Actueel
Rachel Hazes opvallend close met Hans Klok bij uitvaart: Is er meer aan de hand?”
Rachel Hazes was gisteren aanwezig bij de uitvaart van artiestenmanager John van Katwijk, een gebeurtenis die veel bekende Nederlanders samenbracht. Ondanks de vele kritiek en controverse die haar naam tegenwoordig omringen, blijkt Rachel nog altijd vrienden te hebben in de BN’er-wereld. Hans Klok, die haar vergezeld had, sprak lovend over haar: “Ze is een geweldige vrouw.”
Rachel Hazes aanwezig op bijzondere uitvaart
De uitvaart van John van Katwijk, een geliefde artiestenmanager, bracht talloze prominenten samen om hem de laatste eer te bewijzen. Onder de aanwezigen was ook Rachel Hazes, die vanuit Spanje naar Nederland was gevlogen speciaal voor deze gelegenheid. De weduwe van André Hazes Sr. blijft een controversieel figuur, met heftige reacties uit het publiek op vrijwel elke publieke verschijning.
De avond voor de uitvaart was Rachel al gespot bij De Vrienden van Amstel Live, waar ze meezong met het nummer Leef, een lied van haar zoon André Hazes jr. Dat zorgde voor opgetrokken wenkbrauwen, vooral vanwege de gespannen relatie tussen moeder en zoon.
Met Hans Klok en Gerard Joling
Rachel arriveerde bij de uitvaart in gezelschap van Hans Klok en Gerard Joling, met wie ze ook in de zaal zat. Hoewel ze bij eerdere gelegenheden vaak het middelpunt van de aandacht was, koos Rachel dit keer voor stilte. Volgens Bart Ettekoven van Shownieuws liet Rachel zich niet verleiden tot een interview. “We hebben haar uiteraard geprobeerd wat vragen te stellen, maar Rachel wilde ons absoluut niet te woord staan,” vertelde hij.
René Mioch vond dat begrijpelijk. “Een uitvaart is gewoon niet de plek om iemand aan te spreken. Het is een moment van afscheid, geen rode loper,” benadrukte hij. Bart beaamde dat en voegde eraan toe: “Dit is niet het moment om door te blijven vragen. Dat doe je misschien bij een première, maar niet hier.”
Hans Klok spreekt lovend over Rachel
Hans Klok, die samen met Rachel de uitvaart bijwoonde, was wél bereid om met de media te praten. Hij sprak warme woorden over haar en benadrukte hun vriendschap. “Rachel is speciaal voor deze plechtigheid uit Spanje overgekomen. Dat zegt iets over haar betrokkenheid,” zei hij.
Volgens Hans heeft Rachel nog steeds een bijzondere band met de mensen om haar heen. “Ze is een geweldige vrouw, een echte onderneemster, en ik vond het superfijn dat ze er was. Ja, wij zijn close.”
Hans vertelde dat hij na de uitvaart met Rachel ging dineren. Zijn woorden zorgden voor gemengde reacties, vooral gezien de controverse rondom Rachel’s relatie met haar zoon André.
Complexe familiebanden
Toen Hans gevraagd werd naar de problemen tussen Rachel en André, gaf hij een diplomatiek antwoord. “Ik hoop dat het allemaal een keer goedkomt. Het is een bloedband, en uiteindelijk denk ik dat dat sterker is dan alles. Maar er is ook de koude kant, en dat kan soms dingen ingewikkelder maken.”
De term ‘koude kant’ wekte enige verbazing bij René Mioch. “Hoor ik dat nou goed? Zegt hij dat de kinderen de koude kant zijn?” vroeg René. Bart Ettekoven verduidelijkte dat Hans waarschijnlijk bedoelde dat de partners van de kinderen mogelijk een rol spelen in het conflict. “We weten dat Monique Westenberg, de ex van André jr., vanaf het begin een problematische relatie had met Rachel,” legde Bart uit.
Bart voegde er een persoonlijke noot aan toe: “Soms is het beter om iemand uit je leven te bannen als de relatie te veel pijn doet. Ik weet niet of ik nog hoop dat het tussen André en Rachel goedkomt. Voor sommige mensen is afstand nemen gezonder.”
Publieke reacties op Rachel’s gedrag
Rachel’s aanwezigheid bij de uitvaart en haar eerdere optreden bij De Vrienden van Amstel Live zorgden wederom voor kritiek. Veel mensen vinden het opvallend dat Rachel zich op deze manier profileert, terwijl haar relatie met André jr. onder enorme druk staat. Haar meezingen met Leef werd door sommigen als provocerend ervaren, gezien de context van hun familieproblemen.
Een bewogen afscheid
Ondanks de controverse rondom Rachel, draaide de uitvaart uiteindelijk om het afscheid van John van Katwijk. De artiestenmanager was een gerespecteerde figuur in de entertainmentindustrie, en de grote opkomst onderstreepte zijn impact op het vakgebied.
Voor Rachel Hazes blijft de publieke opinie verdeeld. Waar sommigen haar acties veroordelen, zien anderen haar nog steeds als een sterke vrouw die ondanks alle tegenwind overeind blijft. Hans Klok’s woorden geven in ieder geval aan dat ze niet alleen staat: “Rachel is een geweldige vrouw, en ik ben blij dat ze erbij was.”
De vraag blijft of de breuk tussen Rachel en André ooit zal helen. Zoals Hans het formuleerde: “Het is een bloedband. Uiteindelijk komt het goed, hoop ik.” Maar of die hoop realistisch is, valt nog te bezien.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.