Actueel
Monique verklapt wat ze met haar zoontje in bed doet en mensen zijn in shock: ´Dit kan echt niet!´
Monique Westenberg heeft op sociale media een persoonlijke onthulling gedaan over haar slaapgewoonten met haar 8-jarige zoontje André, ook wel Dré genoemd.
Ze vertelde dat ze al “sinds een paar jaar” iedere nacht samen in hetzelfde bed slaapt. Deze informatie kwam naar voren nadat een volger haar vroeg naar haar nachtroutine. Monique legde uit dat het voor Dré op dit moment het “veiligst” voelt om dicht bij zijn moeder te slapen.
Dré en de honden in bed
Naast Monique slaapt ook hond Gioia geregeld in bed, maar dan wel aan het voeteneind. Hond Frenkie slaapt apart, hoewel Monique soms merkt dat Frenkie stiekem ’s nachts bij haar en Dré in bed kruipt. Ze deelde een foto van haar zoontje in bed met een van de honden, wat duidelijk maakt dat het een huiselijk en gezellig tafereel is.
Latrelatie met André Hazes
Hoewel Monique en André Hazes, de vader van Dré, een latrelatie hebben, wonen ze niet samen. André Hazes woont in Wilnis, terwijl Monique met hun zoontje in een ander huis woont.
Ondanks de aparte woonplekken is het duidelijk dat Monique en André een goede band hebben, vooral als het gaat om de zorg voor hun zoon.
Nieuwe hobby en voetbalavonturen van Dré
Monique deelde onlangs dat haar weekendroutine is veranderd, nu Dré is begonnen met voetballen. Dit betekent vroege zaterdagochtenden voor Monique, omdat ze haar zoontje moet begeleiden naar zijn trainingen en wedstrijden.
In het begin twijfelde André Hazes nog of Dré wel een voetballer zou zijn, maar inmiddels heeft Dré zijn talent bewezen. Hij maakt enorme vorderingen en traint wekelijks bij Feyenoord, wat een grote stap voor de jonge sporter is.
Actueel
Jetten en Bontenbal verzinnen nieuwe belasting: DIT gaat jou dat kosten
Coalitieakkoord na maanden onderhandelen: steun én zorgen over nieuwe ‘vrijheidsbijdrage’
Na bijna negentig dagen onderhandelen ligt er een nieuw coalitieakkoord op tafel. Volgens RTL Nieuws wordt het akkoord door een groot deel van de kiezers positief ontvangen, maar er klinkt ook duidelijke kritiek. Vooral één maatregel springt eruit: een nieuwe belasting voor burgers en bedrijven, gepresenteerd als de ‘vrijheidsbijdrage’.
Het akkoord bevat ambitieuze plannen op het gebied van defensie, sociale zekerheid en belastingen. Voorstanders spreken van noodzakelijke keuzes in een veranderende wereld; critici vragen zich af wie uiteindelijk de rekening betaalt.
Veiligheid centraal in een veranderende wereld
In de toelichting op het akkoord wordt veelvuldig gewezen op de internationale situatie. Demissionair premier Mark Rutte benadrukt al geruime tijd dat Nederland zich bevindt in een onzekere en spanningsvolle wereld. Internationale conflicten, geopolitieke verschuivingen en veiligheidsdreigingen vragen volgens hem om extra voorbereiding en investeringen.
Die boodschap sluit aan bij eerdere uitspraken van Donald Trump, die NAVO-landen opriep hun defensie-uitgaven fors te verhogen. De afspraak binnen de NAVO is dat lidstaten een afgesproken percentage van hun economie investeren in defensie. Landen die achterblijven, riskeren volgens Trump minder steun.
NAVO-afspraken en politieke druk
Volgens berichten is er inmiddels een akkoord bereikt binnen de NAVO over hogere bijdragen. In een openbaar gemaakte boodschap van Rutte werd al aangegeven dat alle betrokken landen hebben ingestemd met de nieuwe afspraken.
Voor Nederland betekent dit een forse opgave. Om aan de internationale verplichtingen te voldoen, moet de overheid de komende jaren miljarden extra investeren in de krijgsmacht. Dat geld moet ergens vandaan komen — en daar komt de vrijheidsbijdrage in beeld.
Wat is de vrijheidsbijdrage?
In het coalitieakkoord is opgenomen dat Nederland ongeveer 19 miljard euro extra uittrekt voor defensie. Van dat bedrag moet circa 3 miljard euro worden opgebracht door burgers en bedrijven via een nieuwe heffing: de vrijheidsbijdrage.
Volgens economen gaat het in de praktijk om een verhoging van de inkomstenbelasting, al wordt die niet als zodanig gepresenteerd. ING-hoofdeconoom Marieke Blom noemt de maatregel “inhoudelijk een stevige lastenverzwaring”, maar wijst erop dat de benaming bedoeld is om het doel ervan te benadrukken.
