Actueel
Toby Alderweireld neemt ingrijpende beslissing over zijn kinderen
Toby Alderweireld opent zijn hart: hoe zijn jeugd hem vormde als vader — en waarom hij het vandaag anders wil doen
In een openhartig gesprek in Viva La Vida blikte Toby Alderweireld terug op zijn jeugd, een periode die hem diep heeft gevormd en die nog steeds een grote rol speelt in hoe hij vandaag in het ouderschap staat. De Rode Duivel, die bekend staat om zijn stabiliteit, nuchterheid en warme uitstraling, liet een zeldzame inkijk toe in zijn persoonlijke leven. Hij vertelde hoe de werksituatie van zijn vader — een man die jarenlang meerdere banen tegelijk combineerde — hem zowel heeft geïnspireerd als beïnvloed in de vader die hij zelf wil zijn. Uit zijn woorden bleek niet alleen respect, maar ook een verlangen om bepaalde patronen bewust anders vorm te geven.

Een jeugd gevuld met liefde, maar ook met gemis
Toby beschreef hoe zijn vader jarenlang alles op alles zette om zijn gezin te ondersteunen. Hij werkte drie banen tegelijk, iets wat vandaag bijna ondenkbaar lijkt. Hoewel die inzet ervoor zorgde dat het gezin niets tekortkwam, betekende het ook dat zijn vader weinig thuis was. Het was een realiteit die Toby als kind sterk voelde.
“Hij werkte drie jobs,” vertelt Toby, “en daardoor kon hij nooit met ons spelen.”
Die uitspraak raakt meteen de kern van zijn jeugdherinneringen. Het gaat niet om verwijten, maar om de constatering van een jong kind dat zijn vader vaak moest missen. Toch benadrukt Toby dat zijn respect en liefde voor zijn vader er nooit minder om werden.
“Ik zie mijn vader supergraag,” zegt hij, “en ik ben hem heel dankbaar. Hij deed wat hij moest doen.”
Dat is misschien wel het meest ontroerende aan zijn verhaal: er is geen spoor van boosheid, slechts begrip en waardering. Maar het gemis bleef wel bestaan — als een stille, maar voelbare aanwezigheid in zijn jeugdjaren.

Wat dat gemis met hem deed
In het gesprek maakt Toby duidelijk dat die afwezigheid wél sporen naliet. Hij begreep al vroeg waarom zijn vader zo veel werkte, maar als kind is begrip nooit een volledig antwoord op een leegte. Het is precies dat dubbele gevoel — liefde én gemis — dat hem heeft gevormd.
Hij vertelt dat hij vaak zonder vaderlijke aanwezigheid moest opgroeien, zonder iemand die op cruciale momenten naast hem stond. Denk aan kleine dingen zoals samen voetballen in de tuin, maar ook grotere gebeurtenissen die voor een kind werelds kunnen aanvoelen. Dat zijn juist de momenten die je als volwassene pas écht begint te begrijpen.
Toch heeft Toby zijn vader nooit iets kwalijk genomen. Sterker nog: die enorme inzet en toewijding werden later een voorbeeld voor hem. Maar het zorgde ook voor een overtuiging die hem vandaag diep drijft.

Nu Toby zelf vader is, wil hij het anders doen
Alderweireld is inmiddels niet alleen een topatleet, maar ook een vader die enorm betrokken is bij zijn gezin. Tijdens het interview benadrukte hij dat hij niet pretendeert dat hij het ‘beter’ doet dan zijn vader — die immers handelde in moeilijke omstandigheden — maar wel dat hij bewust kiest voor een andere balans.
“Ik wil het op mijn manier doen,” zegt hij, een zin die veel zegt zonder iets af te keuren.
Voor Toby betekent vaderschap aanwezig zijn. Niet alleen financieel, maar vooral emotioneel. Hij wil er zijn tijdens kleine en grote momenten. Hij wil spelen, voorlezen, lachen, begeleiden, troosten, motiveren… kortom: hij wil alles meemaken wat zijn vader door omstandigheden moest missen.
Dat is geen oordeel over hoe zijn eigen ouders het deden, maar een persoonlijke keuze die voortkomt uit het kind dat hij ooit was.

