Actueel
Ward Lemmelijn onthult zijn nieuwe vriendin
Ward Lemmelijn blikt terug op ‘Dancing With The Stars’: “Iedereen dacht dat we een koppel waren”
Hij was het onverwachte tv-fenomeen van het voorbije jaar: Ward Lemmelijn, de topsporter die niet alleen spierkracht, maar ook elegantie en ritmegevoel bleek te hebben. Samen met zijn danspartner Yulia wist hij Vlaanderen te verrassen en uiteindelijk de overwinning binnen te halen in Dancing With The Stars.
Het avontuur veranderde niet alleen zijn carrière, maar ook zijn imago. De roeikampioen werd plots een publiekslieveling, en zijn naam stond wekenlang in de showrubrieken. Toch bracht die plotselinge bekendheid ook geruchten en nieuwsgierigheid met zich mee — vooral over zijn band met Yulia.
Van sportveld naar dansvloer
Ward Lemmelijn was al bekend als één van België’s meest succesvolle roeiers. Zijn deelname aan Dancing With The Stars kwam voor velen dan ook als een verrassing. “Ik had nooit gedacht dat ik ooit in een dansprogramma zou staan,” lacht hij. “Maar ik wilde mezelf uitdagen en iets totaal anders proberen. En dat is gelukt.”
De intensieve trainingen en lange repetitiedagen vroegen veel van zijn lichaam. Toch vond hij het een verfrissende ervaring. “Dansen is een andere vorm van discipline,” vertelt hij. “Je leert luisteren naar je lichaam, naar de muziek, en naar je partner. Dat was nieuw voor mij, maar tegelijk ook ontzettend boeiend.”
Zijn samenwerking met Yulia klikte vanaf het eerste moment. Hun optredens waren technisch sterk én emotioneel overtuigend, waardoor ze week na week bovenaan de ranglijst bleven. “Zij heeft me echt alles geleerd,” zegt hij dankbaar. “Zonder Yulia had ik dit nooit kunnen doen.”
Geruchten over meer dan dans
Wie het programma volgde, kon niet naast de chemie kijken tussen Ward en Yulia. Hun blik, hun samenwerking en hun dansen vol emotie gaven aanleiding tot speculaties over een mogelijke romance.
“Die geruchten begonnen eigenlijk al na de tweede aflevering,” vertelt Ward in Story. “Mensen zagen de klik tussen ons en begonnen zich dingen af te vragen. En eerlijk? Ik begrijp dat wel. We brachten dansen die veel gevoel vereisten, en dat voel je als kijker.”
Toch wil hij duidelijk zijn: er was geen liefdesrelatie. “Ik was gewoon eerlijk over wat er zich op dat moment afspeelde tussen ons,” legt hij uit. “Er was vriendschap, vertrouwen en intens samenwerken. Maar dat was het ook.”
Na de finale bleven de vragen binnenstromen. “Iedereen bleef maar vragen: ‘Zijn jullie nu een koppel of niet?’ Zelfs maanden later kwam dat nog ter sprake. Intussen weet iedereen gelukkig dat we gewoon goede vrienden zijn.”
Respectvolle band
Ward benadrukt dat zijn band met Yulia gebaseerd is op respect en wederzijdse bewondering. “We hebben veel samen meegemaakt in korte tijd,” zegt hij. “De druk van de wedstrijden, de spanning van liveoptredens, de vermoeidheid… dat schept een band. Maar het is belangrijk om dat niet te verwarren met romantiek.”
Volgens hem hoort zulke dynamiek bij het programma. “Dansen is emotie. Het is de kunst om dat over te brengen op het publiek, ook al is het puur professioneel. En dat hebben we gedaan.”
Geen tijd voor de liefde
Hoewel Ward tegenwoordig veel aandacht krijgt, ligt zijn focus niet op romantiek. “Ik heb gewoon geen tijd voor de liefde,” zegt hij eerlijk. “Tussen mijn werk, sport en nieuwe projecten blijft er weinig ruimte over om iemand echt te leren kennen.”
De zanger lacht: “Ik denk dat ik eerst wat rust moet vinden voor ik aan iets nieuws begin. Voorlopig geniet ik van de dingen die op mijn pad komen.”
Hij geeft toe dat de media-aandacht rond zijn privéleven soms vermoeiend is. “Het hoort erbij, maar ik probeer er nuchter mee om te gaan. Ik deel niet alles. Sommige dingen mogen privé blijven — dat is gezond.”
Nieuwe uitdagingen
Na zijn overwinning op de dansvloer bleef het niet stil rond Ward Lemmelijn. Hij kreeg verschillende nieuwe kansen aangeboden, waaronder een rol als speurder in het populaire programma ‘The Masked Singer’.
“Dat was opnieuw een avontuur op zich,” vertelt hij enthousiast. “Het is iets helemaal anders dan wat ik gewend ben. Je zit in een speelse, creatieve wereld waar verbeelding centraal staat. En tegelijk is het ontzettend leuk om een keer aan de andere kant van het podium te staan.”
