Actueel
Zangeres Mieke na dubbele keelkankeroperatie: “Ik zal nooit meer zingen”
Zangeres Mieke vecht tegen keelkanker: “Of ik ooit nog zal kunnen zingen, weet niemand”
Voor de Vlaamse zangeres Mieke is 2025 een jaar van zware beproevingen. Na het verlies van haar tweede echtgenoot in april, kreeg ze zelf een harde diagnose te verwerken: keelk*nker met uitzaaiingen. Het nieuws sloeg in als een mokerslag, en pas nu voelt ze zich klaar om haar verhaal te delen.
In een openhartig interview met Primo vertelt Mieke hoe ze vecht voor haar gezondheid, haar stem – en haar toekomst. “Het voelde alsof de grond onder mijn voeten wegzakte,” zegt ze. Toch is er ook hoop. Want ondanks de onzekerheden, houdt Mieke vast aan de liefde voor het leven en de kracht van muziek.
Diagnose keelk*nker met uitzaaiingen: “Het sloeg in als een bom”
De zangeres, die bij het grote publiek bekend werd met nummers als Een kind zonder moeder en Zeven anjers, zeven rozen, wist sinds januari dat er iets niet in orde was. Uit medische onderzoeken bleek dat ze keelk*nker had. Niet veel later volgde het tweede slechte nieuws: er waren uitzaaiingen vastgesteld in haar hals.
“Toen ik hoorde dat het kwaadaardig was, sloeg dat in als een bom,” zegt ze. “Ik voelde me op dat moment alsof de grond onder mijn voeten werd weggeslagen. Alles veranderde in een seconde.”
Hoewel ze het al maanden wist, bleef Mieke tot nu toe stil over haar situatie. Ze had tijd nodig om het te verwerken, maar ook om haar omgeving te beschermen. “Je wil niemand onnodig ongerust maken. Maar nu is het moment gekomen om open te zijn.”
Zware ingreep: dubbele operatie om tumor en uitzaaiing te verwijderen
Na de diagnose ging alles in een stroomversnelling. Mieke werd geopereerd aan zowel de uitzaaiing in haar hals als aan de primaire tumor op haar tong. Het waren ingrijpende ingrepen die veel herstel vergen – zowel fysiek als emotioneel.
De operatie aan haar tong baarde haar vooral zorgen vanwege de impact op haar stem. “Zingen is mijn leven. Het idee dat ik dat misschien niet meer kan, is moeilijk te bevatten,” geeft ze toe. “Maar mijn stembanden zijn gelukkig niet geraakt. Dat geeft toch een sprankeltje hoop.”
Toch blijft het spannend. Want wat de komende behandelingen nog zullen doen met haar stem, blijft voorlopig een groot vraagteken.
Strijd nog niet gestreden: dertig bestralingen op de planning
De medische behandeling is intensief. Mieke staat aan het begin van een reeks van maar liefst dertig bestralingen. Die zijn noodzakelijk om alle k*nkercellen in haar lichaam aan te pakken, maar ze brengen ook risico’s met zich mee.
“Alles zit in die zone zo dicht op elkaar: tong, keel, stem, slikken… De dokters kunnen nu nog niets zeggen over het effect op mijn stem of spraakvermogen,” vertelt ze. “Het is afwachten. En dat maakt het soms extra zwaar.”
Toch blijft Mieke veerkrachtig. Ze wil de moed niet verliezen. “Hoop doet leven,” zegt ze vastberaden. “En zolang er hoop is, blijf ik doorgaan.”
Een moeilijke periode op alle vlakken
Wat deze periode extra zwaar maakt, is het persoonlijke verdriet waarmee Mieke tegelijk wordt geconfronteerd. In april verloor ze haar tweede man. Het was een groot verlies, net op het moment dat ze zelf al met gezondheidsproblemen kampte.
“Je denkt: hoe moet ik dit dragen?” vertelt ze. “Maar je hebt geen keuze. Je moet door. Voor jezelf, voor de mensen die je graag zien, en ook voor wie je bent.”
Die innerlijke kracht haalt ze onder andere uit muziek. Al sinds haar doorbraak in de jaren 70 is zingen haar uitlaatklep. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de vraag of ze ooit nog zal kunnen optreden, haar intens bezighoudt.
Onzekere toekomst als zangeres
De zangeres blijft eerlijk over haar zorgen. “Of ik ooit nog zal kunnen zingen, weet niemand. Ook de dokters kunnen daar op dit moment geen garanties over geven.” Voor een artieste die haar leven lang op het podium stond, is dat een pijnlijke gedachte.
Maar Mieke weigert om zich bij de situatie neer te leggen. Ze zoekt hoop waar ze die vinden kan. Zo haalt ze inspiratie uit het verhaal van collega-artiest Bart Herman, die na een eigen gezondheidsstrijd binnen enkele weken alweer op het podium stond. “Dat geeft moed,” zegt ze. “Als hij dat kan, dan mag ik dat ook hopen.”