Een bekende strijd voor topsporters
Het verhaal van Alderweireld raakt aan een bredere realiteit voor veel sporters: de constante zoektocht naar balans tussen carrière en gezin. De druk van trainingen, wedstrijden, buitenlandse trips en media-optredens creëert een leven dat weinig rust kent. Het is een wereld waarin afwezigheid bijna vanzelfsprekend wordt.
Toch kiest Toby bewust voor een andere koers. Hij wil niet dat zijn kinderen moeten zeggen: “Papa was er nooit, maar hij had een goede reden.” Hij wil dat ze weten dat hij er was — fysiek en emotioneel.
Daarmee sluit hij aan bij een generatie sporters die steeds vaker laat zien dat familiaal geluk even belangrijk is als sportief succes.
De impact van zijn vader blijft groot
Hoewel Toby sommige zaken anders wil aanpakken, benadrukt hij herhaaldelijk dat de invloed van zijn vader enorm positief was. Hij heeft hem discipline bijgebracht, verantwoordelijkheidsgevoel, en het vermogen om hard te werken voor een doel. Die waarden vormen de basis van Toby’s succes als speler én mens.

Het harde werk van zijn vader maakte het mogelijk dat hij zelf kon dromen. En die dromen werden werkelijkheid: van Ajax-talent tot Rode Duivel, van Atlético Madrid tot Tottenham Hotspur, van wereldverdediger tot Antwerp-captain.
In zekere zin draagt Toby dus nog steeds de lessen van zijn jeugd met zich mee — als fundament, maar niet als blauwdruk.
Een blik op de toekomst
Nu Toby in de nadagen van zijn carrière zit, lijkt de rol van vader misschien wel belangrijker dan ooit. Hij geniet zichtbaar van de momenten met zijn gezin en kiest bewust voor stabiliteit. Zijn woorden maken duidelijk dat hij niet alleen een topatleet is, maar ook een man die zijn verleden begrijpt en daar op een gezonde manier mee omgaat.
Hij bouwt geen muur tussen zichzelf en zijn emoties. Integendeel: hij gebruikt die emoties om een betere vader te zijn. Een aanwezige vader. Een vader die speelt, lacht en tijd maakt — precies die dingen die hij zelf zo vaak moest missen.

Waarom dit verhaal zoveel mensen raakt
De openhartigheid van Toby resoneert bij veel kijkers. Zijn verhaal is herkenbaar voor wie een afwezige ouder had, maar ook inspirerend voor wie nu zelf kinderen heeft. Het toont hoe een moeilijke situatie uiteindelijk kan leiden tot groei, empathie en bewuste keuzes in het ouderschap.
Het is een verhaal over liefde, begrip en het doorbreken van patronen — zonder verwijten, zonder bitterheid, maar met dankbaarheid en een diepe wens om het op zijn eigen manier te doen.
Actueel
Viktor Verhulst heeft ruzie met zijn vader Gert

Gert Verhulst verrast door nieuws rond Sarah Puttemans: “Ik wist van niks”
Het nieuws rond Sarah Puttemans heeft de afgelopen dagen voor flink wat aandacht gezorgd. Niet alleen bij fans en volgers, maar ook binnen de familie zelf. In de podcast Vik en Gert reageerde Gert Verhulst openhartig op de situatie – en vooral op het feit dat hij zelf niet op de hoogte bleek.
De aanleiding? Luxe cadeaus die Sarah gaf aan haar bruidsmeisjes, iets wat breed werd opgepikt door media en sociale platforms.

Luxe cadeaus trekken de aandacht
De discussie ontstond toen bekend werd dat Sarah Puttemans haar bruidsmeisjes had verrast met zogenoemde ‘bridesmaid boxes’. Deze pakketten bevatten verschillende items, waaronder verzorgingsproducten, accessoires en persoonlijke cadeaus.
Wat het nieuws extra opvallend maakte, was de geschatte waarde van deze cadeaus. Volgens berichtgeving zou het gaan om bedragen die kunnen oplopen tot ruim duizend euro per persoon.
Dat zorgde niet alleen voor bewondering, maar ook voor nieuwsgierigheid. Want hoe komt zo’n idee tot stand, en wie wist er eigenlijk van?
Gert Verhulst reageert verrast
In de podcast Vik en Gert, waarin Gert samen met zijn zoon Viktor Verhulst praat over uiteenlopende onderwerpen, kwam het nieuws ter sprake.
Tot verrassing van velen gaf Gert aan dat hij zelf niet op de hoogte was van de cadeaus. Hij hoorde het nieuws via de media, net als veel andere mensen.
“Plots lees ik dat in de krant,” gaf hij aan. “Dan denk ik: hoe kan dat, ik weet daar niets van?”
Zijn reactie was licht verbaasd, maar ook humoristisch. Het laat zien dat zelfs binnen bekende families niet iedereen altijd alles weet.

