Actueel
Huisarts stuurt Georgia (28) negen keer weg in zes maanden en nu is het te laat: ”Ik moet mijn begrafenis gaan regelen”
Georgia (28) kreeg pas na maanden de juiste diagnose: “Nu heb ik nog hooguit een jaar te leven”
De 28-jarige Georgia-Leigh Gardiner uit het Verenigd Koninkrijk kreeg op vrijdag 13 juni het moeilijkste nieuws dat een jonge moeder zich kan voorstellen: ze heeft een zeldzame, agressieve vorm van maagk*nker en haar prognose is nog maximaal twaalf maanden. Een diagnose die volgens haar voorkomen had kunnen worden, als haar klachten eerder serieus waren genomen.
Eerste klachten: buikkrampen en misselijkheid
De eerste signalen doken op in de zomer van vorig jaar. Georgia voelde zich steeds vaker misselijk en kreeg regelmatig last van buikkrampen. Bezorgd stapte ze naar de huisarts, die haar klachten bestempelde als ‘brandend maagzuur’. Ze kreeg een standaardmedicatie voorgeschreven: lansoprazol, een middel dat normaal helpt bij maagzuurklachten en reflux.
Maar Georgia’s symptomen verdwenen niet. Integendeel: ze verergerden. Al snel kon ze bijna geen voedsel meer verdragen. Binnen een paar maanden viel ze twintig kilo af, zonder dat duidelijk was wat er precies aan de hand was.
“Negen keer werd ik weggestuurd”
In gesprek met Daily Mail vertelt Georgia openhartig over haar zoektocht naar hulp. Ze ging maar liefst negen keer naar de huisarts, maar kreeg steeds opnieuw het gevoel niet serieus genomen te worden. Pas maanden later werd ze eindelijk doorgestuurd naar een speciaal traject voor mensen met onverklaarbare symptomen.
Tijdens een endoscopie – waarbij artsen via de keel het spijsverteringskanaal bekijken – werd besloten dat ze op 13 juni naar het z!ekenhuis moest komen voor de uitslag. Die dag zou haar leven voorgoed veranderen.
Zeldzame en agressieve vorm van maagk*nker
In het St. James’s University Hospital kreeg Georgia de diagnose linitis plastica, een uiterst zeldzame en agressieve vorm van maagk*nker die zich snel verspreidt. “In die kamer zakte de grond onder mijn voeten weg,” zegt ze. De artsen ontdekten dat de z!ekte zich al had uitgezaaid naar haar lymfeklieren en andere organen.
Ze kreeg te horen dat de z!ekte ongeneeslijk is en zich in het laatste stadium bevindt. De gemiddelde levensverwachting is een jaar. Maar het enige waar Georgia op dat moment aan kon denken, was haar zoontje Arlo van twee jaar oud. “Hoe kan dit gebeuren terwijl ik een kind heb dat me nog zo nodig heeft?”
Jong, gezond en toch ernstig z!ek
Wat haar situatie nog schrijnender maakt, is dat Georgia verder een gezond leven leidde. “Afgezien van het gewichtsverlies voelde ik me fit. Ik had nooit verwacht dat dit mij zou overkomen. Ik dacht dat ik onaantastbaar was op mijn leeftijd.”
Via een GoFundMe-pagina deelt ze haar verhaal en toekomstplannen. Binnenkort start ze met chemotherapie in de hoop dat de behandeling de groei van de tumor kan afremmen. “Ik wil mijn zoontje zo lang mogelijk bij me hebben. Elke extra dag telt.”
“We halen onze bruiloft naar voren”
Een van Georgia’s dromen was trouwen met haar verloofde. Oorspronkelijk stond hun bruiloft pas over een paar jaar gepland, maar gezien de situatie hebben ze die plannen versneld. “We weten niet of ik er dan nog ben,” vertelt ze openhartig. “Dus willen we nu trouwen, terwijl ik me nog sterk genoeg voel.”
“Het had anders kunnen lopen”
Georgia blijft strijdbaar, maar voelt ook frustratie over hoe haar klachten aanvankelijk zijn behandeld. “Steeds werd mij verteld dat het gewoon maagzuur was. Dat ik me geen zorgen hoefde te maken. Maar dit type k*nker ontwikkelt zich razendsnel – binnen enkele maanden van stadium één naar stadium vier.”
Ze hoopt met haar verhaal bewustwording te creëren. “Als iemand met aanhoudende klachten niet gehoord wordt, moet er sneller gehandeld worden. Misschien was er dan nog een kans geweest op genezing.”
Hoop, liefde en strijdlust
Hoewel Georgia nu leeft met een beperkte toekomstverwachting, weigert ze op te geven. “Ik ben jong, ik ben sterk, en ik ga vechten. Voor mezelf, maar vooral voor mijn zoontje.”
Op sociale media en via haar crowdfundingactie ontvangt Georgia veel steun. Haar verhaal raakt een snaar, juist omdat het laat zien hoe broos het leven kan zijn – zelfs op jonge leeftijd.
Actueel
Erkenning Clément krijgt mogelijk zichtbaar gevolg bij de koninklijke familie
Prins Laurent zet belangrijke stap met zoon Clément: duikt hij straks op naast koninklijke familie?
De band tussen prins Laurent en zijn zoon Clément Vandenkerckhove heeft een nieuwe dimensie gekregen. Nadat Laurent eerder al publiekelijk bevestigde dat hij de biologische vader is van de zoon van Wendy Van Wanten, heeft hij Clément inmiddels ook officieel erkend. Daarmee rijst een nieuwe vraag: krijgen we Clément binnenkort ook te zien tijdens publieke momenten van de koninklijke familie? Vooral één traditionele plechtigheid lijkt daarvoor in aanmerking te komen.
