Actueel
Albert Heijn haalt product uit de schappen, komt met waarschuwing
Albert Heijn heeft een belangrijke veiligheidswaarschuwing uitgegeven voor een product dat bij veel Nederlanders bekend is: de witte bollen. Het populaire broodproduct wordt per direct uit de schappen gehaald vanwege een etiketteringsfout die een potentieel gevaar vormt voor mensen met een soja-allergie.
Wat is er mis?
Het gaat specifiek om de “AH Extra lang lekker witte bollen 6st”. Bij een deel van de verpakkingen is per ongeluk het etiket van de “AH Extra lang lekker rozijnen krent bol 6st” geplaatst. Door deze fout ontbreekt de vermelding van het allergeen soja bij de ingrediëntenlijst van de witte bollen.
Hoewel soja wel wordt genoemd onder de allergie-informatie met de vermelding “kan bevatten”, voldoet dit niet aan de wettelijke eisen voor allergenenvermelding. Klanten met een soja-allergie lopen hierdoor het risico op allergische reacties bij het eten van deze witte bollen.
Welke producten betreft het?
De waarschuwing geldt voor de witte bollen met een houdbaarheidsdatum van 10 januari 2025. Albert Heijn benadrukt dat klanten met een soja-allergie deze bollen niet moeten eten. Klanten zonder allergieën kunnen het product zonder risico consumeren.
Wat moeten klanten doen?
Albert Heijn roept klanten met een soja-allergie op om het product terug te brengen naar de winkel. Bij inlevering van de witte bollen ontvangen klanten het volledige aankoopbedrag terug, ook zonder kassabon. Dit geldt ook voor producten die via de online supermarkt zijn besteld.
Voor online klanten biedt Albert Heijn de mogelijkheid om via een klachtenformulier op hun website een terugbetaling te regelen. Meer informatie en ondersteuning zijn beschikbaar via de klantenservice van Albert Heijn.
Excuses van Albert Heijn
Albert Heijn betreurt de fout en biedt haar excuses aan voor het ongemak. Het bedrijf benadrukt dat voedselveiligheid een topprioriteit is en dat ze er alles aan doen om etiketteringsfouten in de toekomst te voorkomen.
“We begrijpen dat dit vervelend is voor onze klanten en nemen maatregelen om soortgelijke incidenten te vermijden,” aldus een woordvoerder van Albert Heijn. “Onze excuses voor de verwarring en mogelijke ongemakken die dit heeft veroorzaakt.”
Waarom is correcte allergeneninformatie belangrijk?
Voor mensen met voedselallergieën, zoals een soja-allergie, kan de consumptie van een allergeen ernstige gezondheidsrisico’s met zich meebrengen, waaronder allergische reacties die in sommige gevallen levensbedreigend kunnen zijn. Daarom is het verplicht om allergenen duidelijk te vermelden op verpakkingen.
Wat is de impact?
Hoewel het probleem slechts een specifieke partij van de witte bollen betreft, benadrukt Albert Heijn dat klanten alert moeten zijn. Dit incident roept opnieuw vragen op over de controleprocessen binnen de voedingsindustrie, vooral rondom de etikettering van producten.
Hoe wordt dit soort fouten in de toekomst voorkomen?
Albert Heijn heeft aangekondigd dat ze de interne processen rondom etikettering zullen herzien en versterken. Dit omvat onder andere:
- Extra controles bij de etikettering: Nieuwe procedures om ervoor te zorgen dat de juiste etiketten altijd worden gebruikt.
- Medewerkers bewust maken: Trainingen voor personeel om etiketteringsfouten sneller te herkennen.
- Klantgerichtheid versterken: Verbeterde communicatie bij terugroepacties, zodat klanten snel en adequaat geïnformeerd worden.
Wat kunnen klanten zonder allergieën doen?
Voor klanten zonder soja-allergie is er geen reden tot zorg. De witte bollen zijn veilig om te consumeren. Toch roept Albert Heijn iedereen op om extra alert te zijn en etiketten zorgvuldig te lezen, vooral als het gaat om producten voor gasten of familieleden met allergieën.
Contact met Albert Heijn
Heeft u vragen over deze terugroepactie of het product? Neem dan contact op met de klantenservice van Albert Heijn via hun website of bezoek uw dichtstbijzijnde filiaal.
Albert Heijn blijft zich inzetten voor voedselveiligheid en hoopt met deze terugroepactie een veilige eetervaring te waarborgen voor al haar klanten.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.