossing. “Ik begrijp niet hoe het mogelijk is dat ik en mijn geredde dieren nergens heen kunnen. Ik heb alles geprobeerd, maar ik heb nu nog maar twee maanden de tijd,” schrijft ze.
Onzekere toekomst voor de dieren
De hoop op een doorstart vervaagt met de dag. “Er zullen geen nieuwe dieren meer worden opgevangen. Laten we in ieder geval proberen om de laatste dieren nog een nieuw thuis te geven,” luidt de oproep.
De harde realiteit? Vanaf half april moeten alle dieren weg, anders wacht hen een onzekere toekomst op straat.
Monique zet zich in
Monique Westenberg, die al jaren actief is op het gebied van dierenwelzijn, laat het nieuws niet aan zich voorbijgaan. Ze deelt de noodkreet op haar Instagram en roept haar volgers op om te helpen. “We moeten alles op alles zetten om een nieuwe plek voor deze dieren te vinden,” schrijft ze.
De komende weken zullen cruciaal zijn voor de toekomst van deze dieren. Kan er op tijd een oplossing worden gevonden?
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.