Actueel
Na de miskraam volgt nog slecht nieuws voor Lize Feryn en Aster Nzeyimana
Lize Feryn en Aster Nzeyimana delen emotionele update na verlies van hun eerste kindje
Voor het Vlaamse showbizzkoppel Lize Feryn en Aster Nzeyimana begon 2025 met een vreugdevolle verwachting: ze zouden voor het eerst ouders worden. Maar het prille geluk werd plots overschaduwd door verdriet. Kort na de bekendmaking dat ze een kindje verwachtten, kregen ze te maken met een bijzonder zwaar verlies. In een openhartige update delen ze nu wat er is gebeurd en hoe ze samen omgaan met deze onverwachte wending.
Een droevig keerpunt
Op Instagram lieten Lize en Aster eerder al weten dat hun zwangerschap abrupt tot een einde was gekomen. In een korte maar krachtige boodschap schreven ze: “We kunnen alleen maar loslaten, geduldig zijn en vertrouwen hebben. Is dat geen mooie voorbereiding op het ouderschap?”
Die woorden raakten bij veel volgers een gevoelige snaar. Ze straalden tegelijk kracht en kwetsbaarheid uit. Nu spreekt Lize uitgebreider over wat er precies misging in een interview met De Standaard. Het blijkt te gaan om een zeldzame zwangerschapscomplicatie die niet alleen het verlies veroorzaakte, maar ook verdere medische risico’s met zich meebrengt.
Een zeldzame aandoening: partiële mola-zwangerschap
De actrice en onderneemster vertelt openhartig dat bij haar een partiële mola-zwangerschap werd vastgesteld. Dit is een zeldzame zwangerschapsafwijking waarbij het vruchtweefsel zich niet normaal ontwikkelt. In plaats van een gezonde placenta groeit er afwijkend weefsel, dat niet levensvatbaar is en medische complicaties kan veroorzaken.
“Daarom had ik ook zo snel een zichtbaar buikje,” vertelt Lize. “In het begin leek alles normaal, maar na verloop van tijd bleek er iets niet te kloppen.”
Een partiële mola-zwangerschap is zeldzaam, maar kan voorkomen zonder dat er vooraf aanwijzingen zijn. Voor veel vrouwen komt de diagnose dan ook als een volslagen verrassing. In het geval van Lize en Aster volgde er niet alleen medisch ingrijpen, maar ook een mentale verwerking van iets wat zo hoopvol was begonnen.
Regelmatige controles en gedwongen pauze
Sinds de diagnose staat Lize onder strikte medische controle. Wekelijks moet ze op controle bij het ziekenhuis om te kijken of haar lichaam volledig herstelt. De artsen houden haar nauwlettend in de gaten, omdat restweefsel na een mola-zwangerschap in zeldzame gevallen kan leiden tot complicaties zoals een vorm van goedaardige tumorvorming.
Voor het koppel kwam er dan ook een extra klap bovenop het verlies van hun kindje: een nieuwe zwangerschap moet voorlopig worden uitgesteld. “Een zwangerschap nu zou gevaarlijk kunnen zijn,” bevestigt Lize. “We moeten nog een hele tijd wachten. Het enige wat we nu kunnen doen, is het rustig aan doen en vertrouwen op de tijd.”
Die boodschap van geduld klinkt mild, maar het is duidelijk dat het niet gemakkelijk is. Voor mensen die zich al hadden ingesteld op een toekomst als jonge ouders, voelt het wachten als een emotionele uitdaging. “Het is niet iets wat je plant,” zegt Lize. “Je leeft er zo naartoe. En dan moet je ineens leren loslaten.”
Samen sterk
In moeilijke tijden valt op hoe hecht de band is tussen Lize en Aster. Al jarenlang vormen zij een zichtbaar liefdevol koppel, zowel voor als achter de schermen. De openheid waarmee ze over hun verlies spreken, maakt indruk. In plaats van zich terug te trekken, delen ze hun ervaring met het publiek – niet om medelijden op te wekken, maar om het onderwerp bespreekbaar te maken.
“Het helpt ons om erover te praten,” legt Lize uit. “En misschien helpt het ook andere mensen die met een soortgelijk verdriet zitten. Want het is iets waar je vaak weinig over hoort, maar dat wel veel voorkomt.”
Dat Lize en Aster hun verhaal delen op een manier die respectvol en ingetogen blijft, wordt breed gewaardeerd. Hun aanpak is integer en krachtig, precies zoals we hen kennen van hun publieke optredens.
