Actueel
Jean-Marie Pfaff breekt: “De zwaarste periode uit mijn leven”
Jean-Marie Pfaff over zijn bijzondere vriendschap met Diego Maradona: “Hij schonk me zijn truitje – dat moment vergeet ik nooit meer”
Jean-Marie Pfaff, voormalig doelman van de Rode Duivels, kent een rijke voetbalcarrière met pieken én dalen. Maar tussen alle sportieve hoogtepunten door is er één ontmoeting die hem tot op de dag van vandaag bijblijft: zijn onverwachte vriendschap met niemand minder dan Diego Maradona.
Wat begon als een korte uitwisseling na een wedstrijd tegen Argentinië, groeide uit tot een warme band tussen twee voetballegendes van wereldformaat.
Een onverwachte uitnodiging
“Na een match liep ik spontaan naar hem toe,” vertelt Pfaff in een interview met Primo. “Diego reageerde meteen hartelijk. Hij nodigde me uit in zijn hotel en zei dat hij me iets wilde geven. Niet veel later overhandigde hij me zijn truitje. Maar niet zomaar – ik moest het persoonlijk komen ophalen.”
Die bijzondere geste van Maradona leidde tot een vriendschap die jaren standhield. “We zijn elkaar nadien nog vaak tegengekomen. Diego was iemand die je niet snel vergat. Hij was zachtaardig, gepassioneerd, maar ook menselijk. Samen met mijn dochter Kelly ben ik zelfs een paar dagen bij hem blijven logeren in Dubai.”
Meer dan een sportvriend
De band tussen Pfaff en Maradona was meer dan een sportieve connectie. “We hadden respect voor elkaar. Ondanks zijn wereldstatus was Diego altijd benaderbaar,” aldus Pfaff. “Hij kende het verschil tussen show en oprechtheid, en dat maakte hem zo uniek.”
De voormalige doelman kijkt met veel warmte terug op hun vriendschap. “Die momenten met Diego behoren tot de meest waardevolle herinneringen in mijn leven.”
Donkere wolken in een glansrijke carrière
Toch was niet alles rozengeur en maneschijn in de carrière van Jean-Marie Pfaff. Hij herinnert zich nog goed hoe hij op een bepaald moment bij de nationale ploeg opzij werd geschoven. Een vermeend incident – een kniestoot tegen grensrechter René Thirion – leidde tot zijn schorsing, hoewel er volgens Pfaff geen bewijs voor was.
“Dat was de zwaarste periode uit mijn carrière,” zegt hij daarover. “Ik had niets misdaan, maar werd tóch uitgesloten. Ik snapte er niks van. Tot op de dag van vandaag weet ik niet waarom de grensrechter dat gezegd heeft.”
Volgens Pfaff deden er geruchten de ronde dat er achter de schermen andere belangen speelden. “Sommigen fluisterden dat het om vriendjespolitiek ging. Dat men mij eruit wilde werken om plaats te maken voor spelers als Michel Preud’homme of Gilbert Bodart, die uit een andere taalgroep kwamen.”
Hoewel hij geen harde beschuldigingen uit, klinkt er teleurstelling in zijn stem. “Het is moeilijk als je merkt dat talent of inzet niet altijd voldoende zijn om je plek te behouden. Maar ik heb geprobeerd die periode achter me te laten.”
Veerkracht als rode draad
Wat Pfaff typeert, is zijn optimisme. Ondanks tegenslagen – zowel sportief als persoonlijk – bleef hij overeind. “Uiteindelijk moet je in het leven zelf je kracht terugvinden. Dat heb ik ook toen gedaan. En daar hielpen mensen als Maradona me onbewust bij.”
Zijn ervaringen met de Argentijnse wereldster herinnert hij zich dan ook niet alleen als sportief bijzonder, maar ook als menselijk troostrijk. “Diego begreep wat het betekende om onder een vergrootglas te leven. Zijn steun betekende veel voor mij.”
Nieuwe generaties inspireren
Jean-Marie Pfaff is intussen 70-plus, maar blijft een graag geziene gast in de media en op evenementen. Hij ziet het als zijn taak om jonge sporters te inspireren. “Ik vertel mijn verhaal niet om medelijden op te wekken, maar om te tonen dat je je niet moet laten breken door wat anderen zeggen.”
