Actueel
Samantha Steenwijk kapot van verdriet: ´Je was nog maar 42´
Samantha Steenwijk heeft haar volgers een verdrietig bericht gedeeld via sociale media. De zangeres, die eerder dit jaar zelf in het ziekenhuis lag, vertelde dat ze afscheid heeft moeten nemen van haar goede vriend Philip. Tijdens de emotionele uitvaart zong Samantha een lied ter ere van hem.
Een emotioneel afscheid
“Vandaag heb ik het moeilijkste optreden van mijn leven moeten geven,” schreef Samantha in haar Instagram Stories. Ondanks de zwaarte deed ze dit uit liefde voor Philip en zijn familie. De vriend van Samantha was pas 42 jaar oud. “We hebben zoveel mooie feestjes meegemaakt waarin we jou al snel in onze harten sloten. Altijd blij, altijd positief en altijd aardig voor iedereen.”
Blijmoedig tot het einde
Samantha beschreef hoe Philip, ondanks zijn ziekte, altijd met een glimlach bleef zeggen dat het goed met hem ging. Zijn positieve instelling maakte een diepe indruk op haar. “Hoe ziek je ook was, je bleef maar zeggen dat het goed met je ging en dat altijd met die vriendelijke glimlach op je gezicht. We gaan je hier missen fijne gozer. Tot ooit,” sloot ze haar bericht af.
Persoonlijk verdriet
Het overlijden van Philip is niet het enige verlies dat Samantha dit jaar heeft moeten verwerken. Eerder deelde ze dat haar veulentje Bobby afgelopen zomer is overleden. Het jonge dier stierf op nog maar een paar maanden oud aan een “zware en hardnekkige longontsteking.” Het verdriet om Bobby liet een diepe indruk achter bij Samantha en haar gezin.
Moeilijke tijden voor Samantha
Deze verliezen markeren een zware periode in het leven van Samantha. Het afscheid nemen van een dierbare vriend en een geliefd dier brengt veel emoties met zich mee. Toch blijft ze sterk en deelt ze haar gevoelens openlijk met haar fans, die haar steunen in deze moeilijke tijden.
Het leven vieren ondanks verdriet
Ondanks het verdriet blijft Samantha zich richten op het positieve in het leven. De herinneringen aan Philip en Bobby blijven een belangrijke plek in haar hart innemen. Haar eerbetoon tijdens de uitvaart van Philip was een laatste, liefdevolle groet aan een dierbare vriend.
Blik op de toekomst
Voor Samantha is het nu tijd om langzaam de draad weer op te pakken. Hoewel het gemis groot is, blijft ze zich richten op haar muziek en optredens. Haar veerkracht en openheid in moeilijke tijden dienen als inspiratie voor velen.
Steun van fans en volgers
Samantha’s oprechte en persoonlijke verhalen raken haar volgers. De steunbetuigingen stromen binnen op sociale media, waar fans hun medeleven tonen en Samantha een hart onder de riem steken. Het laat zien hoe geliefd en gewaardeerd ze is, niet alleen als artiest, maar ook als mens.
Actueel
GTST-actrice Babette van Veen maakt verdrietig nieuws bekend
Babette van Veen (58) gaat door een bijzonder zware periode. Het overlijden van haar ex-man Bas Westerweel heeft niet alleen emotioneel, maar ook lichamelijk zijn sporen nagelaten. De GTST-actrice vertelt openhartig dat de spanning en het verdriet zich uiteindelijk fysiek begonnen te uiten. Zo kreeg ze ernstige problemen met haar gebit en ging ze later ook nog door haar rug.
Voor Babette en haar kinderen veranderde het leven ingrijpend toen Bas Westerweel op 15 mei overleed. Hij stierf onverwacht in zijn slaap.
Hoewel Babette en Bas niet meer samen waren, bleven ze door hun twee zoons Silvijn en Sebastiaan voor altijd met elkaar verbonden. Voor de kinderen betekende zijn plotselinge overlijden dat ze van het ene op het andere moment hun vader moesten missen.
In gesprek met VROUW vertelt Babette hoe zwaar de afgelopen maanden voor het gezin zijn geweest.
Stress uit zich tijdens haar slaap
Babette staat naar eigen zeggen bekend als iemand die veel aankan. Overdag lukt het haar doorgaans om door te gaan en zaken te regelen, zeker wanneer haar kinderen haar nodig hebben.
Maar tijdens haar slaap bleek haar lichaam anders op alle spanning te reageren.
“Ik durf best van mezelf te zeggen dat ik overdag veel kan hebben. Maar ’s nachts heb je daar geen controle over en heb ik zo hard mijn kaken op elkaar geklemd dat een wortel van een kroon brak”, vertelt ze.
Het gevolg was behoorlijk pijnlijk. De actrice moest niet alleen naar de tandarts, maar uiteindelijk ook naar de kaakchirurg.
“Dus toen werd het tandarts, kaakchirurg, alles eruit gehaald, gedoe.”
Voor Babette voelde het alsof haar lichaam haar uiteindelijk duidelijk maakte dat de situatie te veel werd.
