Actueel
Zuhal Demir traint leraren met filmpjes voor meer discipline op school
“Streng maar warm”
Een van de eerste video’s gaat in op de misvatting dat strenge scholen automatisch kille scholen zijn. Volgens Demir is het tegendeel waar. “Kinderen leren beter als er duidelijke afspraken en routines zijn. Dat betekent niet dat er geen warmte of empathie kan zijn. Integendeel: door rust te creëren, is er juist meer ruimte voor een goede band tussen leerling en leerkracht.”
In de video komen leerkrachten aan het woord die dergelijke routines al toepassen. Zij merken minder incidenten, minder agressie en minder discussies. Dat vertaalt zich volgens hen in meer effectieve lestijd en meer plezier in de klas.
Praktijkervaringen van leerkrachten
Een leerkracht uit Antwerpen vertelt dat ze sinds de invoering van vaste ochtendroutines veel verschil merkt. “Voorheen was het vaak chaos bij de start van de dag. Nu weten leerlingen precies wat er van hen verwacht wordt. Ze komen rustiger binnen en zijn sneller klaar om te leren.”
Een andere leraar geeft aan dat consequente regels soms weerstand oproepen bij leerlingen, maar uiteindelijk zorgen voor meer duidelijkheid. “Zodra ze doorhebben dat er geen ruimte is voor eindeloze discussies, accepteren ze de regels en ontstaat er rust.”
Wat zeggen onderwijsdeskundigen?
Onderwijswetenschappers wijzen erop dat duidelijkheid en structuur bewezen positieve effecten hebben op leerprestaties. Een voorspelbare omgeving vermindert stress bij kinderen en vergroot de kans dat ze zich kunnen concentreren.
Wel benadrukken experts dat discipline alleen werkt als het wordt gecombineerd met een positieve benadering. “Streng zijn mag, maar leerlingen moeten ook voelen dat ze gezien en gesteund worden,” aldus een pedagoog van de KU Leuven.
Reacties van ouders
Ook ouders reageren verdeeld op de plannen van Demir. Sommigen zijn blij dat er meer nadruk komt op discipline. “Onze kinderen hebben baat bij duidelijke regels, zowel thuis als op school. Het is goed dat de overheid dit ondersteunt,” zegt een moeder uit Gent.
Andere ouders zijn bezorgd dat te veel nadruk op regels ten koste kan gaan van creativiteit en vrijheid. “Natuurlijk moet er orde zijn, maar kinderen moeten ook ruimte krijgen om zichzelf te ontplooien,” klinkt het.
Demir benadrukt echter dat haar aanpak niet gaat om strikte gehoorzaamheid, maar om rust en veiligheid. “Discipline is geen doel op zich, maar een middel om een goede leeromgeving te creëren.”
De link met motivatie van leerkrachten
Volgens Demir hangt de motivatie van leerkrachten nauw samen met orde in de klas. “Je motiveert leerkrachten in de eerste plaats door hen te laten lesgeven. Als ze constant brandjes moeten blussen, verliezen ze energie en plezier. Met meer rust in de klas geven we hen hun vak terug.”
De modules moeten daarbij concreet helpen. Ze zijn bedoeld als hulpmiddel, niet als verplichting. “We willen leerkrachten ondersteunen, niet voorschrijven hoe ze alles moeten doen,” aldus de minister.
Een cultuurverandering?
De vraag is of de plannen van Demir op termijn ook leiden tot een cultuurverandering in de scholen. Volgens kenners kan dat, mits de aanpak consequent wordt volgehouden en gedragen door zowel leerkrachten als ouders.
Een cultuur van rust en respect ontstaat niet van de ene dag op de andere, maar groeit door kleine, herhaalde acties. “Als leerlingen overal dezelfde duidelijke boodschap krijgen – thuis, op school, bij activiteiten – dan wordt goed gedrag de norm,” aldus een onderwijspsycholoog.
Toekomstperspectief
Voor Demir is dit nog maar het begin. Ze wil de komende jaren blijven inzetten op concrete hulpmiddelen, praktische ondersteuning en nauwe samenwerking tussen scholen en gezinnen. Het doel: een leeromgeving waarin kinderen zich veilig voelen, leerkrachten hun vak met plezier uitoefenen en de onderwijskwaliteit stijgt.
Of de plannen breed aanslaan, zal de komende maanden blijken. Scholen krijgen nu de kans om de modules uit te proberen en hun ervaringen te delen. Het kabinet hoopt dat succesverhalen andere scholen inspireren.
Conclusie
Met haar pleidooi voor meer discipline en rust in de klas probeert minister Zuhal Demir een structurele verandering teweeg te brengen in het Vlaamse onderwijs. Door leerkrachten te voorzien van praktische modules en ouders te betrekken bij de opvoeding, wil ze de basis leggen voor een leeromgeving die ordelijk, warm en effectief is.
Haar boodschap is helder: streng zijn betekent niet kil zijn. Integendeel, door duidelijke regels en routines ontstaat ruimte voor warmte, verbinding en beter onderwijs. Of de aanpak het gewenste effect heeft, zal in de praktijk moeten blijken, maar één ding is duidelijk: het thema discipline staat weer stevig op de agenda.
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”
Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.
De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.
Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.
Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.