Actueel
Mary Borsato brengt groot nieuws naar buiten over de zaak van haar zoon Marco
Johan Derksen nuanceert eerdere uitspraken na bericht van advocaat Peter Plasman: “Het kwam niet van haar, maar van Mary Borsato”
De uitspraken van Johan Derksen over de zaak rond Marco Borsato hebben opnieuw voor opschudding gezorgd. De Vandaag Inside-presentator suggereerde maandagavond dat er sprake zou zijn geweest van chantage voorafgaand aan de rechtszaak tegen de zanger. Een dag later kwam hij daar echter op terug, nadat hij een duidelijke e-mail had ontvangen van advocaat Peter Plasman, die de belangen behartigt van het vermeende slacht0ffer in de zaak.
Opmerkelijke bewering in Vandaag Inside
Het begon met een opmerking die Derksen maandagavond maakte aan tafel bij Vandaag Inside, het praatprogramma waarin hij samen met Wilfred Genee en René van der Gijp de actualiteit bespreekt. Tijdens het gesprek over de lopende rechtszaak tegen Marco Borsato zei Derksen dat de zanger in het verleden gechanteerd zou zijn, en dat hij de kwestie destijds “had kunnen afkopen”.
“Hij wist dat dit zou komen en hij had het af kunnen kopen,” zei Derksen. “Achteraf denk ik: jongen, had het maar gedaan, dat had je een hoop ellende bespaard.”
De uitspraak zorgde direct voor gefronste wenkbrauwen, want Derksen suggereerde hiermee dat er sprake was geweest van een vorm van druk of dreiging vanuit de kant van het vermeende slacht0ffer of haar familie.
De mail van advocaat Peter Plasman
Advocaat Peter Plasman, die optreedt namens de betrokken familie, reageerde vrijwel onmiddellijk op de bewering. Hij stuurde een e-mail naar Derksen om duidelijk te maken dat de informatie niet klopt.
Tijdens de uitzending van dinsdagavond vertelde Wilfred Genee dat Plasman contact had gezocht.
“Peter Plasman heeft Johan vandaag een mail gestuurd,” legde Genee uit. “Hij vroeg me zelfs of hij jouw e-mailadres mocht gebruiken om een bericht te sturen.”
Derksen bevestigde het bericht te hebben ontvangen en gaf toe dat zijn eerdere uitspraak te kort door de bocht was geweest.
“Hij stuurde inderdaad een vrij opgewonden briefje,” aldus Derksen. “Maar hij heeft zich ten onrechte opgewonden, want er is wel contact geweest over een mogelijke financiële regeling, maar dat kwam niet van de tegenpartij. Dat kwam van de kant van Mary Borsato, Marco’s moeder.”
“Mary zag aankomen dat er iets ging spelen”
Volgens Derksen was het juist Mary Borsato, de moeder van Marco, die in het verleden contact zou hebben gezocht om een conflict te voorkomen.
“Zij zag waarschijnlijk aankomen dat er iets aan zat te komen en wilde dat sussen,” zei Derksen. “Maar dat betekent dus niet dat er vanuit de andere kant sprake was van chantage. Het initiatief lag niet bij hen.”
Derksen benadrukte dat zijn woorden maandag verkeerd konden worden geïnterpreteerd en dat hij daarom de situatie wilde rechtzetten.
Geen sprake van chantage
Advocaat Peter Plasman zou in zijn e-mail aan Derksen hebben uitgelegd dat de suggestie van chantage niet alleen onjuist, maar ook onrechtvaardig is richting zijn cliënt en haar familie. Hij stelde dat het vermeende slacht0ffer zich juist in het geheel niet met geld wilde bezighouden, maar uitsluitend met de waarheid en gerechtigheid.
Tijdens de uitzending legde Wilfred Genee uit dat Plasman hem eerder op de dag had laten weten dat er geen enkele aanwijzing is dat de familie Borsato onder druk is gezet.
“Dan was het afdreiging geweest,” zei Genee. “En dat is het niet. Dat is ook nooit het motief geweest. Dit meisje wilde gewoon duidelijk maken dat ze niet goed behandeld is. Dat is het enige waar het haar om te doen is.”