Steun van fans en collega’s
Sinds het nieuws naar buiten kwam, ontvangt Mieke talloze steunbetuigingen van fans, vrienden en collega-artiesten. Die warmte doet haar zichtbaar deugd. “Ik voel me gedragen,” zegt ze. “Zoveel mensen sturen kaartjes, berichtjes of bloemen. Dat raakt me.”
Ook collega’s uit de Vlaamse muziekwereld laten van zich horen. Onder andere Luc Steeno, Lindsay en Christoff stuurden haar persoonlijke boodschappen van steun. Het toont hoe geliefd Mieke is, niet alleen als zangeres, maar ook als mens.
Blik op de toekomst: hoopvol maar realistisch
Voorlopig ligt de focus op herstel. De reeks bestralingen is zwaar, en het dagelijkse leven staat even op pauze. Maar Mieke blijft denken in mogelijkheden. Ze is voorzichtig optimistisch, en richt haar blik op de toekomst – hoe die er ook zal uitzien.
“Ik hoop dat ik ooit weer op een podium kan staan,” zegt ze. “Maar als dat niet lukt, dan zoek ik een andere manier om muziek te beleven. Muziek zal altijd deel van mijn leven blijven.”
Conclusie: Mieke toont veerkracht in een van de moeilijkste periodes van haar leven
Zangeres Mieke staat voor een van de zwaarste uitdagingen in haar leven. Keelk*nker, een dubbele operatie en een intensief behandeltraject dwingen haar om alles los te laten wat ooit vanzelfsprekend was – inclusief haar stem. Toch blijft ze strijdbaar, eerlijk en hoopvol.
Haar verhaal raakt, omdat het gaat over méér dan z!ekte. Het gaat over veerkracht, verlies, liefde en het vinden van houvast in onzekere tijden. Wat de toekomst ook brengt, Mieke toont dat ware kracht niet zit in zekerheden, maar in blijven geloven – zelfs als alles op losse schroeven staat.
Actueel
Carina Clerinx doet zware getuigenis na diagnose van baarmoederhalskanker: “Ik had al een slecht gevoel… die gewoonte heeft me duur doen betalen”
Carina Clerinx openhartig over moeilijke periode: “Mijn lichaam gaf signalen die ik achteraf anders bekijk”
Carina Clerinx heeft in een openhartig gesprek teruggeblikt op een van de meest ingrijpende periodes uit haar leven. Toen zij te horen kreeg dat ze baarmoederhalskanker had, voelde het alsof haar wereld plotseling stilviel.
Toch kwam de diagnose volgens haar niet volledig onverwacht.
Diep vanbinnen had ze al langere tijd het gevoel dat er iets niet klopte. Nu deelt Carina haar verhaal om bewustwording te creëren en andere mensen aan te moedigen goed naar hun lichaam te luisteren.
Met haar eerlijke woorden raakt ze veel mensen, vooral vrouwen die zich herkennen in het gevoel van twijfel, onzekerheid en het negeren van signalen omdat het dagelijks leven altijd doorgaat.
“Ik voelde ergens dat er iets veranderde”
In het gesprek vertelt Carina dat ze al langere tijd merkte dat haar lichaam anders aanvoelde.
Niet direct op een manier die eenvoudig uit te leggen was, maar meer als een diep gevoel dat er iets niet helemaal in balans was.
Volgens haar was juist dat misschien wel het moeilijkste deel van de periode vóór de diagnose.
Ze voelde dat er iets speelde, maar wist niet wat.
Veel mensen herkennen dat gevoel.
Soms probeert iemand lichamelijke veranderingen logisch te verklaren of schuift men klachten opzij omdat er werk, verplichtingen of drukte zijn die aandacht vragen.
Ook Carina geeft toe dat zij jarenlang gewend was om door te gaan.
Een periode van onzekerheid
Na medische onderzoeken begon voor Carina een periode van wachten en onzekerheid.
Ze beschrijft hoe confronterend het voelde toen zij plots terechtkwam in een medische wereld waar woorden als onderzoeken, behandelingen en operaties centraal stonden.
Vanaf dat moment veranderde haar dagelijkse realiteit volledig.
Waar de buitenwereld doorging met gewone routines, draaide voor haar alles om afspraken, controles en spanning.
Volgens Carina voelde dat bijzonder onwerkelijk.
Voor veel mensen die een medische diagnose krijgen, verandert tijd op zo’n moment compleet.
Dagen voelen anders.
Wachten duurt langer.
En gedachten draaien voortdurend om dezelfde vragen.
De mentale impact van wachten
Carina noemt de periode tussen haar onderzoeken en operatie een van de zwaarste fases van haar leven.
Juist de onzekerheid maakte het moeilijk.
Wanneer iemand niet weet hoe een behandeling zal verlopen of wat artsen precies zullen aantreffen, ontstaat vaak een combinatie van hoop en angst.
