Actueel
Mensen komen nu uit de kast als ‘Nebulaseksueel’
Naarmate er meer aandacht komt voor neurodiversiteit en de verschillende manieren waarop mensen identiteit en aantrekkingskracht ervaren, verschijnen er ook nieuwe begrippen. Een daarvan is nebulaseksueel, een term die binnen sommige online gemeenschappen wordt gebruikt door mensen die moeite hebben om hun gevoelens van aantrekkingskracht te duiden vanwege hun neurodivergentie.
Hoewel de term nog relatief onbekend is en niet algemeen wordt gebruikt, sluit hij aan bij een bredere ontwikkeling waarbij mensen woorden zoeken om hun persoonlijke ervaringen beter te omschrijven.
Wat betekent de term?
Het woord ‘nebula’ is afgeleid van het Latijnse woord voor ‘mist’ of ‘nevel’. Daarmee verwijst de term naar het gevoel dat seksuele aantrekkingskracht moeilijk te herkennen of te onderscheiden kan zijn.
Volgens beschrijvingen binnen online LHBTIQ+- en neurodiversiteitsgemeenschappen gaat het om mensen die door hun neurologische kenmerken niet goed kunnen vaststellen of zij seksuele aantrekkingskracht ervaren, of dat andere gevoelens – zoals emotionele verbondenheid, bewondering of esthetische waardering – op de voorgrond staan.
De term wordt voornamelijk gebruikt door mensen die zichzelf als neurodivergent beschouwen.
Verband met neurodiversiteit
Neurodiversiteit is een verzamelbegrip voor natuurlijke variaties in de werking van het brein. Daaronder vallen onder meer autisme, ADHD en andere neurologische verschillen.
Sommige neurodivergente mensen geven aan dat zij gevoelens van aantrekkingskracht anders ervaren dan de meeste mensen of dat zij moeite hebben om verschillende vormen van aantrekking van elkaar te onderscheiden.
Voor hen kan een begrip als nebulaseksueel helpen om die ervaring onder woorden te brengen.
Persoonlijke ervaring
Voor mensen die zich in de term herkennen, gaat het niet zozeer om onzekerheid over hun seksuele geaardheid, maar om het gevoel dat hun neurologische kenmerken invloed hebben op hoe zij aantrekkingskracht beleven of interpreteren.
Zij beschrijven bijvoorbeeld dat zij het lastig vinden onderscheid te maken tussen romantische, seksuele of esthetische gevoelens. Voor sommigen biedt het label daarom herkenning en een manier om met anderen over die ervaringen te praten.
Niet officieel erkende seksuele geaardheid
Hoewel de term binnen bepaalde online gemeenschappen steeds vaker wordt genoemd, is nebulaseksueel geen officieel erkende medische of psychologische diagnose.
Net als veel andere identiteitslabels is het een zelfgekozen omschrijving die door sommige mensen wordt gebruikt om hun persoonlijke ervaringen te beschrijven. Het gebruik ervan verschilt sterk per persoon en per gemeenschap.
Verschillende reacties
Zoals vaker gebeurt bij nieuwe termen rond identiteit, lopen de reacties uiteen.
Voorstanders vinden dat zulke begrippen mensen kunnen helpen om gevoelens beter te begrijpen en bespreekbaar te maken. Volgens hen zorgen nieuwe woorden ervoor dat mensen zich minder alleen voelen wanneer zij zich niet herkennen in bestaande omschrijvingen.
Tegelijkertijd zijn er ook mensen die zich afvragen of steeds nieuwe labels noodzakelijk zijn. Zij vinden dat gevoelens en identiteit niet altijd in afzonderlijke categorieën hoeven te worden ondergebracht.
Breder gesprek over identiteit
De opkomst van begrippen als nebulaseksueel past binnen een bredere maatschappelijke discussie over identiteit, neurodiversiteit en seksualiteit. Naarmate daar meer onderzoek en aandacht voor komt, ontstaan ook nieuwe manieren waarop mensen hun eigen ervaringen proberen te omschrijven.
Of dergelijke termen uiteindelijk breder ingang zullen vinden, valt nog te bezien. Voor de één bieden ze herkenning en duidelijkheid, terwijl anderen liever geen gebruikmaken van specifieke labels.
Duidelijk is wel dat het gesprek over identiteit, neurodiversiteit en de manier waarop mensen zichzelf ervaren de afgelopen jaren steeds meer aandacht heeft gekregen, zowel binnen de wetenschap als in de samenleving.
Actueel
Werd België bestolen na hands? Dit zegt reglement
Opnieuw veel ophef na kwartfinale WK: waarom België géén strafschop kreeg tegen Spanje
De kwartfinale op het WK tussen Spanje en België (2-1) blijft de gemoederen flink bezighouden. Vooral een veelbesproken moment in het Spaanse strafschopgebied zorgt voor discussie onder Belgische supporters. Zij zijn ervan overtuigd dat hun ploeg een penalty had moeten krijgen nadat de bal de hand van middenvelder Rodri raakte.
Het incident vond plaats na een kopbal van verdediger Aymeric Laporte. De bal kwam vervolgens tegen de arm van Rodri terecht, waarna de Belgische spelers direct verhaal gingen halen bij scheidsrechter Michael Oliver. De Engelse arbiter wees echter resoluut naar ‘doorspelen’ en ook vanuit de VAR volgde geen ingreep.
Waarom was dit volgens de regels géén penalty?
Hoewel de beslissing voor veel Belgische fans onbegrijpelijk leek, blijkt de arbitrage volgens de officiële spelregels juist correct te hebben gehandeld. Dat meldt ook het Franse sportmedium L’Equipe.
De regels van de International Football Association Board (IFAB), de organisatie die wereldwijd de spelregels opstelt, zijn op dit punt namelijk duidelijk. Wanneer een speler de bal rechtstreeks via het lichaam of hoofd van een ploeggenoot tegen de hand krijgt, is er in principe geen sprake van een strafbare handsbal.
Daar bestaat slechts één belangrijke uitzondering op: wanneer een speler door zo’n handsbal direct scoort in het doel van de tegenstander. In de situatie van Spanje was daarvan uiteraard geen sprake, omdat het incident zich in het eigen strafschopgebied afspeelde.
Vergelijkbare situatie eerder dit jaar
Het is bovendien niet de eerste keer dat een dergelijke situatie voor discussie zorgt. Tijdens de halve finale van de Champions League tussen Paris Saint-Germain en Bayern München op 6 mei ontstond een vrijwel identiek moment.
PSG-middenvelder João Neves kreeg de bal toen eveneens via een ploeggenoot tegen de hand. Ook in die wedstrijd besloot de scheidsrechter geen strafschop toe te kennen, volledig in lijn met de IFAB-regels.
Michael Oliver handelde volgens de spelregels
Hoewel de beslissing voor België bijzonder zuur uitpakte, lijkt de arbitrage dus geen fout te hebben gemaakt. Michael Oliver paste simpelweg de huidige spelregels toe, waarin een onbedoelde handsbal na een aanraking van een eigen ploeggenoot niet wordt bestraft.
Het moment zal ongetwijfeld nog lang onderwerp van discussie blijven, maar volgens de letter van het reglement had Spanje op deze manier geen strafschop tegen hoeven krijgen.