Connect with us

Actueel

“Het duurde dertig jaar voordat ze het besefte.”

Published

on

In 2020 brak ik een persoonlijk taboe toen ik, na drie decennia van onzekerheid en zelfonderzoek, eindelijk mijn ware s*ksuele identiteit omarmde: abros*ksualiteit. Deze term, die voor velen wellicht nieuw of onbekend klinkt, beschrijft een s*ksualiteit die dynamisch is; het kan veranderen, verschuiven en zichzelf opnieuw definiëren door de tijd heen. In het jaar dat ik mijn ware ik omarmde, werd ik direct geconfronteerd met diepgaand onbegrip en ongeloof. Mijn poging om mijn diepste zelf te delen met een goede vriend werd niet alleen betwijfeld, maar ook belachelijk gemaakt, wat een pijnlijke breuk in onze vriendschap veroorzaakte. Dit markeerde het einde van een vriendschap, maar ook het begin van een nieuw, openhartig hoofdstuk in mijn leven, waarin ik mijn eigen pad van acceptatie betrad.

Worstelingen

Gedurende vele jaren worstelde ik met een innerlijk conflict, verborgen achter een façade van verwarring en zelftwijfel, veroorzaakt door een samenleving die vaak slechts drie s*ksuele identiteiten erkende: heteros*ksualiteit, homos*ksualiteit of biss*ksualiteit. De jaren negentig en vroege 2000 waren gekenmerkt door een sterk beperkend perspectief op s*ksualiteit, waarbij alternatieve s*ksuele identiteiten vaak werden afgedaan als fictief of onbelangrijk.

Deze beperkte en vaak rigide visie vertraagde mijn zelfacceptatie aanzienlijk. Ik worstelde voortdurend met een s*ksualiteit die niet vast leek te staan, maar eerder fluctueerde tussen verschillende oriëntaties, zonder enige vorm van stabiliteit of erkenning.

Voorlichting

Het keerpunt in mijn persoonlijke zoektocht kwam toen ik de term ‘abros*ksualiteit’ tegenkwam op een sociale mediapagina van Zoe Stoller, een Amerikaanse maatschappelijk werker die zich inzet voor de bewustwording van de LGBTQ+-gemeenschap. Stoller’s verlichtende berichten over minder bekende s*ksuele identiteiten wierpen niet alleen licht op de diverse realiteiten binnen onze gemeenschap, maar boden ook individuen zoals ik een platform om zichzelf te vinden en te begrijpen in een wereld die vaak slechts de meest zichtbare spectrumkleuren herkent.

Acceptatie

De weg naar zelfacceptatie was bezaaid met uitdagingen, niet alleen vanuit een innerlijk perspectief, maar ook in de confrontatie met maatschappelijke verwachtingen en stereotype beelden. Elke discussie waarin ik mijn s*ksualiteit probeerde te verklaren of verdedigen, benadrukte de noodzaak voor een breder maatschappelijk begrip en acceptatie van s*ksuele diversiteit.

Deze gesprekken hebben me diep doordrongen van het belang om open te staan voor nieuwe ideeën en het omarmen van een veelheid aan identiteiten.

Belangrijke Inzichten en Oproep tot Actie

Mijn ervaring benadrukt enkele cruciale inzichten en een oproep tot actie om een inclusievere en begripvollere samenleving te bevorderen:

Erkenning van Diversiteit

S*ksuele identiteit is inherent dynamisch en verdient erkenning en respect in zowel persoonlijke als publieke discussies. Abros*ksualiteit, hoewel minder bekend, is een legitieme en belangrijke identiteit binnen het spectrum van s*ksuele diversiteit.

Onderwijs en Bewustwording

Het is essentieel om de zichtbaarheid van minder bekende s*ksuele identiteiten te vergroten door educatie, voorlichting en actieve mediaparticipatie. Door mensen te informeren over de diversiteit binnen s*ksuele identiteiten, kunnen we een meer inclusieve en ondersteunende samenleving creëren.

Persoonlijke Verhalen als Krachtige Tools

Het delen van persoonlijke ervaringen kan dienen als een krachtig middel om begrip en acceptatie van s*ksuele diversiteit te bevorderen. Mijn verhaal, en de verhalen van anderen, kunnen helpen om empathie te kweken en stigma’s te doorbreken.

Ondersteuning en Gemeenschap

Actieve ondersteuning vanuit en binnen de LGBTQ+-gemeenschap, evenals van bondgenoten buiten de gemeenschap, is cruciaal voor de geestelijke gezondheid en het welzijn van degenen die zich identificeren met minder bekende identiteiten. Gemeenschap en solidariteit kunnen een enorme bron van kracht en acceptatie zijn.