Veel mensen proberen in zo’n periode positief te blijven.
Tegelijkertijd spoken allerlei scenario’s door het hoofd.
Carina vertelt dat zij zichzelf probeerde sterk te houden, maar dat er achter die kracht ook veel emoties schuilgingen.
“Je denkt soms dat het vanzelf wel overgaat”
Een belangrijk deel van haar verhaal draait om bewustwording.
Carina geeft eerlijk toe dat ze lichamelijke signalen in het verleden soms heeft uitgesteld of minder serieus nam dan achteraf verstandig bleek.
Niet omdat ze onverschillig was, benadrukt ze, maar omdat het leven vaak doorgaat.
Werk, planning en dagelijkse verantwoordelijkheden krijgen snel voorrang.
Volgens haar denken veel mensen bij kleine klachten automatisch:
“Het zal wel voorbijgaan.”
Pas later besefte zij hoe belangrijk het is om signalen van het lichaam serieus te nemen.
Ze noemt het geen schuldgevoel, maar wel een les die haar diep geraakt heeft.
Luisteren naar je lichaam
Met haar verhaal wil Carina vooral anderen aanmoedigen alert te blijven op veranderingen in hun gezondheid.
Volgens haar onderschatten mensen soms hoe sterk het lichaam signalen kan geven.
Dat betekent niet dat ieder gevoel direct iets ernstigs hoeft te betekenen.
Maar wel dat aandacht voor gezondheid belangrijk blijft.
Veel reacties op haar verhaal komen van vrouwen die schrijven dat ze zichzelf herkennen in het uitstellen van onderzoeken of controles.
Juist daarom raakt haar openheid veel mensen.
Voorbereid op moeilijke scenario’s
In het gesprek vertelt Carina ook hoe groot de onzekerheid voorafgaand aan de operatie was.
Omdat zij niet wist hoe de situatie zich zou ontwikkelen, begon zij zelfs praktische zaken voor te bereiden.
Dat laat zien hoeveel impact medische onzekerheid op iemand kan hebben.
Wanneer mensen geconfronteerd worden met gezondheidsproblemen, denken zij vaak plotseling na over onderwerpen waar normaal nauwelijks bij wordt stilgestaan.
Voor Carina voelde dat confronterend, maar tegelijkertijd gaf het haar ook een bepaalde vorm van rust.
Operatie bracht duidelijkheid
Uiteindelijk bleek dat een operatie voldoende was en dat aanvullende zware behandelingen voorlopig niet nodig waren.
Tijdens die ingreep werd haar baarmoeder verwijderd.
Hoewel dat volgens Carina een harde realiteit was om te accepteren, bracht het tegelijkertijd ook opluchting.
Na een lange periode van spanning kwam er eindelijk meer duidelijkheid.
En juist die duidelijkheid bleek emotioneel belangrijk.
Veel mensen die een medische periode doormaken herkennen dat gevoel: onzekerheid is vaak zwaarder dan de realiteit zelf.
Openheid zorgt voor herkenning
Sinds Carina haar verhaal deelt, reageren veel mensen geraakt.
Op sociale media verschijnen berichten van vrouwen die vertellen dat zij zichzelf herkennen in haar woorden.
Vooral het gevoel van “iets aanvoelen maar niet weten wat” komt vaak terug in reacties.
Anderen prijzen haar omdat ze zo open spreekt over een onderwerp waar veel mensen moeilijk over praten.
Bekende personen die persoonlijke ervaringen delen, zorgen regelmatig voor extra bewustwording.
Juist doordat mensen zich herkennen in emoties en twijfels, ontstaat verbinding.
Gezondheid blijft een belangrijk gespreksonderwerp
De openheid van Carina past binnen een bredere ontwikkeling waarbij gezondheid en mentale impact steeds vaker bespreekbaar worden gemaakt.
Waar vroeger medische diagnoses vaak privé werden gehouden, kiezen tegenwoordig meer mensen ervoor hun ervaringen te delen.
Dat helpt anderen soms om sneller hulp te zoeken of gesprekken aan te gaan over klachten die ze misschien te lang negeren.
Een boodschap die veel mensen raakt
Voor Carina draait haar verhaal uiteindelijk vooral om één boodschap:
luister naar je lichaam.
Volgens haar proberen mensen signalen soms te lang te rationaliseren of weg te drukken omdat het leven druk is.
Maar juist dat kleine stemmetje vanbinnen verdient soms meer aandacht dan we denken.
En misschien is dat precies waarom haar verhaal zoveel mensen raakt.
Omdat vrijwel iedereen wel eens twijfelt tussen doorgaan of stilstaan bij wat het lichaam probeert duidelijk te maken.
Voor Carina veranderde die ervaring uiteindelijk haar kijk op gezondheid, rust en aandacht voor jezelf — lessen die ze nu ook met anderen wil delen.