Actueel
Judith en Bart van Winter Vol Liefde samen onder de lakens: ´Jeuk is erger dan pijn!´
Judith en Bart, de Rotterdammers die te zien zijn in Winter Vol Liefde, lijken met de dag dichter naar elkaar toe te groeien. Nadat ze eerder al hun eerste kus hadden gedeeld en openhartig spraken over kinderen, blijkt hun band steeds sterker te worden. Vanavond bleek zelfs dat ze hun eerste nacht samen hadden doorgebracht, een belangrijke mijlpaal in hun prille relatie. Dit doet vermoeden dat hun liefde nauwelijks nog fout kan gaan, hoewel er toch een nieuwe uitdaging op hun pad komt.
Een intieme nacht
De avond voordat ze hun eerste nacht samen doorbrachten, had Judith een intieme avond met Bart. In de ochtend loopt de timmerman de keuken in en geeft zijn boerin een dikke kus. Judith heeft een glimlach op haar gezicht wanneer ze vertelt over die bijzondere nacht: “Er hangt vanochtend iets in de lucht tussen Bart en mij,” vertelt ze tegen de camera.
“Na het vertrek van Juulsz gisteren hadden we een avondje met zijn tweeën en toen heeft hij bij mij geslapen.” Het lijkt duidelijk dat er een sterke chemie tussen hen is, iets waar Judith zichtbaar van geniet.
De vonk sloeg over
Bart, die met een glimlach spreekt, noemt het een “kort boerennachtje” en houdt het in eerste instantie wat vaag. Wanneer hij echter tegenover de camera spreekt, lijkt hij te verwijzen naar een meer intiem moment: “Toen sloeg de andere vonk over, zal ik maar zeggen. Jeuk is erger dan pijn hè, dan kan je er weinig meer aan doen.” Hij geeft aan dat de aantrekkingskracht tussen hen groot is, en dat het moeilijk is om van Judith af te blijven. Bart lijkt voldaan te zijn, en de band tussen de twee lijkt inmiddels onbreekbaar.
De komst van Esther
Maar de relatie tussen Judith en Bart wordt meteen op de proef gesteld wanneer de laatste date van de show, klimaatactiviste Esther, arriveert in Frankrijk. Esther was eerder al de favoriet van Judith bij de aanmeldvideo’s, maar haar komst betekent een nieuwe uitdaging voor haar relatie met Bart. Bij de eerste ontmoeting komt de spanning al tot uiting wanneer Bart een opmerking maakt over de opwarming van de aarde, die Esther ergert.
Hij zegt dat de opwarming van de aarde onontkoombaar is, waarop Esther reageert met duidelijke irritatie. “Ik vind het een ongelofelijke onzinnige dooddoener,” zegt ze tegen de camera.
De spanningen tussen Bart en Esther
Esther’s scherpe reactie laat Bart niet onberoerd. “Ik denk niet dat wij snel een klik zullen hebben met elkaar, nee,” zegt hij. Het lijkt duidelijk dat de sfeer tussen de twee al snel gespannen is. De vraag is of deze spanning het einde betekent voor de kansen van Esther om een relatie met Bart op te bouwen, of dat Judith zich kan openstellen voor haar nieuwe date.
Judith blijft open
Ondanks de nieuwe dynamiek, besluit Judith haar gevoelens voor Bart niet volledig geheim te houden. Ze vertelt Esther dat er al iets speelt tussen haar en Bart.
“Er speelt wel al een beetje iets tussen Bart en mij,” deelt Judith eerlijk. Toch kiest ze ervoor om haar nacht samen met Bart niet te delen, wat duidelijk maakt dat ze haar relatie nog niet helemaal openbaar wil maken. Esther lijkt echter niet echt overtuigd of het nog zin heeft om in de show te blijven. “Maar als ik hier dan blijf, is dan jouw insteek om te voelen of er liefde in zit?” vraagt ze Judith.
Toekomstige keuzes voor Judith
Judith blijft vaag in haar antwoorden en laat open of ze zich verder voor Esther zal openstellen. “Ik vind het fijn om je gewoon op een luchtige manier te leren kennen,” zegt ze. Of ze zich echt open kan stellen voor Esther, is nog maar de vraag. Judith heeft duidelijk gevoelens voor Bart, en het is de vraag of deze gevoelens sterker zijn dan haar nieuwsgierigheid naar Esther.
De onzekerheid blijft
De komende weken zullen duidelijk maken of Judith en Bart hun relatie kunnen versterken, of dat Esther toch nog roet in het eten gooit. Judith heeft duidelijk geen haast om een keuze te maken, maar het lijkt erop dat haar gevoelens voor Bart voorlopig de overhand hebben. De vraag is of ze haar hart verder kan openen voor Esther of dat haar band met Bart te sterk is om verder te kijken.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.