Ouders in wording, ondanks alles
Hoewel het koppel nu pas op de plaats moet maken, verandert dat niets aan hun verlangen om ooit ouders te worden. “We zijn er mentaal klaar voor,” klinkt het. “Het moment zal komen wanneer het veilig is. Tot dan houden we hoop.”
Hun houding weerspiegelt een volwassen en liefdevolle benadering van ouderschap – zelfs voordat er een kindje in hun leven is. “We kunnen alleen maar loslaten, geduldig zijn en vertrouwen hebben,” herhalen ze hun eerdere woorden. En misschien is dat inderdaad, zoals ze zelf zeggen, al een eerste les in het ouderschap.
Steun van fans en volgers
De reacties op hun openheid zijn hartverwarmend. Honderden berichten stroomden binnen toen Lize en Aster hun verlies aankondigden. Mensen die zich herkenden in hun verhaal, ouders die hetzelfde hadden meegemaakt, en fans die hen simpelweg sterkte wensten. Die steun lijkt het koppel goed te doen.
“Het doet deugd om te voelen dat mensen met je meeleven, ook al kennen ze je niet persoonlijk,” zegt Lize. “We zijn daar oprecht dankbaar voor.”
Een boodschap van hoop
In een tijd waarin het soms moeilijk is om over verdriet te spreken, geven Lize en Aster een bijzonder voorbeeld. Hun verhaal gaat niet alleen over verlies, maar ook over verbinding, moed en vooruitkijken. Ze laten zien dat zelfs in het donker, er nog altijd een sprankje hoop kan blijven branden.
En hoewel het wachten op een nieuwe zwangerschap nu nog voortduurt, staat één ding vast: de liefde is er al. Voor elkaar, en voor het toekomstbeeld dat ze samen blijven koesteren.
Actueel
Werd België bestolen na hands? Dit zegt reglement
Opnieuw veel ophef na kwartfinale WK: waarom België géén strafschop kreeg tegen Spanje
De kwartfinale op het WK tussen Spanje en België (2-1) blijft de gemoederen flink bezighouden. Vooral een veelbesproken moment in het Spaanse strafschopgebied zorgt voor discussie onder Belgische supporters. Zij zijn ervan overtuigd dat hun ploeg een penalty had moeten krijgen nadat de bal de hand van middenvelder Rodri raakte.
Het incident vond plaats na een kopbal van verdediger Aymeric Laporte. De bal kwam vervolgens tegen de arm van Rodri terecht, waarna de Belgische spelers direct verhaal gingen halen bij scheidsrechter Michael Oliver. De Engelse arbiter wees echter resoluut naar ‘doorspelen’ en ook vanuit de VAR volgde geen ingreep.
Waarom was dit volgens de regels géén penalty?
Hoewel de beslissing voor veel Belgische fans onbegrijpelijk leek, blijkt de arbitrage volgens de officiële spelregels juist correct te hebben gehandeld. Dat meldt ook het Franse sportmedium L’Equipe.
De regels van de International Football Association Board (IFAB), de organisatie die wereldwijd de spelregels opstelt, zijn op dit punt namelijk duidelijk. Wanneer een speler de bal rechtstreeks via het lichaam of hoofd van een ploeggenoot tegen de hand krijgt, is er in principe geen sprake van een strafbare handsbal.
Daar bestaat slechts één belangrijke uitzondering op: wanneer een speler door zo’n handsbal direct scoort in het doel van de tegenstander. In de situatie van Spanje was daarvan uiteraard geen sprake, omdat het incident zich in het eigen strafschopgebied afspeelde.
Vergelijkbare situatie eerder dit jaar
Het is bovendien niet de eerste keer dat een dergelijke situatie voor discussie zorgt. Tijdens de halve finale van de Champions League tussen Paris Saint-Germain en Bayern München op 6 mei ontstond een vrijwel identiek moment.
PSG-middenvelder João Neves kreeg de bal toen eveneens via een ploeggenoot tegen de hand. Ook in die wedstrijd besloot de scheidsrechter geen strafschop toe te kennen, volledig in lijn met de IFAB-regels.
Michael Oliver handelde volgens de spelregels
Hoewel de beslissing voor België bijzonder zuur uitpakte, lijkt de arbitrage dus geen fout te hebben gemaakt. Michael Oliver paste simpelweg de huidige spelregels toe, waarin een onbedoelde handsbal na een aanraking van een eigen ploeggenoot niet wordt bestraft.
Het moment zal ongetwijfeld nog lang onderwerp van discussie blijven, maar volgens de letter van het reglement had Spanje op deze manier geen strafschop tegen hoeven krijgen.