Actueel
Kathleen Aerts emotioneel over stiekem bezoek Gert Verhulst – “Ik had letterlijk tranen in mijn ogen”
Volgende maand wordt het eindelijk werkelijkheid: de originele K3, bestaande uit Karen Damen, Kristel Verbeke en Kathleen Aerts, staat weer samen op het podium in het Sportpaleis voor hun langverwachte reünieconcerten. De repetities zijn inmiddels in volle gang, en de eerste gevoelens en herinneringen komen al naar boven.

Een reünie die al een tijdje in de lucht hing
Hoewel de reünie van de originele K3 voor veel fans een droom is die uitkomt, is het geen totaal onverwachte stap. Kathleen Aerts, die de groep in 2009 verliet, legt uit dat er al een paar jaar gesprekken waren over een mogelijke reünie. “De laatste jaren begon het toch weer wat te spelen,” zegt ze bij Shownieuws.

“Ik begon opnieuw liedjes van K3 mee te zingen.” Het lijkt erop dat de aantrekkingskracht van de groep en de gedeelde geschiedenis hen uiteindelijk heeft doen besluiten om samen weer op te treden.

Terug naar het podium
Kathleen Aerts, die het langst gestopt is van de drie, keert nu voor het eerst sinds haar vertrek uit de groep in 2009 terug op het podium met haar oude bandleden.

De repetities gaan volgens haar vlot en zijn vooral heel emotioneel. “Ik weet nog dat Gert Verhulst de deur opendeed,” vertelt Kathleen. “Hij kwam stiekem kijken en stond daar echt met tranen in zijn ogen toen hij ons met drieën weer samen zag.

Ik denk dat dat alles zegt.” Het is duidelijk dat de reünie veel meer betekent dan alleen een optreden; het is een bijzonder moment van nostalgie en wederzijdse emotie.

De reünieconcerten van de originele K3 beloven een hoogtepunt te worden voor zowel de fans als de drie zangeressen zelf, die na zoveel jaren weer samen de magie van K3 tot leven brengen.
Actueel
Werd België bestolen na hands? Dit zegt reglement

Opnieuw veel ophef na kwartfinale WK: waarom België géén strafschop kreeg tegen Spanje
De kwartfinale op het WK tussen Spanje en België (2-1) blijft de gemoederen flink bezighouden. Vooral een veelbesproken moment in het Spaanse strafschopgebied zorgt voor discussie onder Belgische supporters. Zij zijn ervan overtuigd dat hun ploeg een penalty had moeten krijgen nadat de bal de hand van middenvelder Rodri raakte.
Het incident vond plaats na een kopbal van verdediger Aymeric Laporte. De bal kwam vervolgens tegen de arm van Rodri terecht, waarna de Belgische spelers direct verhaal gingen halen bij scheidsrechter Michael Oliver. De Engelse arbiter wees echter resoluut naar ‘doorspelen’ en ook vanuit de VAR volgde geen ingreep.
Waarom was dit volgens de regels géén penalty?
Hoewel de beslissing voor veel Belgische fans onbegrijpelijk leek, blijkt de arbitrage volgens de officiële spelregels juist correct te hebben gehandeld. Dat meldt ook het Franse sportmedium L’Equipe.
De regels van de International Football Association Board (IFAB), de organisatie die wereldwijd de spelregels opstelt, zijn op dit punt namelijk duidelijk. Wanneer een speler de bal rechtstreeks via het lichaam of hoofd van een ploeggenoot tegen de hand krijgt, is er in principe geen sprake van een strafbare handsbal.
Daar bestaat slechts één belangrijke uitzondering op: wanneer een speler door zo’n handsbal direct scoort in het doel van de tegenstander. In de situatie van Spanje was daarvan uiteraard geen sprake, omdat het incident zich in het eigen strafschopgebied afspeelde.
Vergelijkbare situatie eerder dit jaar
Het is bovendien niet de eerste keer dat een dergelijke situatie voor discussie zorgt. Tijdens de halve finale van de Champions League tussen Paris Saint-Germain en Bayern München op 6 mei ontstond een vrijwel identiek moment.
PSG-middenvelder João Neves kreeg de bal toen eveneens via een ploeggenoot tegen de hand. Ook in die wedstrijd besloot de scheidsrechter geen strafschop toe te kennen, volledig in lijn met de IFAB-regels.
Michael Oliver handelde volgens de spelregels
Hoewel de beslissing voor België bijzonder zuur uitpakte, lijkt de arbitrage dus geen fout te hebben gemaakt. Michael Oliver paste simpelweg de huidige spelregels toe, waarin een onbedoelde handsbal na een aanraking van een eigen ploeggenoot niet wordt bestraft.
Het moment zal ongetwijfeld nog lang onderwerp van discussie blijven, maar volgens de letter van het reglement had Spanje op deze manier geen strafschop tegen hoeven krijgen.