Actueel
Winter Vol Liefde-koppel Judith en Bart doen wat niemand had verwacht 🥰
Het tweede seizoen van Winter Vol Liefde heeft opnieuw zijn doel bereikt. Waar in het eerste seizoen Saul en Amy Rose elkaar vonden en inmiddels ouders zijn geworden, zijn het nu Judith en Bart die hun liefdesverhaal voortzetten.
De twee ontmoetten elkaar via het programma en besloten al snel hun toekomst samen op te bouwen. Inmiddels wonen ze op een berg in Frankrijk en zijn ze bijna een jaar een stel.
Hun relatie heeft zich in korte tijd sterk ontwikkeld, en beiden kijken vol vertrouwen naar de toekomst.
Een Nieuwe Levensstijl
“Jahhh, we zijn nog bij elkaar!” roept Judith enthousiast terwijl ze tussen haar koeien loopt. Op de achtergrond verschijnt Bart, die met een verwilderde blik aan komt sjokken. “Het is wel even schakelen dat ik nu niet meer alles in mijn eentje hoef te doen,” bekent hij.
Hoewel de overgang van Nederland naar het Franse platteland groot was, begint Bart zich steeds meer thuis te voelen in zijn nieuwe omgeving.
“Het enige dat ik mis aan Nederland is thuisbezorgd en mijn cluppie, Feyenoord.” Ondanks deze kleine gemissen heeft hij zijn draai gevonden en geniet hij van het leven samen met Judith.
Een Gezamenlijke Stap Vooruit
Voor Judith betekende het samenwonen een grote verandering. “We wonen nu echt samen. Na een maand of drie hebben we besloten dat Bart zijn huis in Nederland op zou zeggen,” vertelt ze.
Bart vult aan: “Het begint al andere vormen te krijgen, het zit al op houden van. Ik geniet vooral van Judiths eigen wil en haar persoonlijkheid. De rest moet ik nog ontdekken.”
De beslissing om hun levens definitief te verenigen kwam niet overhaast, maar na een periode van groeiende verbondenheid en vertrouwen in elkaar. Voor beiden voelt het als de juiste keuze om samen een toekomst op te bouwen.
Een Liefde met Uitdagingen
Judith geeft toe dat hun relatie niet altijd zonder hobbels is verlopen. “Ik ben eigenwijs, maar hij ook. Ik ben zo gewend om alles alleen te doen, dus het was even wennen,” deelt ze openhartig. Toch ziet ze hoe hun band alleen maar sterker is geworden.
“Bart is heel lief en zorgzaam, dat is iets wat ik echt kan gebruiken. Dat vergeet ik zelf soms. Maar hij is ook iemand die mij aankan, en dat werkt gewoon heel goed samen.”
Een Klik vanaf het Begin
Voor Judith en Bart was er vanaf het eerste moment een klik. “Als ik terugkijk naar de afleveringen en denk aan hoe het voelde, weet ik zeker dat het vanaf het moment dat hij in het veld aan kwam lopen goed zat.”
Hun avontuur in Winter Vol Liefde heeft hen samengebracht en inmiddels bouwen ze samen verder aan hun toekomst in Frankrijk. Ondanks de uitdagingen en aanpassingen die een nieuw leven met zich meebrengt, lijkt hun liefde sterker dan ooit.
Met een stevige basis, wederzijds respect en de wil om samen verder te groeien, bewijzen Judith en Bart dat liefde uit een realityprogramma écht kan slagen.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.