Actueel
Albert Heijn haalt product uit de schappen, komt met waarschuwing
Albert Heijn heeft een belangrijke veiligheidswaarschuwing uitgegeven voor een product dat bij veel Nederlanders bekend is: de witte bollen. Het populaire broodproduct wordt per direct uit de schappen gehaald vanwege een etiketteringsfout die een potentieel gevaar vormt voor mensen met een soja-allergie.
Wat is er mis?
Het gaat specifiek om de “AH Extra lang lekker witte bollen 6st”. Bij een deel van de verpakkingen is per ongeluk het etiket van de “AH Extra lang lekker rozijnen krent bol 6st” geplaatst. Door deze fout ontbreekt de vermelding van het allergeen soja bij de ingrediëntenlijst van de witte bollen.
Hoewel soja wel wordt genoemd onder de allergie-informatie met de vermelding “kan bevatten”, voldoet dit niet aan de wettelijke eisen voor allergenenvermelding. Klanten met een soja-allergie lopen hierdoor het risico op allergische reacties bij het eten van deze witte bollen.
Welke producten betreft het?
De waarschuwing geldt voor de witte bollen met een houdbaarheidsdatum van 10 januari 2025. Albert Heijn benadrukt dat klanten met een soja-allergie deze bollen niet moeten eten. Klanten zonder allergieën kunnen het product zonder risico consumeren.
Wat moeten klanten doen?
Albert Heijn roept klanten met een soja-allergie op om het product terug te brengen naar de winkel. Bij inlevering van de witte bollen ontvangen klanten het volledige aankoopbedrag terug, ook zonder kassabon. Dit geldt ook voor producten die via de online supermarkt zijn besteld.
Voor online klanten biedt Albert Heijn de mogelijkheid om via een klachtenformulier op hun website een terugbetaling te regelen. Meer informatie en ondersteuning zijn beschikbaar via de klantenservice van Albert Heijn.
Excuses van Albert Heijn
Albert Heijn betreurt de fout en biedt haar excuses aan voor het ongemak. Het bedrijf benadrukt dat voedselveiligheid een topprioriteit is en dat ze er alles aan doen om etiketteringsfouten in de toekomst te voorkomen.
“We begrijpen dat dit vervelend is voor onze klanten en nemen maatregelen om soortgelijke incidenten te vermijden,” aldus een woordvoerder van Albert Heijn. “Onze excuses voor de verwarring en mogelijke ongemakken die dit heeft veroorzaakt.”
Waarom is correcte allergeneninformatie belangrijk?
Voor mensen met voedselallergieën, zoals een soja-allergie, kan de consumptie van een allergeen ernstige gezondheidsrisico’s met zich meebrengen, waaronder allergische reacties die in sommige gevallen levensbedreigend kunnen zijn. Daarom is het verplicht om allergenen duidelijk te vermelden op verpakkingen.
Wat is de impact?
Hoewel het probleem slechts een specifieke partij van de witte bollen betreft, benadrukt Albert Heijn dat klanten alert moeten zijn. Dit incident roept opnieuw vragen op over de controleprocessen binnen de voedingsindustrie, vooral rondom de etikettering van producten.
Hoe wordt dit soort fouten in de toekomst voorkomen?
Albert Heijn heeft aangekondigd dat ze de interne processen rondom etikettering zullen herzien en versterken. Dit omvat onder andere:
- Extra controles bij de etikettering: Nieuwe procedures om ervoor te zorgen dat de juiste etiketten altijd worden gebruikt.
- Medewerkers bewust maken: Trainingen voor personeel om etiketteringsfouten sneller te herkennen.
- Klantgerichtheid versterken: Verbeterde communicatie bij terugroepacties, zodat klanten snel en adequaat geïnformeerd worden.
Wat kunnen klanten zonder allergieën doen?
Voor klanten zonder soja-allergie is er geen reden tot zorg. De witte bollen zijn veilig om te consumeren. Toch roept Albert Heijn iedereen op om extra alert te zijn en etiketten zorgvuldig te lezen, vooral als het gaat om producten voor gasten of familieleden met allergieën.
Contact met Albert Heijn
Heeft u vragen over deze terugroepactie of het product? Neem dan contact op met de klantenservice van Albert Heijn via hun website of bezoek uw dichtstbijzijnde filiaal.
Albert Heijn blijft zich inzetten voor voedselveiligheid en hoopt met deze terugroepactie een veilige eetervaring te waarborgen voor al haar klanten.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.