Actueel
ONMETELIJK VERDRIET: Dennie Christian verliest zijn grote liefde Roswitha na meer dan 45 jaar samen – “Ik zou alles geven om haar nog één keer ‘schat’ te horen zeggen”
Een fluistering in een leeg huis. Een stem die hij nergens meer hoort. Vijf jaar nadat Roswitha uit zijn leven verdween, is het gemis voor Dennie Christian nog altijd rauw en dagelijks aanwezig. De schlagerzanger en presentator, die decennialang bekendstond om zijn vrolijke uitstraling en warme podiumenergie, laat nu een heel andere kant van zichzelf zien. In een ongekend openhartig gesprek vertelt hij over het leven zonder de vrouw met wie hij meer dan 45 jaar alles deelde.

Het is geen verhaal vol drama of grote woorden, maar juist eentje van stille pijn, herinneringen en een liefde die geen einde kent.
Een leven samen, opgebouwd uit eenvoud
Dennie en Roswitha waren geen stel dat de schijnwerpers zocht. Hun relatie speelde zich grotendeels af achter de schermen, in het gewone leven. Juist daarom werd hun band door vrienden en familie vaak omschreven als uitzonderlijk sterk. “Eén lichaam, twee harten,” werd er weleens gezegd.
Ze groeiden samen, maakten successen mee, kenden tegenslagen, maar deden alles zij aan zij. Voor Dennie was Roswitha niet alleen zijn partner, maar ook zijn rustpunt. Iemand bij wie hij thuiskwam na optredens, reizen en lange werkdagen. Iemand die hem kende zonder dat hij iets hoefde uit te leggen.
Toen het bericht kwam dat Roswitha ernstig z!ek was, stortte hun wereld niet meteen in. Ze kozen ervoor om vast te houden aan wat ze altijd hadden gedaan: samen zijn. “We hebben elkaar één belofte gedaan,” vertelt Dennie. “Wat er ook gebeurt, we laten elkaar niet los.”
Tot de laatste seconde samen
Die belofte hield stand. Dennie was er, tot het allerlaatste moment. “Ik heb haar vastgehouden tot de laatste seconde,” zegt hij zacht. Het zijn woorden die weinig uitleg nodig hebben. In zijn stem klinkt geen pathetiek, maar een diepe rust – en tegelijk een onuitgesproken verdriet dat nooit helemaal zal verdwijnen.
“Soms denk ik: als liefde kon genezen, dan was ze hier nog,” zegt hij. Die gedachte keert vaak terug. Niet als verwijt aan het leven, maar als bevestiging van hoe intens hun band was. Liefde kon alles aan, behalve de z!ekte.

Vijf jaar later: het gemis blijft
Vijf jaar is het inmiddels geleden, maar tijd heeft het gemis niet verzacht. Het heeft het alleen veranderd. “Je leert ermee leven,” zegt Dennie. “Maar het wordt niet minder.” Het zit in kleine dingen: een lege stoel, een routine die nergens meer toe leidt, een gedachte die hij niet meer hardop kan delen.
Het huis voelt soms groot en stil. “Ik hoor haar stem niet meer,” zegt hij. “En dat is het ergste.” Geen dagelijkse gesprekken meer, geen simpele opmerkingen over het weer, geen gezamenlijke plannen voor morgen.
En toch is hij niet verbitterd. Integendeel. Dennie spreekt met warmte over zijn herinneringen, alsof hij ze bewust levend houdt.
“Ik ben niet bang voor wat komt”
Opvallend is hoe open Dennie spreekt over zijn kijk op het levenseinde. “Ik ben er niet bang voor,” zegt hij zonder aarzeling. Voor sommigen klinkt dat vreemd, maar voor hem voelt het logisch. “Elke dag brengt me dichter bij haar,” zegt hij. “Ik wéét dat we elkaar weer zien.”
Die overtuiging geeft hem rust. Het is geen zwaarmoedige wens, maar een stille zekerheid. Voor zijn fans roept het gemengde reacties op. Sommigen vinden het hoopvol, anderen vragen zich af of het een manier is om met het gemis om te gaan.
Dennie laat die discussie rustig langs zich heen gaan. “Iedereen rouwt op zijn eigen manier,” zegt hij. “Dit is de mijne.”

Geen plaats voor een nieuwe liefde
Sinds Roswitha’s afscheid heeft Dennie zijn hart gesloten voor een andere vrouw. Dat is geen beslissing die hij elke dag opnieuw overweegt; het is een vanzelfsprekendheid geworden. “Zij was en is de enige vrouw voor mij,” zegt hij resoluut.
