Actueel
Mohamed zet zijn hongerstaking door: ‘Ik eet pas als mijn wensen hier zijn vervuld’
Een groep asielzoekers in de crisisopvang in Purmerend is in hongerstaking gegaan vanwege ontevredenheid over hun behandeling.
Mohamed Yaser AlMousa, afkomstig uit Syrië, is één van de hongerstakers en vertelt aan NH Nieuws dat ze snel als statushouder erkend willen worden. Hierdoor krijgen zij recht op een uitkering, een woning en kunnen zij familie laten overkomen.
Volgens Mohamed is hij niet de enige die in hongerstaking is, maar zijn er meer dan 20 asielzoekers die zich bij hem hebben aangesloten.
Ze zijn van mening dat de IND hun procedures moet versnellen zodat ze snel erkend kunnen worden als statushouder. Dit zal hen helpen om een nieuw leven op te bouwen en om hun familie te herenigen.
Mohamed legt uit dat de autoriteiten hun gezondheid nauwlettend in de gaten houden door regelmatige controles uit te voeren op gewicht, lengte en bloeddruk.
“Ze kijken ook of er iets verandert aan ons uiterlijk”, voegt hij eraan toe. Het is duidelijk dat deze hongerstaking een enorme impact heeft op hun gezondheid, maar ze geloven dat dit de enige manier is om aandacht te krijgen voor hun situatie.
De groep asielzoekers in Purmerend is niet de eerste die hun onvrede heeft geuit. Eerder was er al onrust in Ter Apel en andere opvangcentra.
Het aantal vluchtelingen dat naar Nederland komt, groeit gestaag en hun verlangens worden steeds groter. Naast erkenning als statushouder willen zij allemaal een huis en de mogelijkheid om hun gezin over te laten komen.
Hoewel deze hongerstaking de nodige aandacht heeft gekregen, zijn er ook veel Nederlanders die niet blij zijn met de grote groepen vluchtelingen.
Zij maken zich zorgen over de beschikbaarheid van huisvesting voor hun eigen kinderen en voelen zich overweldigd door de toename van het aantal vluchtelingen.
Het is een complexe situatie waarin de belangen van verschillende partijen met elkaar botsen. Het is duidelijk dat er actie moet worden ondernomen om de situatie van de asielzoekers te verbeteren en om de zorgen van de Nederlandse bevolking serieus te nemen.
Een oplossing vinden zal echter niet gemakkelijk zijn. In de tussentijd gaat Mohamed door met zijn hongerstaking, in de hoop dat dit zal leiden tot een positieve verandering voor hem en zijn medehongerstakers.
Actueel
Waarom Christoff niet aanwezig was op begrafenis van Margriet Hermans
Het overlijden van Margriet Hermans heeft veel mensen diep geraakt. Ook voor zanger Christoff kwam het nieuws hard aan. In een gesprek met Dag Allemaal blikt hij terug op hun bijzondere vriendschap en vertelt hij waarom het hem nog altijd bezighoudt dat hij geen afscheid kon nemen tijdens haar uitvaart.
Dierbare herinneringen
Christoff bewaart warme herinneringen aan de vele momenten die hij samen met Margriet en haar dochter Celien beleefde. Door de jaren heen stonden ze regelmatig samen op het podium, maar ook buiten hun optredens om groeide een hechte band.
“Ik heb het bijzonder moeilijk met het overlijden van Margriet Hermans. Ik heb zoveel plezier gehad met Margriet en Celien”, vertelt de zanger.
Volgens Christoff draaide hun vriendschap niet alleen om muziek. Ook privé brachten ze regelmatig tijd met elkaar door en ontstonden er herinneringen die hij nooit meer zal vergeten.
Altijd welkom in huis
De zanger vertelt dat Margriet zich bij hem thuis altijd op haar gemak voelde. Na gezamenlijke optredens of een gezellige lunch bleef ze soms nog even uitrusten voordat de dag verderging.
“Tussen twee optredens kwam Margriet hier soms op de zetel rusten nadat we geluncht hadden”, vertelt hij.
Wanneer Christoff zelf alweer onderweg moest naar een volgend optreden, liet hij haar comfortabel achter.
“Als ik naar een optreden moest vertrekken, zette ik nog wat hapjes klaar voor haar en gaf haar de tv-zapper.”
Die kleine momenten illustreren volgens hem hoe vanzelfsprekend hun vriendschap was.
Bijzondere band
Hoe hecht de band tussen beiden was, blijkt volgens Christoff ook uit een bijzonder detail. Zo vertelt hij dat Margriet zelfs haar kat heeft vernoemd naar zijn moeder.
Voor hem zijn het precies dat soort persoonlijke herinneringen die haar overlijden extra moeilijk maken. Ze herinneren hem aan de warme en spontane persoonlijkheid die Margriet volgens hem altijd had.
Niet aanwezig bij de uitvaart
Wat Christoff nog altijd het meest raakt, is dat hij geen afscheid kon nemen tijdens de uitvaart. Op het moment van de plechtigheid verbleef hij namelijk in het buitenland, waardoor hij er niet bij kon zijn.
“En dan kon ik niet op haar begrafenis zijn, ik zat in het buitenland. Maar in gedachten was ik er wel bij.”
Hoewel hij fysiek afwezig was, zegt hij dat zijn gedachten voortdurend bij Margriet en haar familie waren.
Mooie herinneringen blijven
Voor Christoff blijft het gemis groot, maar hij probeert vooral vast te houden aan de vele mooie momenten die ze samen hebben beleefd. De herinneringen aan hun vriendschap, de gezamenlijke optredens en de vele gesprekken vormen voor hem een blijvende bron van troost.
Met zijn woorden laat de zanger zien hoeveel Margriet Hermans voor hem heeft betekend. Ondanks het verdriet kijkt hij vooral met warmte terug op de bijzondere band die zij jarenlang met elkaar deelden.