Zijn nieuwsgierigheid naar televisie en entertainment is door zijn Dancing With The Stars-ervaring alleen maar gegroeid. “Ik ontdekte dat ik het leuk vind om mensen te entertainen,” zegt hij. “Dat gevoel dat je iemand kan raken of laten lachen, dat is verslavend.”
De balans tussen roem en realiteit
Ondanks zijn succes probeert Ward met beide voeten op de grond te blijven. “Ik blijf in de eerste plaats sporter,” benadrukt hij. “Dat is mijn basis, mijn structuur. Alles wat erbij komt — televisie, interviews, aandacht — zie ik als een mooie extra.”
Hij beseft dat populariteit vluchtig kan zijn. “Vandaag sta je in de schijnwerpers, morgen is er weer iemand anders. Daarom probeer ik vooral te genieten van de momenten die er nu zijn.”
Ook over zijn imago als “de knappe danser” kan hij lachen. “Dat hoort erbij. Maar ik wil dat mensen me vooral herinneren als iemand die zich volledig gaf — op het water, op het podium en in het leven.”
“Ik blijf mezelf, dat is het belangrijkste”
Ward Lemmelijn ziet zijn deelname aan Dancing With The Stars niet enkel als een hoogtepunt, maar ook als een leerproces. “Ik heb mezelf beter leren kennen,” zegt hij. “Ik weet nu dat ik meer durf dan ik dacht. En dat ik mag genieten van nieuwe uitdagingen zonder altijd bang te zijn om fouten te maken.”
Die open houding probeert hij vast te houden, ook in zijn verdere carrière. “Ik blijf mezelf, dat is het belangrijkste. Authenticiteit voelt voor mij beter dan perfectie. Mensen voelen het als je echt bent.”
Een toekomst vol mogelijkheden
Wat de toekomst brengt, weet Ward nog niet precies, maar hij sluit niets uit. “Ik sta open voor nieuwe projecten, zolang ze bij me passen,” vertelt hij. “Of dat nu in sport, televisie of iets helemaal anders is — het gaat erom dat ik mezelf blijf uitdagen.”
Voorlopig neemt hij bewust even gas terug om te genieten van wat hij heeft bereikt. “Het was een intens jaar,” zegt hij. “Soms moet je even ademhalen om te beseffen hoeveel moois er op je pad is gekomen.”
Een onverwachte publiekslieveling
Met zijn charme, discipline en oprechte uitstraling groeide Ward Lemmelijn uit tot één van de meest geliefde tv-gezichten van het voorbije jaar. Zijn verhaal laat zien dat succes niet alleen draait om winnen, maar ook om jezelf openstellen voor iets nieuws.
“Of het nu in de sport of op de dansvloer is,” zegt hij, “het gaat erom dat je met hart en ziel meedoet. Dat is wat mensen voelen — en dat is misschien ook waarom ze je blijven volgen.”
💬 “Ik heb geen tijd voor de liefde, maar wel voor het leven. En dat is voorlopig genoeg.” — Ward Lemmelijn
Gioia, de geliefde hond van Monique Westenberg, zet onverwachte stap richting herstel na zware periode
De afgelopen maanden stonden voor Monique Westenberg volledig in het teken van zorg, angst en hoop. Haar hond Gioia, al jaren een belangrijk en geliefd deel van haar gezin, ging door een extreem zware tijd. Wat begon als een medische tegenslag, groeide uit tot een rollercoaster van emoties waarin Monique – openhartig zoals we haar kennen – haar volgers stap voor stap meenam.
Het verhaal van Gioia raakte duizenden mensen, niet alleen omdat het gaat om een huisdier, maar vooral door de manier waarop Monique beschrijft hoe diep de band tussen mens en dier kan zijn. En hoe broos het leven soms aanvoelt wanneer een dierbare onverwachts verzwakt. Toch kwam er een wending die niemand had durven voorspellen.
Een tweede diagnose die alles veranderde
In september deelde Monique een bericht dat insloeg bij haar volgers: bij Gioia was opnieuw een mastceltumor gevonden. Dat betekende dat de hond, voor de tweede keer, een intensieve chemobehandeling van acht weken moest ondergaan.
Wie Monique langer volgt, weet hoe groot haar liefde is voor haar dieren. De diagnose kwam dan ook als een schok. Maar Monique besloot er vol voor te gaan, samen met haar gezin en de dierenartsen die Gioia al langere tijd begeleiden.
De behandeling was zwaar, maar Gioia zette door. Toch bleef Monique eerlijk over haar zorgen: ze wist dat zo’n kuur veel vraagt van het lichaam van een hond. De weken daarna leefde ze tussen hoop en realiteit, vastbesloten om Gioia door deze moeilijke periode heen te helpen.
Een Halloweenavond die anders liep dan verwacht
Aanvankelijk leek Gioia de behandeling redelijk te verdragen, maar enkele dagen geleden sloeg de stemming volledig om. Monique vertelt op Instagram dat wat een gezellige Halloweenavond had moeten worden, ineens in het teken kwam te staan van grote zorgen.
