Actueel
Mensen maken zich grote zorgen om fel vermagerde prinses Amalia: ´Niet natuurlijk´
Wierd Duk, bekende columnist en vaste gast bij Vandaag Inside, heeft geen twijfel over de transformatie van prinses Amalia. In zijn column voor De Telegraaf benadrukt hij hoe de kroonprinses er nu fantastisch uitziet. Hij verwijst naar haar jeugd, waarin ze hard werd aangepakt vanwege haar gewicht, en speculeert of haar nieuwe look het resultaat is van het gebruik van het omstreden afslankmiddel Ozempic of een streng dieet. Het maakt voor hem niet uit, want het resultaat is volgens hem indrukwekkend.
Het controversiële vermoeden
Wat echter opviel, was de implicatie dat Amalia mogelijk Ozempic gebruikt. Dit afslankmiddel is de laatste tijd vaak in het nieuws vanwege de controverse rondom het gebruik door beroemdheden. Door dit in zijn column te suggereren, schudde Wierd de meningen op. Toch maakt hij dit goed door zijn boodschap af te sluiten met lof voor de prinses, waarbij hij benadrukt dat Amalia zich niets hoeft aan te trekken van mensen die haar vroeger zouden hebben “fatshamed”.
Fidan Ekiz als cheerleader
Niet alleen Wierd, maar ook Fidan Ekiz, zijn ex-geliefde en uitgesproken journalist, voegt zich bij de lofzang. In haar eigen column prijst ze Amalia tot de hemel en noemt haar de belichaming van de perfecte koningin. “Ze is elegant en zelfverzekerd, en dat straalt ze uit, ondanks haar jonge leeftijd”, schrijft Fidan. Ze voegt er zelfs aan toe dat ze zichzelf regelmatig eraan moet herinneren dat Amalia pas 21 jaar is, zo volwassen en koninklijk komt ze over.
De toekomstige koningin in de ogen van Fidan
Fidan lijkt alvast de kroonprinses te steunen op haar pad naar de troon. Haar woorden zijn duidelijk: Amalia is alles wat een toekomstige koningin zou moeten zijn. Dit zet de toon voor de verwachtingen die de publieke opinie van haar heeft. Met de sterke ondersteuning van Fidan is het duidelijk dat Amalia zich kan rekenen op de steun van prominente journalisten in Nederland.
Vragen over de timing
Wat meteen opvalt, is de gelijktijdige publicatie van de columns van Wierd en Fidan, beide met lof voor Amalia. Het roept de vraag op of dit toeval is of dat het een strategische zet is om de publieke opinie te beïnvloeden. De timing lijkt wel erg geschikt, vooral gezien de speculaties rond Amalia’s rol als toekomstige koningin. Is het een gezamenlijke strategie om haar imago op te poetsen, of is het gewoon een samenvallen van enthousiasme voor de prinses?
Subtiele competitie?
Het zou ook kunnen dat er een subtiele competitie speelt tussen Wierd en Fidan, waarbij ze proberen te bewijzen wie Amalia het beste begrijpt en ondersteunt. Beide journalisten lijken hun eigen visie op de kroonprinses te hebben, maar hun reacties lijken elkaar wel te versterken, wat de indruk wekt dat Amalia meer dan ooit in de publieke ogen wordt gepositioneerd als de ideale koningin in spe.
Het publieke beeld van Amalia
Met zoveel positieve aandacht lijkt Amalia steeds dichter bij haar toekomstige rol als koningin te komen. Het lijkt erop dat ze al een stap voor heeft op de publieke opinie, met haar zelfvertrouwen en uitstraling als een constante factor. Zoals Wierd Duk het afsluit: “Ze zit goed in haar vel, en dat is het halve werk.”
Toekomstige verwachtingen
Wat dit voor Amalia’s toekomstige rol als koningin betekent, is nog afwachten, maar één ding is duidelijk: ze heeft inmiddels een stevige basis van steun vanuit de journalistieke kringen. Met de positieve verhalen die haar omarmen, zal de publieke perceptie van de kroonprinses hoogstwaarschijnlijk alleen maar verder groeien, richting haar kroning.
Actueel
Opnieuw schokkend nieuws opgedoken over moeder Monique
Wat begon als een noodoplossing uit medemenselijkheid, is inmiddels uitgegroeid tot een pijnlijk hoofdstuk vol verwijten, woede en ongemak. Monique Hansler ligt opnieuw onder vuur, ditmaal vanwege haar gedrag richting Marc Trines, de man die Denise van der Laan opving nadat zij abrupt uit het huis van de familie Hansler werd gezet in Altea. In een openhartig gesprek met weekblad Story doet Trines nu zijn verhaal – en dat schetst een beeld dat bij veel kijkers opnieuw vragen oproept over de manier waarop Mama Mo met anderen omgaat.
Van realitydrama naar rauwe werkelijkheid
Kijkers van De Hanslers: Van de Piste naar de Playa zagen het allemaal gebeuren: de situatie tussen Monique en Denise escaleerde in rap tempo. Wat begon als onderlinge spanningen, eindigde in een explosieve confrontatie waarin Denise letterlijk haar koffers moest pakken. Monique was woedend omdat Denise volgens haar “dingen had geroepen” over haar op de boulevard van Altea. In de serie werd duidelijk hoe hoog de emoties opliepen en hoe snel de situatie onhoudbaar werd.
Het gevolg: Denise stond plotseling op straat, zonder vaste verblijfplaats, in een vreemd land. Wat op televisie misschien leek op een dramatisch moment in een realityserie, bleek in werkelijkheid een zeer kwetsbare situatie.