Sommigen vinden dat moedig. Anderen noemen het onnodig streng voor zichzelf. Dennie begrijpt beide reacties, maar voelt geen behoefte om zich te verantwoorden. “Alleen zijn is niet hetzelfde als eenzaam zijn,” legt hij uit. “Ik heb mijn kinderen, mijn kleinkinderen, mijn publiek.”
Hij mist liefde niet in zijn leven. Hij mist háár.
Familie als anker
Zijn familie speelt een grote rol in hoe hij zijn dagen invult. Zijn kinderen en kleinkinderen geven structuur en betekenis. Met hen plant hij uitstapjes, kleine reizen, soms zelfs grotere plannen zoals een vakantie naar Spanje of een cruise.
“Maar elk mooi moment heeft een randje,” zegt hij eerlijk. “Je wilt het delen. En zij ontbreekt.” Het geluk is er wel, maar nooit meer compleet. Dat accepteert hij, zonder ertegen te vechten.
Het podium als houvast
Ook zijn werk blijft belangrijk. Dennie staat al bijna zeventig jaar in het vak en het podium is nog altijd een plek waar hij zichzelf kan zijn. Zijn publiek kent hem als warm, benaderbaar en oprecht – eigenschappen die misschien juist zijn versterkt door wat hij heeft meegemaakt.
Op het podium voelt hij verbinding. Niet alleen met zijn liedjes, maar met de mensen in de zaal. “Zij dragen mij,” zegt hij. “En dat voel ik.”
Zijn optredens zijn veranderd. Minder uitbundig misschien, maar dieper. Elke noot draagt meer gewicht, elke tekst meer betekenis.

Leven, maar anders
Bijna zeventig is hij nu. Een gouden jubileum in het vak achter zich, een leven vol herinneringen, successen en liefde. En toch voelt er iets onaf. “Het leven gaat door,” zegt Dennie. “Maar anders.”
Hij heeft geen grootse plannen meer nodig. Geen nieuwe hoofdstukken vol ambities. Wat hij zoekt, is rust. En ruimte om te herinneren. Roswitha leeft voort in alles wat hij doet: in zijn woorden, in zijn muziek, in de manier waarop hij naar het leven kijkt.
Geen afsluiting, maar voortzetting
Het verhaal van Dennie Christian is geen verhaal over loslaten. Het is een verhaal over vasthouden, op een andere manier. Over een liefde die niet verdwijnt, ook al is de ander niet meer fysiek aanwezig.
Vijf jaar later is het gemis er nog elke dag. En misschien is dat juist het bewijs van hoe groot die liefde was. Dennie probeert het niet te verbergen, niet te verzachten, niet te verklaren.
Hij leeft. Hij zingt. Hij lacht soms. En hij mist.
En dat is, zoals hij zelf zegt, gewoon hoe het nu is.
Actueel
Zeker 12 doden en 48 gewonden bij ernstig verkeersongeval

In Bulgarije heeft zich dinsdagochtend een enorme verkeersramp voltrokken. Op de belangrijke Trakia-snelweg botsten bij twee grote kettingbotsingen tientallen auto’s, vrachtwagens en andere voertuigen op elkaar. Volgens de laatste berichten zijn zeker twaalf mensen om het leven gekomen en tientallen anderen gewond geraakt.
De omvang van het ongeluk is enorm. Bij de twee botsingen zouden in totaal ongeveer 86 voertuigen betrokken zijn geweest.
Dichte mist speelde volgens de eerste bevindingen een belangrijke rol. De zichtbaarheid zou vlak voor het ongeluk in korte tijd dramatisch zijn afgenomen.
Twee enorme kettingbotsingen
Het drama gebeurde dinsdagochtend op de Trakia-snelweg in de omgeving van Yambol.
De snelweg vormt een belangrijke verbinding tussen de Bulgaarse hoofdstad Sofia en de kustplaats Burgas.
Rond 07.00 uur ging het volledig mis.
Op beide rijbanen ontstonden grote kettingbotsingen, waardoor de snelweg uiteindelijk in beide richtingen moest worden afgesloten.
Auto’s en vrachtwagens botsten achter elkaar op elkaar.
De ravage die achterbleef is enorm.
Ongeveer 86 voertuigen betrokken
Volgens de meest recente informatie waren bij de twee ongevallen samen ongeveer 86 voertuigen betrokken.