Gioia kreeg hoge koorts, had duidelijk pijn en reageerde nauwelijks nog. Monique reed onmiddellijk naar de dierenkliniek, waar de hond direct aan het infuus werd gelegd. Een angstige nacht volgde – een nacht vol onzekerheid, waarin Monique moest toezien hoe haar trouwe viervoeter zichtbaar aan kracht verloor.
Pas de volgende dag kwam er duidelijkheid. Gioia bleek een ontsteking te hebben. Een op zichzelf behandelbare complicatie, maar door de chemobehandeling was haar lichaam zo verzwakt dat ze nauwelijks weerstand had om deze nieuwe tegenslag aan te kunnen.
Monique schreef dat ze haar
hondje niet meer herkende:
“Toen ik haar zag, keek ze
dwars door me heen. Ze piepte, was gedesoriënteerd, wilde niet eten
en kon nauwelijks staan. Met een gebroken hart ging ik naar huis,
met in mijn gedachten dat ik de volgende dag misschien een
onmogelijke keuze moest maken.”
Het zijn woorden die door merg en been gaan, herkenbaar voor iedereen die ooit een dier heeft zien worstelen met gezondheid.
De dag waarop alles nóg slechter leek te worden
De daaropvolgende dag verslechterde Gioia’s toestand verder. Ze was volledig uitgeput en reageerde nauwelijks meer op prikkels. Volgens de artsen was het enorm spannend welke kant het zou opgaan. Monique hield rekening met élk scenario, al wilde ze dat eigenlijk niet.
Toch bleef ze bij haar hond, bleef ze praten, bleef ze hopen – hoe klein de kans ook leek. En toen gebeurde iets wat niemand had verwacht.
Een onverwacht teken van leven
Op een moment waarop Monique geen enkel signaal meer kreeg dat Gioia zich beter voelde, ontving zij plots een filmpje van de kliniek. Tot haar verbazing zag ze haar hond staan. Niet stevig, niet stabiel, maar ze stond.
Dat kleine moment betekende
alles.
“Ze probeerde te lopen, maar
ze stond. Ze was tot leven gekomen. Met tranen ben ik gaan slapen.
Zou ze het dan toch redden?”
De antibiotica die ze had gekregen, bleek aan te slaan. Eindelijk kwam er een beetje lucht.
De dag erna gebeurde opnieuw iets hoopgevends: Gioia kwispelde en probeerde naar Monique toe te komen. Ze at zelfs een stukje rosbief – haar eerste hapje in dagen. Monique schreef dat haar meisje een beetje terugkwam, en dat moment gaf haar nieuwe kracht om door te gaan.
De koorts zakt en de sprankeling keert terug
Weer een dag later bleek de koorts verdwenen. Het was alsof er langzaam een gordijn werd geopend en de lichtstraal van herstel naar binnen viel. Toen Monique die avond de kliniek binnenstapte, zag ze Gioia al op haar wachten.
“Haar reactie was onbeschrijflijk. Mijn meisje had weer sprankeling in haar ogen.”
Na vijf dagen vol tranen, slapeloze nachten, onmacht en diepe angst, volgde eindelijk goed nieuws: Gioia mocht mee naar huis.
Monique in tranen van opluchting: ‘Welkom thuis, mijn hart’
Monique sloot haar update af
met woorden die de opluchting en dankbaarheid perfect
samenvatten:
“Vandaag mocht ik haar
ophalen, met tranen van geluk. Welkom thuis, mijn hart.”
De periode die achter hen ligt, was intens en emotioneel. Niet alleen voor Monique en haar gezin, maar ook voor de duizenden mensen die op sociale media met haar meeleefden. Het verhaal van Gioia toont opnieuw aan hoe bijzonder de band is tussen mens en dier, en hoe hoop soms precies op het moment komt waarop je het niet meer verwacht.
Waarom dit verhaal zoveel mensen raakt
De openheid van Monique zorgt ervoor dat velen zich herkennen in haar emoties. Het gaat niet alleen over een z!eke hond, maar over liefde, loyaliteit, zorg en de angst om iets dierbaars kwijt te raken.
Bovendien laat dit verhaal zien hoe belangrijk goede veterinaire zorg is en hoe intensief herstel voor dieren kan zijn. Door haar verhaal te delen, helpt Monique anderen die in soortgelijke situaties zitten zich minder alleen te voelen.
Voorzichtig vooruit kijken
Hoewel Gioia nu weer thuis is, zal haar herstel aandacht en rust vragen. Monique benadrukt dat dit pas het begin is van een langere fase van zorg en monitoring. Maar dat Gioia overeind krabbelde op een moment dat niemand het nog verwachtte, geeft hoop voor de komende tijd.
Haar veerkracht en het doorzettingsvermogen van Monique vormen samen een indrukwekkend verhaal — één dat laat zien hoe sterk de band tussen mens en dier kan zijn.