Valentijn Driessen openhartig in interview: “Ik heb geen vrienden, maar dat vind ik niet erg”

Sportjournalist Valentijn Driessen, bekend om zijn scherpe analyses bij De Telegraaf en zijn uitgesproken mening over het Nederlandse voetbal, heeft zich van een onverwacht persoonlijke kant laten zien. In het radioprogramma De Perstribune van Omroep MAX deed hij een eerlijke, zelfs wat trieste onthulling: hij heeft geen vrienden — en dat is iets waar hij opmerkelijk nuchter onder blijft.

“Ik heb geen vrienden en dat is prima”

Tijdens het gesprek met presentatrice Margreet Reijntjes vertelde Driessen zonder omwegen hoe hij in het leven staat. “Ik heb geen vrienden, en verjaardagen hoeven van mij ook niet,” zei hij openhartig. “Thuis is dat natuurlijk wel eens lastig, want niet iedereen denkt er hetzelfde over. Maar bij mij komt er niemand speciaal voor mij over de vloer omdat dat een vriend is.”

Volgens de journalist is dat geen teken van verdriet of eenzaamheid, maar eerder een bewuste levensstijl. “Je hoort mensen weleens zeggen: die vriend kan ik midden in de nacht bellen om mijn band te verwisselen. Ik zou niet weten wie ik dan moet bellen — behalve de ANWB,” grapte hij droog.

Een bewuste keuze voor rust

Hoewel zijn uitspraken bij sommige luisteraars medelijden opriepen, maakt Driessen duidelijk dat hij zich er niet ongelukkig door voelt. “Ik zit er niet om verlegen. Het geeft juist weinig verplichtingen, en dat is ook wel lekker. Je kan gewoon je eigen leven leiden.”

Hij benadrukt dat hij in het verleden wel deel uitmaakte van vriendengroepen, maar dat die banden nooit echt diep gingen. “Ik heb wel in groepjes gezeten en zo, maar dat ging nooit heel ver. Ik ben denk ik gewoon iemand die goed praatjes maakt, maar mensen niet snel als vriend beschouwt.”

“Ik beschouw mensen eigenlijk nooit als een vriend”

Het meest opvallende aan zijn woorden is misschien wel de vanzelfsprekendheid waarmee hij ze uitspreekt. Er klinkt geen bitterheid of teleurstelling in door, eerder een nuchtere constatering. “Ik beschouw mensen eigenlijk nooit als een vriend,” zegt Driessen. “Ik kan goed met mensen praten, ik vind contact niet moeilijk, maar ik heb geen behoefte aan een vaste vriendenkring.”

Zijn houding past bij het beeld dat veel mensen van hem hebben: professioneel, scherp en soms wat afstandelijk. Toch klinkt er in zijn woorden ook een vorm van zelfacceptatie door.

Steun van familie

Op de vraag van Margreet Reijntjes wat er gebeurt als het even niet goed met hem gaat, antwoordde Driessen kalm: “Ik voel me niet zo snel ongelukkig. Toen mijn moeder overleed, dat was wel moeilijk. Dan kom ik bij mijn vrouw terecht, of bij mijn vader. Dat is het kringetje waarin ik dat soort dingen bespreek.”

Voor hem vormt familie de enige echte vertrouwenskring. “Verder gaat het ook niet. Ik heb genoeg aan de mensen die dichtbij me staan. Mijn vrouw, mijn vader — dat is mijn basis.”

Een zeldzame blik achter het pantser

Voor velen kwam deze openheid als een verrassing. Driessen staat al jaren bekend als een van de meest uitgesproken analisten van Nederland. In talkshows en columns schuwt hij harde kritiek niet — of het nu over spelers, trainers of bestuurders gaat. Achter die scherpe pen blijkt echter iemand te schuilen die zijn leven zorgvuldig heeft ingericht rond rust, structuur en eenvoud.

Zijn uitspraken maken duidelijk dat hij niet per se behoefte heeft aan sociale druk of gezelschap. Integendeel: de journalist lijkt juist te genieten van de vrijheid die een klein sociaal netwerk met zich meebrengt.

 

 

Een leven in balans

Voor Driessen draait het leven niet om populariteit of sociale verplichtingen, maar om focus en stabiliteit. “Ik heb geen behoefte aan veel mensen om me heen,” legt hij uit. “Dat geeft ruimte. Ik hoef me niet bezig te houden met verwachtingen of agenda’s van anderen. Ik doe gewoon mijn werk, geniet van thuis, en dat is genoeg.”

Die houding past bij de manier waarop hij zich altijd in zijn carrière heeft gepresenteerd: onafhankelijk, zelfverzekerd en niet bang om anders te zijn dan de rest.

Luisteren in plaats van delen

Hoewel Driessen niet veel persoonlijke contacten onderhoudt, betekent dat niet dat hij gesloten is. Integendeel, hij vertelt dat hij graag praat met mensen — maar dan vooral op oppervlakkig of professioneel niveau. “Ik maak makkelijk praatjes, maar dat betekent niet dat ik iemand toelaat in mijn privéleven,” legt hij uit. “Ik denk dat veel mensen zich daar niet bewust van zijn. Je kan aardig zijn zonder vrienden te hebben.”

Zijn manier van leven weerspiegelt een bredere trend die psychologen vaker signaleren: mensen die kiezen voor meer rust, minder sociale druk en duidelijke grenzen.

Reacties van luisteraars

Na de uitzending werd er op sociale media volop gereageerd op Driessens openhartigheid. Sommige luisteraars noemden zijn uitspraken “pijnlijk eerlijk”, terwijl anderen hem prezen om zijn authenticiteit. “Eindelijk iemand die durft te zeggen dat niet iedereen behoefte heeft aan vrienden,” schreef een luisteraar op X.

Anderen merkten op dat het moed vergt om dit publiekelijk te delen, juist in een tijd waarin sociale verbondenheid vaak als norm wordt gezien.

Familie boven alles

Dat Driessen zijn emoties vooral deelt met zijn gezin, maakt hem niet minder menselijk — integendeel. Zijn woorden laten zien dat vriendschap voor hem niet in aantallen wordt gemeten, maar in betrouwbaarheid en nabijheid.

Zijn vrouw en vader vormen die veilige haven, en dat lijkt voor hem voldoende. “Ik heb nooit het gevoel dat ik iets mis,” zei hij aan het einde van het gesprek. “Iedereen leeft zijn leven op zijn eigen manier. Dit is gewoon de mijne.”

Een man die trouw blijft aan zichzelf

Wat deze onthulling vooral toont, is dat Valentijn Driessen niet alleen kritisch is tegenover anderen, maar ook eerlijk naar zichzelf kijkt. Zijn openheid over het ontbreken van vriendschappen laat zien dat geluk niet altijd zit in sociale drukte, maar ook in zelfkennis en acceptatie.

Zijn woorden zijn herkenbaar voor velen die bewust kiezen voor eenvoud, rust en autonomie.