Media-aandacht zorgt voor vragen
Volgens Gert leidt dit soort nieuws direct tot vragen vanuit zijn omgeving. Mensen spreken hem aan, stellen vragen en willen meer weten over wat er speelt binnen de familie.
“Ik krijg heel veel vragen,” vertelt hij. En dat is niet zo vreemd: als bekend gezicht wordt hij vaak gezien als iemand die dichter bij het verhaal staat.
Toch moet hij die verwachtingen regelmatig temperen.
“Ik weet van niks”
Gert benadrukt dat hij in zulke situaties vaak weinig kan toevoegen. Zijn standaardreactie is eerlijk en eenvoudig: hij weet het niet.
Dat leidt soms tot een opvallend effect. Wanneer hij aangeeft niets te weten, wordt dat vervolgens ook weer nieuws. Het zorgt voor een soort cirkel waarin elke reactie wordt opgepikt.
Volgens Gert is het zeker niet zo dat hij bewust informatie achterhoudt. Hij deelt simpelweg wat hij weet – en soms is dat dus weinig.

Verschil in perspectief
Opvallend is dat zijn zoon Viktor daar iets anders naar kijkt. In de podcast laat hij doorschemeren dat zijn vader soms toch nét iets meer prijsgeeft dan nodig is.
Dat zorgt voor een luchtige discussie tussen vader en zoon, waarin duidelijk wordt dat zij verschillend omgaan met media-aandacht.
Gert ziet het vooral als iets wat bij zijn rol hoort. Mensen stellen vragen, en hij probeert daar zo goed mogelijk op te antwoorden.
Humor als verbindende factor
Zoals vaker in Vik en Gert wordt het onderwerp met een flinke dosis humor besproken. De onderlinge dynamiek tussen vader en zoon zorgt voor een ontspannen sfeer.
Gert maakt zelfs een grapje over het feit dat hij graag eens met iets nieuws zou willen komen, simpelweg om iets te kunnen vertellen.
Het laat zien dat de situatie niet zwaar wordt opgevat, maar eerder als een typisch voorbeeld van hoe media en familieleven soms door elkaar lopen.

Twijfel door constante aandacht
Toch geeft Gert ook aan dat de voortdurende stroom aan vragen iets met hem doet. Door alle aandacht begint hij zich af te vragen of hij misschien dingen mist.
“Op den duur ga je denken dat er van alles speelt,” zegt hij. Dat laat zien hoe invloedrijk media-aandacht kan zijn, zelfs voor mensen die eraan gewend zijn.
Gelukkig wordt die twijfel snel weggenomen door Viktor, die hem geruststelt.
De rol van sociale media
De situatie rond Sarah Puttemans laat zien hoe snel nieuws zich tegenwoordig verspreidt. Wat begint als een persoonlijk gebaar, kan binnen korte tijd uitgroeien tot een breed besproken onderwerp.
Sociale media spelen daarin een belangrijke rol. Beelden, berichten en reacties zorgen ervoor dat een verhaal zich razendsnel ontwikkelt.
Dat maakt het voor betrokkenen soms lastig om de controle te houden over hoe hun verhaal wordt verteld.
Persoonlijke keuzes worden publieke onderwerpen
Wat deze situatie extra interessant maakt, is dat het in de kern gaat om een persoonlijke keuze. Het geven van cadeaus aan bruidsmeisjes is iets wat veel mensen doen, zij het vaak op een andere schaal.
Toch wordt het in dit geval een onderwerp van publieke discussie, simpelweg omdat het om bekende personen gaat.
Dat benadrukt hoe dun de lijn kan zijn tussen privé en publiek.

Waarom dit blijft boeien
Het verhaal rond Sarah Puttemans en de reactie van Gert Verhulst raakt aan iets herkenbaars. Mensen zijn nieuwsgierig naar hoe bekende families met elkaar omgaan en hoe zij omgaan met aandacht.
Daarnaast speelt ook het contrast een rol: een luxe gebaar tegenover de nuchtere reactie van Gert, die aangeeft er niets van te weten.
Die combinatie maakt het verhaal interessant en zorgt ervoor dat mensen blijven volgen wat er gebeurt.
Wat betekent dit voor de toekomst?
Het is aannemelijk dat de aandacht rond Viktor en Sarah voorlopig niet zal afnemen. Zeker nu hun relatie en toekomstige plannen steeds meer in de belangstelling staan.
Dat betekent dat ook Gert waarschijnlijk vaker vragen zal krijgen over ontwikkelingen binnen de familie.
Of hij daar in de toekomst meer over zal weten, blijft de vraag.

Conclusie
De reactie van Gert Verhulst op het nieuws rond Sarah Puttemans laat zien hoe verrassend media-aandacht kan zijn – zelfs voor mensen die er dagelijks mee te maken hebben.
Wat begon als een persoonlijk gebaar, groeide uit tot een breed besproken onderwerp, waarbij zelfs directe familieleden niet altijd op de hoogte blijken.
Met humor, eerlijkheid en een vleugje verbazing gaf Gert een inkijkje in hoe hij daarmee omgaat.
En dat maakt het verhaal misschien nog wel interessanter dan de cadeaus zelf.