Voortdurende Dialoog

Het bevorderen van een voortdurende dialoog over s*ksualiteit en identiteit kan leiden tot grotere acceptatie en integratie binnen de samenleving. Open gesprekken en het delen van kennis kunnen helpen om vooroordelen te verminderen en een inclusievere cultuur te bevorderen.

Conclusie

Mijn reis naar het omarmen van abros*ksualiteit was er een van persoonlijke groei en maatschappelijke uitdagingen. Het duurde dertig jaar voordat ik mijn ware identiteit volledig erkende en accepteerde, maar dit proces heeft me sterker gemaakt en heeft mijn begrip van s*ksuele diversiteit verdiept. Mijn ervaring roept op tot meer inclusiviteit en empathie in hoe we alle vormen van s*ksuele identiteit benaderen. Door open te staan voor nieuwe perspectieven en actief te werken aan begrip en acceptatie, kunnen we een samenleving creëren waarin iedereen, ongeacht hun s*ksuele identiteit, zich geaccepteerd en gewaardeerd voelt.

Actueel

Astrid Coppens moet iets van het hart over haar man: “Heb het opgegeven”

Published

on

Astrid Coppens openhartig over moederschap: “Als ik weg ben, moet alles perfect geregeld zijn”

Sinds 2016 is Astrid Coppens gelukkig getrouwd met regisseur Bram Coppens. Samen hebben ze twee dochtertjes, Billie-Ray en Joey-Lee, die het gezin compleet maken. In de podcast Ongefilterd moederschap deelt Astrid deze week openhartig haar ervaringen over het moederschap, met al zijn mooie en minder mooie kanten.

Eerlijke blik achter de schermen

Astrid Coppens staat bekend om haar glamoureuze uitstraling en veelzijdige carrière, maar in de podcast laat ze een andere kant zien. Ze vertelt eerlijk hoe het moederschap haar leven veranderd heeft en hoe ze daar elke dag haar weg in zoekt. “Moeder zijn is het mooiste dat er is, maar het brengt ook heel wat zorgen en onzekerheden met zich mee,” zegt ze.

Voor Astrid is er één angst die haar altijd bezighoudt: de gezondheid van haar kinderen. “Ik maak me voortdurend zorgen over wat er kan gebeuren,” geeft ze toe. “Als mijn kinderen ziek zouden worden, zou ik dat verschrikkelijk vinden. Dat idee blijft altijd ergens in mijn hoofd zitten.”

Wat als er iets met haarzelf gebeurt?

Naast de angst voor haar kinderen, denkt Astrid ook regelmatig aan wat er zou gebeuren als er iets met haarzelf zou gebeuren. “Als ik in een vliegtuig zit, denk ik altijd: als dat hier neerstort, wat gaat er dan gebeuren thuis?” zegt ze openhartig. Het idee dat haar kinderen zonder haar verder zouden moeten, is iets waar ze niet te lang bij stil wil staan, maar het blijft een reële angst.

Praktisch alles op orde

Astrid vertelt dat ze niet alleen nadenkt over de emotionele gevolgen, maar ook over de praktische kant van het moederschap. Ze is degene die thuis alles regelt en organiseert. “Als ik weg ben voor drie dagen of zo, heb ik alles voorbereid,” legt ze uit. “Het eten is geregeld, de ijskast zit vol, alle kleren zijn gewassen en alles staat gepland. Ik wil dat het thuis blijft draaien, ook als ik er even niet ben.”

Dat perfectionisme zit diep bij Astrid. Ze wil ervoor zorgen dat haar gezin niets tekortkomt, zelfs als ze zelf even weg is. “Ik wil niet dat er stress is als ik weg ben,” zegt ze. “Dus ik doe er alles aan om alles in goede banen te leiden. Dat geeft me rust.”

Telefoontjes van Bram

Toch gaat dat niet altijd vanzelf. Astrid lacht als ze vertelt over de telefoontjes die ze tijdens haar afwezigheid van Bram krijgt. “Zelfs als alles geregeld is, belt Bram me nog omdat hij iets niet kan vinden,” zegt ze met een glimlach. “Dat kan soms wat frustrerend zijn, maar ik probeer me er niet meer boos om te maken. Ik heb dat opgegeven.”