Van jarenlange geruchten naar erkenning
Jarenlang werd er gespeculeerd over de vraag of prins Laurent de biologische vader van Clément Vandenkerckhove was. In september 2025 kwam daar uiteindelijk duidelijkheid over.
Laurent bevestigde toen zelf dat hij de biologische vader van Clément is. In een korte verklaring liet de prins weten dat er in de jaren daarvoor al openlijk over de kwestie was gesproken. Tegelijkertijd vroeg hij om de privacy van alle betrokkenen te respecteren.
Die verklaring betekende echter nog niet dat Clément juridisch door Laurent was erkend.
Professor familierecht Ingrid Boone van KU Leuven legde destijds uit dat het publiek bevestigen van biologisch vaderschap niet hetzelfde is als een wettelijke erkenning. Aan zo’n publieke mededeling zijn op zichzelf dan ook geen familierechtelijke gevolgen verbonden.
Inmiddels is die situatie veranderd. Prins Laurent heeft Clément officieel erkend als zijn zoon. Daarmee is de familieband niet langer uitsluitend biologisch en publiek bevestigd, maar ook formeel vastgelegd.
En dat zorgt meteen voor nieuwe vragen over de toekomst.
Verschijnt Clément straks bij het Te Deum?
Een van de opvallendste mogelijkheden is dat Clément in de toekomst aanwezig zal zijn bij het Te Deum, een traditionele plechtigheid waarbij regelmatig leden van de Belgische koninklijke familie aanwezig zijn.
Volgens Het Nieuwsblad zou daar in principe niets op tegen zijn. Het Te Deum is immers een openbare plechtigheid. Wanneer Clément een uitnodiging vanuit de koninklijke familie zou krijgen en besluit daarop in te gaan, zou hij dus aanwezig kunnen zijn.
Dat betekent vanzelfsprekend niet dat hij bij de eerstvolgende gelegenheid automatisch naast zijn vader zal verschijnen. Of Clément wordt uitgenodigd en of hij zelf aanwezig wil zijn, blijft een zaak van de betrokkenen en het Paleis.
Mocht het daadwerkelijk gebeuren, dan zou zijn aanwezigheid ongetwijfeld veel aandacht trekken.
Het zou namelijk een van de eerste keren kunnen zijn dat de inmiddels officieel erkende zoon van prins Laurent zichtbaar samen met zijn vader verschijnt tijdens een belangrijke koninklijke gelegenheid.
Laurent regelmatig aanwezig bij plechtigheid
Het Te Deum speelt al jarenlang een rol bij belangrijke momenten rond het Belgische koningshuis.
Tijdens de Nationale Feestdag op 21 juli 2026 waren koning Filip, koningin Mathilde en hun kinderen aanwezig bij de viering in Brussel. Prinses Astrid en prins Lorenz woonden een viering in Luik bij, terwijl prins Laurent samen met prinses Claire naar het Te Deum in Hasselt trok.
Ook tijdens Koningsdag vormt de plechtigheid een vast onderdeel van het programma. Op 15 november 2025 waren prinses Astrid, prins Laurent en prinses Claire gezamenlijk aanwezig in de Sint-Michiels-en-Sint-Goedelekathedraal in Brussel.
Laurent verschijnt dus geregeld tijdens dergelijke gelegenheden.
Juist daardoor ligt het voor de hand dat er bij toekomstige edities extra aandacht zal zijn voor de vraag of Clément mogelijk met zijn vader meekomt.
Geen officiële koninklijke rol
Daarbij moet wel een belangrijk onderscheid worden gemaakt. De officiële erkenning van Clément betekent niet automatisch dat hij ineens officiële taken voor het Belgische koningshuis gaat uitvoeren.
Prins Laurent vervult zelf al jarenlang een publieke rol en verschijnt geregeld bij evenementen en plechtigheden. Voor Clément ligt dat anders.
Hij hoeft door de erkenning niet ineens een agenda met koninklijke verplichtingen te krijgen. Aanwezig zijn bij een openbare plechtigheid als familielid is bovendien iets heel anders dan daadwerkelijk een officiële functie binnen de monarchie vervullen.
Een eventuele aanwezigheid bij het Te Deum zou daarom vooral symbolische betekenis hebben.
Krijgt Clément zichtbaar een plaats naast zijn vader?
De grote vraag is uiteindelijk hoe prins Laurent en Clément hun officieel erkende familieband in het openbaar willen vormgeven.
Jarenlang was hun relatie vooral onderwerp van verhalen, geruchten en speculaties. Vervolgens kwam de publieke bevestiging van Laurent en inmiddels is ook de officiële erkenning een feit.
Daarmee is opnieuw een belangrijke stap gezet.
Of dat uiteindelijk betekent dat vader en zoon vaker samen in het openbaar zullen verschijnen, zal de toekomst moeten uitwijzen.
Een gelegenheid zoals het Te Deum zou daarvoor in ieder geval een opvallend podium zijn. Wanneer Clément daar ooit samen met prins Laurent verschijnt, zou dat waarschijnlijk op veel belangstelling kunnen rekenen.
Voor het grote publiek zou het bovendien een bijzonder beeld opleveren: een familieband waar jarenlang over werd gespeculeerd, wordt dan voor het eerst heel zichtbaar tijdens een traditioneel moment rond het Belgische koningshuis.
Voorlopig is er echter geen bevestiging dat Clément daadwerkelijk voor een komende viering is uitgenodigd. De officiële erkenning maakt zo’n toekomstig gezamenlijk optreden wel een stuk interessanter.