Hoeveel gaat dit kosten voor werkenden?
Op basis van de huidige belastingopbrengsten in box 1 (inkomen uit werk en woning) komt de maatregel neer op een stijging van ongeveer 0,5 procentpunt in de eerste belastingschijf.
Voor werkenden betekent dit concreet dat zij de bijdrage merken in hun netto-inkomen. Nederland telt in 2026 ongeveer 10 miljoen werkenden op een bevolking van 18,4 miljoen. Voor deze groep komt de vrijheidsbijdrage neer op gemiddeld circa 300 euro per jaar.
Bij een modaal inkomen betekent dat een daling van het besteedbaar inkomen van ongeveer 20 tot 25 euro per maand. Voor hogere inkomens kan het bedrag oplopen; voor lagere inkomens blijft het effect beperkter, maar niet afwezig.
Ook indirecte effecten via werkgevers
De lasten blijven niet beperkt tot werknemers. Werkgevers gaan eveneens meer bijdragen via hogere premies. Economen verwachten dat dit effect heeft op de loonruimte in de komende jaren.
Waar werknemers normaal gesproken rekenen op jaarlijkse loonstijgingen, kan die ruimte door hogere werkgeverslasten kleiner worden. Dat betekent dat de vrijheidsbijdrage niet alleen direct voelbaar is in de portemonnee, maar ook indirect via gematigde loonontwikkeling.
Stapeling van maatregelen
De vrijheidsbijdrage staat niet op zichzelf. Het coalitieakkoord bevat meerdere maatregelen die samen het koopkrachtbeeld beïnvloeden. Zo is al bekend dat het eigen risico in de zorg in 2027 fors omhoog gaat. Daarnaast wordt de WW-uitkering in de toekomst beperkt tot maximaal één jaar.
Ook de AOW-leeftijd wordt verder gekoppeld aan de levensverwachting, wat betekent dat veel mensen langer zullen doorwerken voordat zij recht krijgen op een uitkering.
Hoewel elk van deze maatregelen afzonderlijk wordt gemotiveerd, wijzen critici op de stapeling van lasten voor dezelfde groepen.
Politieke verdediging: “Vrijheid is niet gratis”
Voorstanders van het akkoord benadrukken dat de maatregelen noodzakelijk zijn. Politici als Rob Jetten en Henri Bontenbal wijzen erop dat veiligheid, stabiliteit en internationale betrouwbaarheid een prijs hebben.
“Vrijheid is niet gratis,” stelde Bontenbal eerder. Volgens hen is de vrijheidsbijdrage een eerlijke manier om de kosten van collectieve veiligheid te verdelen, juist omdat iedereen profiteert van een stabiele en veilige samenleving.
Kritiek: andere keuzes mogelijk?
Tegenstanders betwijfelen of de lasten eerlijk zijn verdeeld. Zij stellen dat alternatieven mogelijk waren, zoals hogere bijdragen van bedrijven, vermogens of specifieke sectoren. Ook klinkt de zorg dat werkenden opnieuw de grootste rekening krijgen.
Sommigen wijzen erop dat Nederland economisch relatief sterk is en dat keuzes over belastingverhogingen altijd politiek zijn. De vraag is volgens hen niet óf er moet worden geïnvesteerd, maar wie daarvoor betaalt.
Publieke opinie verdeeld
Volgens peilingen en reacties in media is de publieke opinie verdeeld. Een deel van de kiezers begrijpt de noodzaak van extra defensie-investeringen en steunt het akkoord. Een ander deel maakt zich zorgen over koopkracht, sociale zekerheid en toekomstperspectief.
De term “vrijheidsbijdrage” roept daarbij gemengde gevoelens op. Voor de één klinkt het als solidariteit; voor de ander als een verhulde belastingverhoging.
Politiek vervolg nog onzeker
Omdat het kabinet geen ruime meerderheid heeft, moeten veel voorstellen nog door de Tweede Kamer worden geloodst. Dat betekent dat het akkoord in de praktijk kan worden aangepast. Amendementen, vertragingen en compromissen liggen voor de hand.
De komende maanden zullen duidelijk maken of de vrijheidsbijdrage ongewijzigd blijft of dat er aanpassingen komen om bepaalde groepen te ontzien.
Conclusie: akkoord met gevolgen voor iedereen
Het nieuwe coalitieakkoord markeert een duidelijke koers: meer investeren in veiligheid, met merkbare gevolgen voor burgers en bedrijven. De vrijheidsbijdrage is daarbij het meest zichtbare symbool van die keuze.
Of kiezers dit zien als een noodzakelijke investering in de toekomst, of als een te zware last in economisch onzekere tijden, zal afhangen van hoe de plannen uitpakken in de praktijk. Eén ding staat vast: het debat over deze maatregelen is nog lang niet voorbij.