“Dat zijn van die klachten doordat je onderbewuste denkt: jij kan wel vinden dat je daar allemaal tegen kan en het regelen voor iedereen, maar nu even stoppen.”
Daarna ging ze ook nog door haar rug
Daar bleef het helaas niet bij.
Nadat de problemen met haar gebit waren ontstaan, kreeg Babette opnieuw te maken met lichamelijke klachten. Ditmaal speelde haar rug op.
“Als klap op de vuurpijl ging ik door mijn rug en kon niet meer vooruit of achteruit.”
Voor de actrice zijn die lichamelijke signalen confronterend. Ze realiseert zich dat ze de neiging heeft om lang door te gaan, zelfs wanneer haar eigen grenzen eigenlijk bereikt zijn.
Dat patroon herkent ze ook uit andere periodes in haar leven.
“Dat is wel een thema in mijn leven, dat ik het lastig vind om mijn grenzen aan te geven.”
Kinderen staan voor Babette op de eerste plaats
Dat Babette zichzelf soms voorbijloopt, heeft volgens haar ook te maken met haar rol als moeder.
Na het overlijden van Bas wil ze er boven alles voor Silvijn en Sebastiaan zijn. Zij verloren immers onverwacht hun vader en moeten leren omgaan met een werkelijkheid waarin hij er niet meer is.
“Ik wil gewoon een veilige haven bieden voor mijn kinderen Silvijn en Sebastiaan, ook al zit ik er zelf niet zo lekker in”, legt ze uit.
Daarmee probeert Babette haar eigen verdriet soms tijdelijk opzij te zetten om haar kinderen zo goed mogelijk te ondersteunen.
Tegelijkertijd blijkt uit haar fysieke klachten hoe moeilijk het is om zo’n ingrijpend verlies volledig weg te drukken.
Veel steun na overlijden Bas Westerweel
In de periode na het overlijden heeft Babette gelukkig ook veel steun vanuit haar omgeving ontvangen.
Daar is ze bijzonder dankbaar voor.
Het verlies verwerken blijft desondanks een langdurig proces. Inmiddels zijn er enkele maanden verstreken, maar voor Babette en haar kinderen betekent dat vanzelfsprekend niet dat het verdriet verdwenen is.
Ze proberen vooral iedere dag afzonderlijk door te komen en langzaam te wennen aan hun nieuwe werkelijkheid.
‘Er is gewoon niks positiefs te bedenken’
Babette omschrijft zichzelf en haar kinderen als positief ingestelde mensen. Normaal gesproken proberen ze zelfs in moeilijke omstandigheden iets te vinden waaraan ze zich kunnen vasthouden.
Bij het verlies van Bas lukt dat volgens haar nauwelijks.
“Het is een ingewikkelde tijd. Zowel mijn kinderen als ik zijn positief ingestelde mensen die proberen van vervelende dingen nog iets te maken.”
Maar bij zo’n plotseling en definitief verlies is dat volgens haar anders.
“Bij een dramatisch sterfgeval als dit is er gewoon niks positiefs te bedenken. Het wordt nooit meer beter…”
Het zijn woorden die duidelijk maken hoe groot het gemis binnen het gezin is.
Iedere dag opnieuw doorgaan
Dat betekent niet dat Babette en haar kinderen opgeven. Integendeel: ze proberen ondanks alles hun leven weer stap voor stap op te pakken.
Daarbij accepteert Babette dat verdriet zich niet volgens een vast schema laat verwerken.
“Je weet gewoon dat je er met z’n allen doorheen moet en elke dag is er één.”
Vooral het verdriet van haar kinderen raakt haar diep.
“Het is een enorm verdriet en mijn kinderen slaan zich daar zo goed en kwaad als het gaat doorheen.”
Voor Babette betekent dat tegelijkertijd dat ze zelf overeind probeert te blijven. Ze wil haar kinderen ondersteunen, maar merkt inmiddels ook dat ze haar eigen grenzen niet onbeperkt kan negeren.
Lichaam trekt uiteindelijk aan de bel
De gebroken wortel onder haar kroon en de problemen met haar rug hebben haar duidelijk gemaakt dat emotionele belasting ook lichamelijke gevolgen kan hebben.
Waar Babette overdag probeert sterk te blijven en praktische zaken te regelen, kwam de opgebouwde spanning op andere momenten alsnog naar buiten.
Juist daarin zit voor haar een belangrijke les: sterk zijn betekent niet dat alles eindeloos kan worden opgevangen.
De komende tijd staat daarom niet alleen in het teken van er zijn voor Silvijn en Sebastiaan, maar ook van ruimte maken voor haar eigen verdriet.
Na maanden waarin ontzettend veel op het gezin is afgekomen, proberen ze gezamenlijk hun weg vooruit te vinden.
Het gemis van Bas blijft daarbij aanwezig. Babette weet dat ze het verlies niet kan veranderen of oplossen. Wat ze wél kan doen, is samen met haar kinderen iedere dag opnieuw proberen verder te gaan en voor hen de veilige haven te blijven die ze zo graag wil zijn.