En dat geldt zowel voor jonge keepers als voor elke voetballer die onder druk komt te staan. “Blijf jezelf, werk hard en houd vast aan je waarden,” klinkt het vastberaden.
Een truitje met grote betekenis
Het truitje dat Diego Maradona hem destijds schonk, bewaart Pfaff nog altijd. “Dat truitje is niet alleen een herinnering aan een legendarisch voetballer, maar vooral aan een vriendschap die verder ging dan sport. Het symboliseert wederzijds respect, ongeacht afkomst, status of taal.”
En net dat maakt het verhaal van Jean-Marie Pfaff zo bijzonder. Achter de sportheld schuilt een man die vriendschap, rechtvaardigheid en verbondenheid koestert – en die met zijn levensverhaal een blijvende indruk achterlaat.
Actueel
Waarom Christoff niet aanwezig was op begrafenis van Margriet Hermans
Het overlijden van Margriet Hermans heeft veel mensen diep geraakt. Ook voor zanger Christoff kwam het nieuws hard aan. In een gesprek met Dag Allemaal blikt hij terug op hun bijzondere vriendschap en vertelt hij waarom het hem nog altijd bezighoudt dat hij geen afscheid kon nemen tijdens haar uitvaart.
Dierbare herinneringen
Christoff bewaart warme herinneringen aan de vele momenten die hij samen met Margriet en haar dochter Celien beleefde. Door de jaren heen stonden ze regelmatig samen op het podium, maar ook buiten hun optredens om groeide een hechte band.
“Ik heb het bijzonder moeilijk met het overlijden van Margriet Hermans. Ik heb zoveel plezier gehad met Margriet en Celien”, vertelt de zanger.
Volgens Christoff draaide hun vriendschap niet alleen om muziek. Ook privé brachten ze regelmatig tijd met elkaar door en ontstonden er herinneringen die hij nooit meer zal vergeten.
Altijd welkom in huis
De zanger vertelt dat Margriet zich bij hem thuis altijd op haar gemak voelde. Na gezamenlijke optredens of een gezellige lunch bleef ze soms nog even uitrusten voordat de dag verderging.
“Tussen twee optredens kwam Margriet hier soms op de zetel rusten nadat we geluncht hadden”, vertelt hij.
Wanneer Christoff zelf alweer onderweg moest naar een volgend optreden, liet hij haar comfortabel achter.
“Als ik naar een optreden moest vertrekken, zette ik nog wat hapjes klaar voor haar en gaf haar de tv-zapper.”
Die kleine momenten illustreren volgens hem hoe vanzelfsprekend hun vriendschap was.
Bijzondere band
Hoe hecht de band tussen beiden was, blijkt volgens Christoff ook uit een bijzonder detail. Zo vertelt hij dat Margriet zelfs haar kat heeft vernoemd naar zijn moeder.
Voor hem zijn het precies dat soort persoonlijke herinneringen die haar overlijden extra moeilijk maken. Ze herinneren hem aan de warme en spontane persoonlijkheid die Margriet volgens hem altijd had.
Niet aanwezig bij de uitvaart
Wat Christoff nog altijd het meest raakt, is dat hij geen afscheid kon nemen tijdens de uitvaart. Op het moment van de plechtigheid verbleef hij namelijk in het buitenland, waardoor hij er niet bij kon zijn.
“En dan kon ik niet op haar begrafenis zijn, ik zat in het buitenland. Maar in gedachten was ik er wel bij.”
Hoewel hij fysiek afwezig was, zegt hij dat zijn gedachten voortdurend bij Margriet en haar familie waren.
Mooie herinneringen blijven
Voor Christoff blijft het gemis groot, maar hij probeert vooral vast te houden aan de vele mooie momenten die ze samen hebben beleefd. De herinneringen aan hun vriendschap, de gezamenlijke optredens en de vele gesprekken vormen voor hem een blijvende bron van troost.
Met zijn woorden laat de zanger zien hoeveel Margriet Hermans voor hem heeft betekend. Ondanks het verdriet kijkt hij vooral met warmte terug op de bijzondere band die zij jarenlang met elkaar deelden.