Actueel
Samantha de Jong getroffen door hartstilstand
Samantha de Jong, beter bekend als ‘Barbie’ uit Oh Oh Cherso, heeft een bewogen leven achter de rug. Wat begon als een realitycarrière vol feest en vertier, veranderde al snel in een tragische neerwaartse spiraal. In een recent interview doet ze enkele schokkende onthullingen over haar verleden. Ze vertelt onder andere dat ze na een hartstilstand twintig minuten klinisch d00d is geweest.
Van realityster tot persoonlijk drama
Het populaire realityprogramma Oh Oh Cherso ligt inmiddels alweer zo’n vijftien jaar achter ons. De show introduceerde Nederland aan een groep feestende Hagenezen met markante bijnamen: Sterretje, Jokertje, Matsoe Matsoe, Kabouter, Tijgertje en natuurlijk Barbie. Terwijl sommigen na de show uit de schijnwerpers verdwenen, kregen anderen eigen spin-off programma’s. Samantha de Jong werd jarenlang gevolgd tijdens haar turbulente huwelijk met Michael van der Plas.
Na haar scheiding ging het snel bergafwaarts. Samantha raakte verzeild in destructieve relaties, ging om met de verkeerde mensen en verloor zichzelf in drank en dr*gs. Haar leven werd een aaneenschakeling van incidenten, waarbij ze meerdere keren in het z!ekenhuis belandde.
Een leven vol misère
Samantha’s problemen stapelden zich op. Ze deed meerdere pogingen om een einde aan haar leven te maken en belandde in een vicieuze cirkel van toxische relaties, financiële problemen en versl*vingen.
Een van de meest ingrijpende momenten in haar leven was een zwaar auto-0ngeluk. Pas daarna ontdekte ze dat ze zwanger was – en niet van haar toenmalige vriend. Dit nieuws leidde tot nog meer persoonlijke problemen en verdriet. Alsof dat nog niet genoeg was, raakte Samantha ook verstrikt in de wereld van pr0stitutie, iets waar ze later openhartig over vertelde.
Vastgehouden en m!sbruikt
In een eerder interview met PowNed deed Samantha een huiveringwekkende onthulling. In tranen vertelde ze hoe ze onder invloed werd vastgehouden in een loods, waar meerdere mannen haar dagelijks m!sbruikten. Ze gaf toe dat ze in die periode nauwelijks besef had van wat haar overkwam en dat ze zich totaal machtel00s voelde.
“Het is te verschrikkelijk voor woorden,” vertelde ze destijds.
Hartstilstand na verkeerde middelen
Wat velen echter nog niet wisten, is dat Samantha tijdens deze donkere periode ook een hartst!lstand heeft gehad. In een interview met YouTuber Nick Eshuis onthulde ze dit schokkende detail over haar verleden.
Samantha vertelt dat ze ‘de verkeerde middelen’ toegediend kreeg, wat leidde tot een hartaanv*l. Ze verklaart dat ze vervolgens twintig minuten klinisch d00d was voordat ze succesvol gerean!meerd werd.
“Ik was echt weg,” zegt ze. “Twintig minuten lang.”
De traumatische ervaring heeft haar leven drastisch beïnvloed. Hoewel ze fysiek herstelde, heeft de gebeurtenis diepe emotionele en mentale littekens achtergelaten. Samantha zegt dat ze deze ervaring als een wake-up call heeft gezien, al blijft het voor haar een moeilijke periode om over te praten.
Vier verd*chten voor de r*chter
Haar tragische verleden krijgt nu mogelijk een juridische wending. Aanstaande maandag zullen vier mannen voor de rechter moeten verschijnen in een zaak die draait om s*ksuele uitbuiting, waaronder die van Samantha.
De verdachten, Anthony J., Hassan B., S.S. en Dave T., worden beschuldigd van ernstige m!sdrijven, waaronder mensenh*ndel en s*ksueel m!sbruik. Het 0penbaar Min*sterie stelt dat de mannen jonge vrouwen, waaronder Samantha, m!sbruikten en onder dwang hielden. De zaak zal ongetwijfeld veel aandacht krijgen, gezien de ernst van de beschuldigingen.
Wat brengt de toekomst voor Samantha?
Hoewel Samantha’s leven gekenmerkt wordt door diepe dalen, lijkt ze nog steeds te vechten om haar leven op de rails te krijgen. Na meerdere opnames in klinieken, en verschillende pogingen om af te kicken, hoopt ze ooit rust te vinden.
Of de rechtszaak tegen haar vermeende daders haar een gevoel van gerechtigheid zal geven, is nog de vraag. Maar één ding is zeker: haar verhaal is een schrijnend voorbeeld van hoe snel een leven kan ontsporen en hoe moeilijk het is om daar weer uit te komen.
De komende weken zullen cruciaal zijn, zowel voor Samantha als voor de jur!dische vervolging van de verdachten. Voor nu wacht ze af, hopend op gerechtigheid.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.