Ook Vandaag Inside-jurist Job Knoester bevestigde dat, als er aan de kant van de aanklagers sprake was geweest van druk of geldzucht, dat in de rechtszaal meteen naar voren zou zijn gebracht. “Dat had de verdediging dan direct gebruikt,” aldus Knoester.
Derksen: “Het was niet mijn bedoeling iemand te beschadigen”
Na de uitzending van dinsdagavond liet Derksen weten dat hij de kwestie wilde nuanceren.
“Ik heb nooit de bedoeling gehad iemand te beschadigen,” zei hij. “Ik had die opmerking niet moeten maken zonder te weten waar het precies vandaan kwam. Achteraf gezien had ik dat anders moeten formuleren.”
Derksen, die bekendstaat om zijn uitgesproken meningen, gaf toe dat hij zich soms laat meeslepen in de dynamiek van het programma. “Het gaat er bij Vandaag Inside vaak stevig aan toe, maar in dit geval was het verstandiger geweest iets meer afstand te houden.”
Een gevoelige kwestie
De zaak rond Marco Borsato blijft een gevoelig onderwerp. De zanger stond onlangs voor de rechter in verband met een onderzoek naar grensoverschrijdend gedrag. Het 0penbaar Ministerie heeft inmiddels een onvoorwaardelijke gev*ngenisstraf van vijf maanden geëist. De uitspraak van de rechtbank wordt later deze maand verwacht.
Omdat de zaak veel emoties oproept, reageren media, publiek en betrokkenen vaak fel. Voor advocaten zoals Peter Plasman is het daarom belangrijk dat er zorgvuldig wordt omgegaan met wat er over hun cliënten wordt gezegd — zeker in televisieprogramma’s met miljoenen kijkers.
Plasman liet in eerdere interviews al weten dat zijn cliënt rust en respect verdient, en dat wilde hij met zijn e-mail aan Derksen opnieuw benadrukken.
Vandaag Inside en de publieke opinie
Het incident past in een langere traditie van Vandaag Inside, waar maatschappelijke kwesties en rechtszaken regelmatig onderwerp van gesprek zijn. Johan Derksen is één van de vaste tafelgasten die niet bang is om uitgesproken meningen te delen, maar juist daardoor soms op kritiek kan rekenen.
Collega Wilfred Genee probeerde dinsdag de rust te bewaren door de kwestie zorgvuldig te bespreken. “We moeten niet vergeten dat dit voor alle betrokkenen een zeer persoonlijke zaak is,” zei hij. “Wat er nu gebeurt, is voor niemand makkelijk.”
Derksen stemde daarmee in. “Ik denk dat het goed is om te erkennen dat ik te snel heb gesproken,” zei hij. “Dat is ook het eerlijke om te doen.”
Reacties van kijkers
De discussie leverde veel reacties op sociale media op. Sommige kijkers prezen Derksen voor het tonen van zelfreflectie, anderen vonden dat de opmerking nooit gemaakt had mogen worden.
Een veelgelezen reactie op X (voorheen Twitter) luidde:
“Fijn dat Derksen zijn fout rechtzet, maar dit soort suggesties kunnen mensen echt beschadigen. Hopelijk leert hij ervan.”
Anderen toonden juist begrip:
“Iedereen zegt weleens iets te snel. Belangrijkste is dat hij het rechtzet. En dat doet hij hier netjes.”
Het laat zien hoe gepolariseerd het debat blijft rond deze zaak — niet alleen over Marco Borsato zelf, maar ook over hoe de media ermee omgaan.
Een les in zorgvuldigheid
Het voorval rond Derksen en Plasman benadrukt opnieuw het belang van zorgvuldige communicatie in gevoelige kwesties. Uitspraken die in een luchtige televisiesetting worden gedaan, kunnen in de context van een lopende rechtszaak grote gevolgen hebben.
Juristen wijzen erop dat publieke figuren extra verantwoordelijkheid dragen wanneer ze praten over zaken die nog onder de rechter zijn.
