Actueel
Het weer slaat deze week flink om
Winterweer in Nederland: Van mist tot een hoopvolle zaterdag
Nederland begint de week met typisch winters weer, maar er is goed nieuws: de vooruitzichten beloven een lichte verbetering richting het weekend. Hier is een gedetailleerde weergave van wat je de komende dagen kunt verwachten.
Maandag: Mistig en koud
De week begint met een koude en mistige start. Maandagochtend worden veel plekken in Nederland gehuld in een dichte mist. In Soest is het bijvoorbeeld 0°C, met een luchtvochtigheid van 100%. Het zicht is beperkt tot ongeveer 1,6 kilometer, wat zorgt voor een bijna magische, mysterieuze sfeer.
Ondanks de bewolking is het overdag licht en relatief rustig. De wind waait zwak uit het westzuidwesten met een snelheid van slechts 6,4 km/u. Hoewel de mist voor wat ongemak kan zorgen in het verkeer, blijft het grotendeels droog.
Tip: Zorg voor extra zichtbaarheid als je de weg op gaat, en wees voorzichtig met fietsen en rijden in de mist.
Dinsdag: Eerste tekenen van verbetering
Dinsdag belooft een lichte verbetering in het weer. De dag wordt gekenmerkt door gedeeltelijke bewolking, wat betekent dat er af en toe ruimte is voor zonnestralen. Na de grijze start van de week is dit een welkome afwisseling.
De temperaturen blijven vergelijkbaar met die van maandag, maar het weer voelt iets aangenamer dankzij de afwezigheid van zware mist. Hoewel de zon zich niet de hele dag laat zien, biedt het vooruitzicht van opklaringen een welkome oppepper.
Woensdag tot vrijdag: Regenachtig intermezzo
De midweekperiode brengt regen met zich mee. Vanaf woensdag trekken regenbuien over het land, en dit patroon houdt aan tot en met vrijdag. Gelukkig blijven de temperaturen iets hoger, wat betekent dat er geen sneeuw verwacht wordt.
Hoewel regen niet altijd als het meest ideale weer wordt gezien, is het in deze maanden van cruciaal belang voor het aanvullen van onze watervoorraden. De neerslag zorgt ervoor dat de natuur ook in de winter de nodige hydratatie krijgt, wat uiteindelijk weer gunstig is voor het komende groeiseizoen.
De wind trekt gedurende deze dagen iets aan, maar blijft binnen de perken.
Tip: Zorg voor een goede regenjas en houd een paraplu bij de hand als je op pad gaat.
Zaterdag: Licht aan de horizon
Het weekend brengt een veelbelovende verbetering in het weer. Zaterdag wordt omschreven als een dag met plaatselijk regen in de buurt. Dit suggereert dat de zware regenval van de voorgaande dagen afneemt en we meer droge perioden mogen verwachten.
De temperaturen blijven mild voor deze tijd van het jaar, wat zorgt voor een aangenaam einde van de week. Hoewel het weer niet volledig droog is, zullen de opklaringen zorgen voor een meer optimistisch gevoel. Het is een perfecte dag om buiten te zijn, zolang je voorbereid bent op enkele druppels regen.
De trend: Van somber naar zonniger
De algemene trend van deze week laat zien dat we van een grijze, mistige start en regenachtige midweek langzaam overgaan naar een lichter en aangenamer weekend. Hoewel het geen spectaculaire weersverandering is, biedt de vooruitgang richting zaterdag genoeg reden om uit te kijken naar een betere afsluiting van de week.
Tip voor het weekend: Overweeg een frisse wandeling of andere buitenactiviteiten, vooral op momenten dat de regen even stopt. Het kan een perfecte manier zijn om van het kalmere weer te genieten.
Weer vooruitzichten op een rijtje
- Maandag: Koud en mistig, temperaturen rond de 0°C, beperkte zichtbaarheid.
- Dinsdag: Gedeeltelijke bewolking, zonnestralen mogelijk, milde temperaturen.
- Woensdag – Vrijdag: Regenachtig, geen sneeuw, temperaturen blijven stabiel.
- Zaterdag: Plaatselijke regen, meer droge periodes, lichtere vooruitzichten.
Hoewel de week met typische winterse omstandigheden begint, is er licht aan de horizon. De opklaringen richting het weekend bieden perspectief op een wat vrolijker einde van de week. Pak je winterjas en paraplu erbij, en wees voorbereid op een wisselvallige, maar hoopvolle week!
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.