Daaronder bevonden zich veel zware vrachtwagens.
Op beelden vanaf de snelweg zijn zwaar beschadigde voertuigen te zien. Sommige auto’s en vrachtwagens kwamen dwars op de weg terecht of kantelden.
Ook ontstond op verschillende plaatsen brand.
Hulpdiensten moesten daardoor onder extreem moeilijke omstandigheden proberen om slachtoffers uit de wrakken te bevrijden.
Zeker twaalf mensen overleden
De Bulgaarse autoriteiten hebben inmiddels bevestigd dat het dodental is opgelopen tot twaalf.
Tien slachtoffers overleden op de plaats van het ongeluk.
Twee andere slachtoffers bezweken later aan hun verwondingen terwijl zij naar medische hulp werden gebracht.
Daarnaast zijn tientallen mensen gewond geraakt.
Over het exacte aantal gewonden lopen de meest recente cijfers nog enigszins uiteen.
Er wordt gesproken over ongeveer 46 tot 50 gewonden.
Slachtoffers naar verschillende ziekenhuizen
Vanwege het grote aantal slachtoffers werden gewonden verdeeld over verschillende ziekenhuizen.
Onder meer ziekenhuizen in Yambol, Sliven en Burgas vingen slachtoffers op.
De omvang van de ramp zorgde ervoor dat grote aantallen ambulances, brandweerlieden, politieagenten en andere hulpverleners naar de snelweg werden gestuurd.
Ook het leger werd ingezet om de hulpverlening te ondersteunen.
Mist kwam plotseling opzetten
De weersomstandigheden lijken een belangrijke factor te zijn geweest.
In het gebied hing dinsdagochtend zeer dichte mist.
Volgens getuigen was het zicht aanvankelijk nog ongeveer 70 tot 80 meter.
Dat veranderde vervolgens razendsnel.
De zichtbaarheid zou plotseling zijn teruggelopen tot slechts ongeveer 10 meter.
Voor automobilisten betekende dit dat voertuigen en obstakels voor hen nauwelijks nog zichtbaar waren.
Eerste botsing richting Burgas
Volgens de eerste reconstructie van de Bulgaarse autoriteiten begon de ramp op de rijbaan richting Burgas.
Een vrachtwagen zou daar in de baan van een bus terecht zijn gekomen.
Vervolgens ontstonden meerdere botsingen.
Een andere vrachtwagen, die graan vervoerde, raakte betrokken bij het ongeval.
Daarna botste ook een personenauto achterop en volgden steeds meer voertuigen.
Binnen korte tijd ontstond een enorme kettingbotsing.
Ook aan andere kant gaat het mis
Alsof de situatie nog niet ernstig genoeg was, ontstond vrijwel op dezelfde locatie ook op de tegenovergestelde rijbaan een groot ongeluk.
Daar reden voertuigen richting Sofia.
De Bulgaarse autoriteiten onderzoeken nog precies hoe deze tweede kettingbotsing ontstond.
Een van de mogelijke verklaringen is dat bestuurders werden afgeleid door de enorme ravage aan de andere kant van de snelweg, terwijl ook daar het zicht door de mist bijzonder slecht was.
Het definitieve onderzoek naar de oorzaak moet daar meer duidelijkheid over geven.
Ooggetuige redt chauffeur uit brandende vrachtwagen
Een ooggetuige vertelde aan de Bulgaarse televisie hoe chaotisch de eerste minuten na de botsing waren.
Hij zag onder meer een brandende vrachtwagencabine.
De man besloot niet af te wachten en gebruikte een krik om een ruit van de cabine kapot te slaan.
Vervolgens wist hij een inzittende uit het brandende voertuig te halen.
Terwijl hij daarmee bezig was, hoorde hij achter zich opnieuw harde klappen.
„Toen hoorde ik alle auto’s op de andere rijstrook op elkaar botsen.”
Volgens de getuige was de mist op dat moment zo dicht dat hij niet verder dan ongeveer vijftig meter kon kijken.
Honderden hulpverleners ingezet
De omvang van de ramp leidde tot een enorme hulpverleningsoperatie.
Honderden politieagenten werden naar het gebied gestuurd.
Ook tientallen ambulances kwamen ter plaatse.
Daarnaast werden volgens de Bulgaarse autoriteiten vijftien brandweervoertuigen ingezet.
Brandweerlieden moesten niet alleen branden bestrijden, maar ook proberen om mensen uit zwaar beschadigde voertuigen te bevrijden.