“Zodra er sprake is van een gerechtelijke procedure, moeten media uiterst voorzichtig zijn,” zegt media-analist Bart Schinkel. “Wat als een losse opmerking begint, kan snel uitgroeien tot een golf van misverstanden.”
Rust en respect
Aan het eind van de uitzending van dinsdagavond sloot Wilfred Genee af met een oproep tot rust.
“Laten we afwachten wat de rechter besluit. Het is belangrijk dat iedereen de ruimte krijgt om gehoord te worden — zonder oordeel vooraf.”
Daarmee was de toon gezet: meer rust, minder speculatie. Ook Johan Derksen leek die boodschap te omarmen.
“Ik ben fel, dat weet iedereen,” zei hij. “Maar in dit geval had ik beter moeten weten. Soms is zwijgen inderdaad goud waard.”
💬 Wat vind jij van de reactie van Johan Derksen na de mail van Peter Plasman? Vind je het terecht dat hij zijn woorden nuanceerde, of had hij beter helemaal niets kunnen zeggen? Laat je mening achter in de reacties hieronder.
Gioia, de geliefde hond van Monique Westenberg, zet onverwachte stap richting herstel na zware periode
De afgelopen maanden stonden voor Monique Westenberg volledig in het teken van zorg, angst en hoop. Haar hond Gioia, al jaren een belangrijk en geliefd deel van haar gezin, ging door een extreem zware tijd. Wat begon als een medische tegenslag, groeide uit tot een rollercoaster van emoties waarin Monique – openhartig zoals we haar kennen – haar volgers stap voor stap meenam.
Het verhaal van Gioia raakte duizenden mensen, niet alleen omdat het gaat om een huisdier, maar vooral door de manier waarop Monique beschrijft hoe diep de band tussen mens en dier kan zijn. En hoe broos het leven soms aanvoelt wanneer een dierbare onverwachts verzwakt. Toch kwam er een wending die niemand had durven voorspellen.
Een tweede diagnose die alles veranderde
In september deelde Monique een bericht dat insloeg bij haar volgers: bij Gioia was opnieuw een mastceltumor gevonden. Dat betekende dat de hond, voor de tweede keer, een intensieve chemobehandeling van acht weken moest ondergaan.
Wie Monique langer volgt, weet hoe groot haar liefde is voor haar dieren. De diagnose kwam dan ook als een schok. Maar Monique besloot er vol voor te gaan, samen met haar gezin en de dierenartsen die Gioia al langere tijd begeleiden.
De behandeling was zwaar, maar Gioia zette door. Toch bleef Monique eerlijk over haar zorgen: ze wist dat zo’n kuur veel vraagt van het lichaam van een hond. De weken daarna leefde ze tussen hoop en realiteit, vastbesloten om Gioia door deze moeilijke periode heen te helpen.
Een Halloweenavond die anders liep dan verwacht
Aanvankelijk leek Gioia de behandeling redelijk te verdragen, maar enkele dagen geleden sloeg de stemming volledig om. Monique vertelt op Instagram dat wat een gezellige Halloweenavond had moeten worden, ineens in het teken kwam te staan van grote zorgen.
Gioia kreeg hoge koorts, had duidelijk pijn en reageerde nauwelijks nog. Monique reed onmiddellijk naar de dierenkliniek, waar de hond direct aan het infuus werd gelegd. Een angstige nacht volgde – een nacht vol onzekerheid, waarin Monique moest toezien hoe haar trouwe viervoeter zichtbaar aan kracht verloor.
Pas de volgende dag kwam er duidelijkheid. Gioia bleek een ontsteking te hebben. Een op zichzelf behandelbare complicatie, maar door de chemobehandeling was haar lichaam zo verzwakt dat ze nauwelijks weerstand had om deze nieuwe tegenslag aan te kunnen.