Een toevallige ontmoeting met grote gevolgen
Marc Trines had op dat moment
geen enkele intentie om onderdeel te worden van dit conflict. Hij
ontmoette Denise een dag vóór de escalatie, toevallig, op het
terras van een beachclub in Altea.
“Toen leek er echt nog niets aan de hand,” vertelt Trines
aan Story. “We
raakten gewoon aan de praat. Ik vertelde wat ik hier deed, dat ik
samen met mijn partner caravans verhuur die we als B&B
gebruiken.”
Een onschuldig gesprek, zonder enig vermoeden dat hij een dag later een cruciale rol zou spelen in Denise’ leven.
“Ik ben eruit gezet en weet niet waar ik heen moet”
Die volgende dag kreeg Trines
plots een telefoontje van Denise.
“Ze klonk overstuur,” zegt hij. “Ze zei: ‘Ik ben op straat gezet en weet niet waar ik
naartoe moet.’ Dat komt natuurlijk keihard binnen.”
Trines hoefde niet lang na te
denken. Toevallig was er nog plek in één van de caravans die hij
verhuurt.
“Ik dacht: dan heeft ze in ieder geval een dak boven haar hoofd.
Van daaruit kunnen we verder kijken.”
Belangrijk detail: Denise
verbleef daar niet gratis.
“Ze heeft gewoon netjes betaald voor haar verblijf,” benadrukt
Trines. “Het was geen gunst zonder afspraken. Het was een
tijdelijke, eerlijke oplossing.”
Woede aan de andere kant van de lijn
Waar Trines dacht iets goeds te doen, bleek dat bij Monique Hansler totaal verkeerd te vallen. Volgens hem nam zij persoonlijk contact met hem op – en dat gesprek verliep allesbehalve vriendelijk.
“Ze belde me op en was woedend,” vertelt hij. “Ze begon me uit te schelden. Ze vroeg hoe ik het in mijn hoofd haalde om Denise op te vangen en haar te helpen.”
De toon van het gesprek maakte
diepe indruk.
“Het ging niet om een normaal meningsverschil. Het was echt
agressief. Ik werd voor van alles uitgemaakt.”
Volgens Trines probeerde
Monique hem ook emotioneel onder druk te zetten door te zeggen dat
zij toch “vrienden” waren.
“Maar dat vond ik echt onzin. Ik heb één keer bij haar op het
terras gezeten. Dat maakt ons geen vrienden.”
Medemenselijkheid versus loyaliteit
Wat deze situatie extra pijnlijk maakt, is de morele botsing die erin besloten ligt. Aan de ene kant een vrouw die plotseling dakloos is, aan de andere kant een familieconflict waarin loyaliteit wordt verwacht.
“Ik heb geen seconde getwijfeld,” zegt Trines. “Als iemand belt en zegt dat ze nergens heen kan, dan help je. Punt.”
Dat juist dát werd aangegrepen
als reden voor woede, begrijpt hij nog steeds niet.
“Het voelde alsof ik werd gestraft omdat ik gewoon menselijk
reageerde.”
Angstige nachten in de caravan
Hoewel Denise dankbaar was voor de opvang, voelde ze zich in de caravan allesbehalve veilig. Dat vertelde ze eerder al zelf, en Trines bevestigt dat beeld.
“Er stond wel een hekje om het terrein,” vertelt Denise elders, “maar ’s nachts hoorde ik scooters voorbijrijden. Dan dacht ik steeds: wat als er iemand het terrein op loopt?”
Voor iemand die net emotioneel
is uitgeput, in conflict ligt met een machtige familie én in een
vreemd land zit, waren die nachten zwaar.
“Het voelde doodeng,” gaf Denise toe. “Je bent constant alert.”
Een situatie die verder gaat dan televisie
Wat deze onthullingen vooral laten zien, is dat de impact van reality-tv niet stopt zodra de camera’s uitgaan. Achter de schermen spelen echte emoties, echte angsten en echte gevolgen.
Voor Marc Trines bleef er
vooral verbijstering achter.
“Ik ben geen onderdeel van hun familie, geen deelnemer aan dat
programma. Ik deed gewoon wat ik dacht dat juist was.”
Dat hij daar vervolgens persoonlijk op werd aangesproken – en volgens hem zelfs verbaal werd aangevallen – heeft zijn kijk op de situatie blijvend veranderd.
Publieke reacties en groeiende kritiek
Sinds het verschijnen van zijn verhaal reageren kijkers en lezers opnieuw fel. Op sociale media klinkt veel steun voor Trines en Denise. Veel mensen prijzen zijn keuze om te helpen, ongeacht de gevolgen.
Tegelijkertijd groeit de kritiek op Monique Hansler verder. Voor velen past dit gedrag in een patroon dat zij al langer menen te zien: weinig empathie, sterke controle en felle reacties wanneer iemand haar gezag lijkt te ondermijnen.
Geen vrienden, geen agenda
Voor Trines is één ding
duidelijk: hij had geen verborgen agenda.
“Ik wilde geen kant kiezen, geen partij zijn. Ik wilde gewoon
helpen.”
Of hij nog contact heeft met
Denise?
“We hebben elkaar nog gesproken, ja. Maar iedereen probeert nu
vooral zijn leven weer op te pakken.”
Een wrange nasmaak
Wat begon als een menselijke handreiking, eindigde in een conflict dat niemand had voorzien. Voor Marc Trines is het hoofdstuk afgesloten, maar de wrange nasmaak blijft.
“Ik zou het zo weer doen,” zegt hij. “Maar ik had nooit verwacht dat hulp bieden zoveel woede zou oproepen.”
En daarmee raakt dit verhaal aan een grotere
vraag die veel kijkers bezighoudt:
waar
ligt de grens tussen loyaliteit en menselijkheid – en wie bepaalt
die eigenlijk?