Mensen zaten vast in voertuigen
De eerste uren lag de absolute prioriteit bij het redden van slachtoffers.
Door de enorme hoeveelheid beschadigde auto’s en vrachtwagens konden hulpverleners niet onmiddellijk overal bij.
Sommige inzittenden zaten bekneld in hun voertuig.
De Bulgaarse autoriteiten maakten daarom duidelijk dat het onderzoek naar de precieze oorzaak pas volledig kon beginnen nadat de reddingsoperatie voldoende was gevorderd.
Het redden van levens had eerst prioriteit.
Vliegtuigen ingezet voor gewonden
Vanwege de omvang van de ramp werden ook vliegtuigen beschikbaar gesteld.
Het Bulgaarse regeringsvliegtuig werd naar Burgas gestuurd zodat het indien nodig kon worden gebruikt voor het vervoeren van gewonden.
Daarnaast werd ook een militair transportvliegtuig van het type Spartan ingezet.
Zo konden slachtoffers indien noodzakelijk snel naar andere ziekenhuizen in Bulgarije worden gebracht.
Premier Rumen Radev naar rampplek
De Bulgaarse premier Rumen Radev paste vanwege de tragedie zijn programma aan.
Hij vertrok richting de plaats van het ongeluk om zich daar te laten informeren over de situatie.
Ook andere officiële activiteiten werden vanwege de omvang van de ramp aangepast of geannuleerd.
De Bulgaarse autoriteiten activeerden bovendien het waarschuwingssysteem BG-ALERT om automobilisten in de omliggende regio’s te informeren over de gevaarlijke omstandigheden en omleidingen.
Snelweg volledig afgesloten
De Trakia-snelweg werd na de ongelukken in beide richtingen afgesloten.
Verkeer moest via alternatieve routes worden omgeleid.
Dat was noodzakelijk vanwege de enorme hoeveelheid wrakken, de reddingswerkzaamheden en het politieonderzoek.
Het zal bovendien tijd kosten om alle beschadigde voertuigen weg te halen en het wegdek volledig vrij te maken.
Onderzoek naar exacte oorzaak
Hoewel de dichte mist een belangrijke rol lijkt te hebben gespeeld, is de definitieve oorzaak nog onderwerp van onderzoek.
De eerste bevindingen wijzen op een combinatie van plotseling sterk verminderd zicht, een nat wegdek en mogelijk snelheden die niet voldoende waren aangepast aan de omstandigheden.
Onderzoekers zullen moeten reconstrueren hoe de eerste botsing precies kon gebeuren en waarom vervolgens zoveel voertuigen bij de kettingbotsingen betrokken raakten.
Ursula von der Leyen reageert
Ook voorzitter van de Europese Commissie Ursula von der Leyen heeft gereageerd op de tragedie.
Zij was op het moment van de ramp voor een werkbezoek in Bulgarije.
Door het ernstige ongeluk werd haar programma aangepast.
Von der Leyen betuigde haar medeleven aan de nabestaanden van de slachtoffers en aan de Bulgaarse bevolking.
Ook sprak zij haar steun uit voor de mensen die gewond raakten en de hulpverleners die op de rampplek actief zijn.
Een van de zwaarste verkeersrampen van Bulgarije
De enorme hoeveelheid betrokken voertuigen maakt duidelijk hoe uitzonderlijk de situatie is.
Tientallen personenauto’s, vrachtwagens en andere voertuigen raakten binnen zeer korte tijd betrokken bij de twee kettingbotsingen.
De komende uren en dagen zal waarschijnlijk steeds meer duidelijk worden over de identiteit van de slachtoffers en de exacte toedracht.
Voorlopig richten de Bulgaarse autoriteiten zich vooral op de gewonden en het onderzoek naar de oorzaak.
De balans van de enorme verkeersramp op de Bulgaarse Trakia-snelweg is bijzonder zwaar. Zeker twaalf mensen zijn overleden en tientallen anderen raakten gewond nadat bij twee grote kettingbotsingen ongeveer 86 voertuigen betrokken raakten. Volgens de eerste bevindingen speelde plotseling opkomende dichte mist een belangrijke rol: het zicht zou op sommige momenten zijn teruggelopen tot slechts ongeveer 10 meter. Honderden hulpverleners zijn ingezet en zelfs regerings- en militaire vliegtuigen werden beschikbaar gesteld voor het vervoer van gewonden.