Monique schreef dat ze haar
hondje niet meer herkende:
“Toen ik haar zag, keek ze
dwars door me heen. Ze piepte, was gedesoriënteerd, wilde niet eten
en kon nauwelijks staan. Met een gebroken hart ging ik naar huis,
met in mijn gedachten dat ik de volgende dag misschien een
onmogelijke keuze moest maken.”
Het zijn woorden die door merg en been gaan, herkenbaar voor iedereen die ooit een dier heeft zien worstelen met gezondheid.
De dag waarop alles nóg slechter leek te worden
De daaropvolgende dag verslechterde Gioia’s toestand verder. Ze was volledig uitgeput en reageerde nauwelijks meer op prikkels. Volgens de artsen was het enorm spannend welke kant het zou opgaan. Monique hield rekening met élk scenario, al wilde ze dat eigenlijk niet.
Toch bleef ze bij haar hond, bleef ze praten, bleef ze hopen – hoe klein de kans ook leek. En toen gebeurde iets wat niemand had verwacht.
Een onverwacht teken van leven
Op een moment waarop Monique geen enkel signaal meer kreeg dat Gioia zich beter voelde, ontving zij plots een filmpje van de kliniek. Tot haar verbazing zag ze haar hond staan. Niet stevig, niet stabiel, maar ze stond.
Dat kleine moment betekende
alles.
“Ze probeerde te lopen, maar
ze stond. Ze was tot leven gekomen. Met tranen ben ik gaan slapen.
Zou ze het dan toch redden?”
De antibiotica die ze had gekregen, bleek aan te slaan. Eindelijk kwam er een beetje lucht.
De dag erna gebeurde opnieuw iets hoopgevends: Gioia kwispelde en probeerde naar Monique toe te komen. Ze at zelfs een stukje rosbief – haar eerste hapje in dagen. Monique schreef dat haar meisje een beetje terugkwam, en dat moment gaf haar nieuwe kracht om door te gaan.
De koorts zakt en de sprankeling keert terug
Weer een dag later bleek de koorts verdwenen. Het was alsof er langzaam een gordijn werd geopend en de lichtstraal van herstel naar binnen viel. Toen Monique die avond de kliniek binnenstapte, zag ze Gioia al op haar wachten.
“Haar reactie was onbeschrijflijk. Mijn meisje had weer sprankeling in haar ogen.”
Na vijf dagen vol tranen, slapeloze nachten, onmacht en diepe angst, volgde eindelijk goed nieuws: Gioia mocht mee naar huis.
Monique in tranen van opluchting: ‘Welkom thuis, mijn hart’
Monique sloot haar update af
met woorden die de opluchting en dankbaarheid perfect
samenvatten:
“Vandaag mocht ik haar
ophalen, met tranen van geluk. Welkom thuis, mijn hart.”
De periode die achter hen ligt, was intens en emotioneel. Niet alleen voor Monique en haar gezin, maar ook voor de duizenden mensen die op sociale media met haar meeleefden. Het verhaal van Gioia toont opnieuw aan hoe bijzonder de band is tussen mens en dier, en hoe hoop soms precies op het moment komt waarop je het niet meer verwacht.
Waarom dit verhaal zoveel mensen raakt
De openheid van Monique zorgt ervoor dat velen zich herkennen in haar emoties. Het gaat niet alleen over een z!eke hond, maar over liefde, loyaliteit, zorg en de angst om iets dierbaars kwijt te raken.
Bovendien laat dit verhaal zien hoe belangrijk goede veterinaire zorg is en hoe intensief herstel voor dieren kan zijn. Door haar verhaal te delen, helpt Monique anderen die in soortgelijke situaties zitten zich minder alleen te voelen.
Voorzichtig vooruit kijken
Hoewel Gioia nu weer thuis is, zal haar herstel aandacht en rust vragen. Monique benadrukt dat dit pas het begin is van een langere fase van zorg en monitoring. Maar dat Gioia overeind krabbelde op een moment dat niemand het nog verwachtte, geeft hoop voor de komende tijd.
Haar veerkracht en het doorzettingsvermogen van Monique vormen samen een indrukwekkend verhaal — één dat laat zien hoe sterk de band tussen mens en dier kan zijn.