Het is een situatie die veel moeders zullen herkennen: alles tot in de puntjes regelen en toch nog telefoontjes krijgen over waar iets ligt of hoe iets werkt. Astrid kan er inmiddels mee lachen. “Het hoort erbij,” zegt ze. “En het is beter voor iedereen als ik me er niet druk over maak.”

Steun bij haar moeder

Gelukkig kan Astrid altijd rekenen op de steun van haar eigen moeder. Ze vertelt dat ze regelmatig bij haar moeder langsgaat om stoom af te blazen of gewoon even te praten. “Ons moeder zegt altijd: ‘Een vent, da’s iets anders, iets speciaals.’ En dat heb ik pas beseft toen ik zelf moeder werd,” zegt Astrid. Haar moeder herinnert haar eraan dat het soms gewoon is zoals het is – en dat het oké is om af en toe je frustraties te delen.

Tijd voor zichzelf

Ondanks haar drukke gezinsleven probeert Astrid ook tijd te maken voor zichzelf. Ze weet hoe belangrijk het is om even adem te halen en haar eigen batterij op te laden. “Als moeder ben je snel geneigd om jezelf weg te cijferen,” zegt ze. “Maar ik heb geleerd dat ik zelf ook moet opladen. Dat maakt me uiteindelijk een betere moeder.”

Daarom probeert ze bewust momenten voor zichzelf te creëren. Of dat nou een wandeling is, een uurtje yoga of gewoon even ongestoord lezen: Astrid ziet het als een manier om weer nieuwe energie op te doen. “En daarna kan ik er weer volop zijn voor mijn kinderen,” zegt ze.

Balans vinden

De balans tussen werk en gezin is voor Astrid een constant aandachtspunt. Als mode-icoon, actrice en onderneemster heeft ze een drukke agenda, maar haar gezin komt altijd op de eerste plaats. “Mijn kinderen zijn het belangrijkste in mijn leven,” zegt ze vastberaden. “Alles wat ik doe, doe ik uiteindelijk voor hen.”

Toch geeft ze eerlijk toe dat het niet altijd makkelijk is. “Soms voelt het alsof ik op tien plekken tegelijk moet zijn,” zegt ze. “Maar ik probeer zoveel mogelijk te focussen op het moment zelf. Als ik thuis ben, wil ik er ook echt zijn.”

De kracht van kwetsbaarheid

Wat Astrid bijzonder maakt, is haar openheid over de uitdagingen van het moederschap. In een wereld waarin vaak vooral de perfecte plaatjes worden gedeeld, laat zij zien dat het niet altijd vanzelf gaat. “Ik vind het belangrijk om eerlijk te zijn,” zegt ze. “Moederschap is prachtig, maar het is ook hard werken. En dat mag je best toegeven.”

Die eerlijkheid wordt gewaardeerd door haar fans en volgers. Veel moeders herkennen zich in haar verhaal en vinden steun in haar woorden. “Het is fijn om te weten dat je niet de enige bent die zich zorgen maakt of die worstelt met de balans,” zegt Astrid. “We moeten dat meer met elkaar delen.”

Genieten van de kleine dingen

Ondanks alle zorgen en onzekerheden, kan Astrid ook volop genieten van de mooie momenten met haar dochters. “Ze maken mijn leven zoveel rijker,” zegt ze stralend. “Hun lachjes, hun knuffels, de manier waarop ze de wereld ontdekken… dat is onbetaalbaar.”

Ze probeert dan ook zoveel mogelijk in het moment te leven en te genieten van de kleine dingen. “Dat zijn uiteindelijk de herinneringen die blijven hangen,” zegt ze. “En die geven me de kracht om door te gaan, ook als het even moeilijk is.”

Toekomstplannen

Voor de toekomst hoopt Astrid vooral dat haar gezin gezond en gelukkig blijft. “Dat is het allerbelangrijkste,” zegt ze. Daarnaast kijkt ze uit naar nieuwe projecten op professioneel vlak. “Ik heb nog zoveel dromen,” zegt ze. “Maar mijn gezin zal altijd de basis blijven. Daar kan ik op bouwen, wat er ook gebeurt.”

Een krachtige boodschap

Met haar openhartige verhaal in de podcast laat Astrid zien dat moederschap niet perfect hoeft te zijn. Het draait niet om een vlekkeloos huishouden of om altijd alles onder controle te hebben. Het draait om liefde, toewijding en het vermogen om je kwetsbaar op te stellen.

Astrid Coppens is daar een prachtig voorbeeld van. Haar verhaal is een reminder dat zelfs in een wereld vol verwachtingen en drukte, het uiteindelijk de kleine dingen zijn die er écht toe doen.

Continue Reading