Actueel
Rachel Hazes bestookt André met psychologische oorlog: ‘Wil hem kapot maken’
De relatie tussen Rachel Hazes en haar zoon André Hazes jr. lijkt opnieuw een dieptepunt te hebben bereikt. Volgens Privé-hoofdredacteur Evert Santegoeds is Rachel bezig met wat hij omschrijft als “psychologische oorlogsvoering.” Dit komt voort uit de timing waarop zij juridische stappen tegen haar zoon heeft aangekondigd, namelijk op kerstavond.
Een verstoorde kerst
Op kerstavond ontving de advocaat van André om 16.15 uur een e-mail met de aankondiging van een dagvaarding. Deze boodschap had betrekking op de bekende “juniorkwestie,” waarin Rachel eist dat André jr. niet langer optreedt onder de naam André Hazes, maar zich André Hazes junior noemt. De timing van deze actie lijkt zorgvuldig gekozen, vlak voordat André en zijn zus Roxeanne kerst samen zouden vieren.
Bewuste timing?
Volgens Santegoeds kan de timing nauwelijks als toeval worden gezien. Hij stelt dat het bericht slechts bedoeld was om de kerst van André en Roxeanne te verstoren. “Als je dit op dat moment verstuurt, is het moeilijk om het anders te zien dan een bewuste poging om spanning te veroorzaken,” aldus de hoofdredacteur. Ondanks deze actie wisten André en zijn familie de sfeer positief te houden. De naam Rachel werd bewust niet genoemd tijdens de festiviteiten.
Meer dan een naamkwestie
Tijdens een gesprek met Santegoeds liet André doorschemeren dat de juniorkwestie slechts een klein onderdeel is van de spanningen tussen hem en zijn moeder. Hij gaf aan dat er meer speelt en dat dit mogelijk in de toekomst naar buiten zal komen. “Dit is het minste wat ik met haar meemaak,” zei André in vertrouwen tegen de journalist. Hiermee hint hij op een breder patroon van conflict.
Rachel’s karakter
Santegoeds benadrukt dat de actie van Rachel veel zegt over haar karakter. Het lijkt erop dat zij haar invloed en timing gebruikt om maximale impact te creëren, zonder rekening te houden met de emotionele gevolgen voor haar zoon. Dit is volgens de hoofdredacteur een voorbeeld van hoe complex en beladen de relatie tussen moeder en zoon is.
Toekomstige rechtszaak
De daadwerkelijke dagvaarding wordt volgens Santegoeds verwacht kort na het evenement Holland Zingt Hazes, waar André optreedt. Hoewel André heeft overwogen niet mee te doen, heeft hij besloten toch aanwezig te zijn. Hij wil echter niet langer geld verdienen waarmee Rachel wordt ondersteund, wat zijn twijfels over deelname verklaart.
Kerst bleef overeind
Ondanks de situatie wist André de kerst positief te houden. Hij en Roxeanne besloten het conflict buiten hun feestelijkheden te houden. Deze aanpak zorgde ervoor dat de actie van Rachel weinig invloed had op hun samenzijn, ondanks de intentie om de sfeer te verstoren.
Een complex conflict
De familie Hazes blijft onderwerp van publiek debat, vooral door het aanhoudende conflict tussen Rachel en André. Het lijkt erop dat de juniorkwestie slechts een symptoom is van een veel groter probleem binnen de familie. Wat de toekomst zal brengen, blijft onzeker.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.