Actueel
Nono Wauters breekt in Special Forces – “Voor zijn ouders is het extra moeilijk”
Nono Wauters, de zoon van Koen Wauters en Valerie De Booser, maakt zijn opwachting in het nieuwe seizoen van het VTM-programma Special Forces. Het is een belangrijke stap voor Nono, maar voor zijn ouders is het niet altijd makkelijk om hem in zulke extreme situaties te zien.
Zware proeven en mentale druk
In Special Forces krijgen de deelnemers geen voorkeursbehandeling. Of je nu een bekende Vlaming bent of niet, iedereen moet door de modder kruipen, zware bepakking dragen en op de meest onmogelijke momenten doorzetten. Voor Nono, die nog jong is, betekent dit een loodzware test van kracht, uithoudingsvermogen en karakter. Het programma dwingt hem om fysieke en mentale grenzen te verleggen, wat ongetwijfeld zwaar is voor iemand van zijn leeftijd.
Een uitdaging voor Nono én zijn ouders
Dat Nono deze uitdaging wilde aangaan, zegt veel over zijn doorzettingsvermogen en wilskracht. Maar voor zijn ouders, Koen Wauters en Valerie De Booser, moet het vooral stresserend zijn geweest om hun zoon in zulke gevaarlijke en intensieve situaties te zien. Ze beschouwen hem natuurlijk nog altijd als hun ‘kleine jongen’, en het moet moeilijk zijn om te zien hoe hij zich moet meten met de zware eisen van het programma.
Ouders die moeten toekijken
Koen Wauters heeft zelf al verschillende fysieke en mentale uitdagingen aangegaan, van Dakar tot sportieve expedities. Hij heeft zelfs zelf al deelgenomen aan Special Forces. Maar wanneer het om je eigen zoon gaat, is het een compleet andere ervaring. Het gevoel dat je geen controle hebt over wat er gebeurt, maakt het extra zwaar voor ouders. Elke sprongetje uit een helikopter of moeilijk moment wordt intenser wanneer het om je kind gaat.
Valerie, als moeder, zal het gevoel ook niet anders ervaren hebben. Voor haar voelt elk moment van uitputting en elke hindernis die Nono moet overwinnen extra zwaar aan. Je kijkt met andere ogen naar wat je kind doormaakt, en dat maakt het kijken naar Special Forces een heel emotionele ervaring.
Trots en bezorgdheid tegelijk
Het is een dubbel gevoel voor Koen en Valerie: trots omdat hun zoon de uitdaging aandurft, maar tegelijkertijd bezorgd over de zware en soms gevaarlijke situaties waarin hij zich bevindt. Special Forces is geen gewoon spelprogramma, maar een show waarin deelnemers letterlijk tegen hun fysieke en mentale grenzen botsen. De spanning van het onbekende moet voor de ouders dus extra groot zijn.
Hoe ouders dit het beste aanpakken
Voor ouders van kinderen die deelnemen aan extreme uitdagingen – of dat nu sportwedstrijden, reizen of tv-programma’s zijn – is het advies vaak hetzelfde: steun geven, maar tegelijk loslaten. Het vertrouwen in je kind en het weten dat hij of zij weet wat te doen, is vaak de enige manier om die stress draaglijk te maken. Het is een zware balans, maar voor ouders van een ambitieuze jongere zoals Nono, lijkt dat de juiste manier om ermee om te gaan.
Actueel
Waarom Christoff niet aanwezig was op begrafenis van Margriet Hermans
Het overlijden van Margriet Hermans heeft veel mensen diep geraakt. Ook voor zanger Christoff kwam het nieuws hard aan. In een gesprek met Dag Allemaal blikt hij terug op hun bijzondere vriendschap en vertelt hij waarom het hem nog altijd bezighoudt dat hij geen afscheid kon nemen tijdens haar uitvaart.
Dierbare herinneringen
Christoff bewaart warme herinneringen aan de vele momenten die hij samen met Margriet en haar dochter Celien beleefde. Door de jaren heen stonden ze regelmatig samen op het podium, maar ook buiten hun optredens om groeide een hechte band.
“Ik heb het bijzonder moeilijk met het overlijden van Margriet Hermans. Ik heb zoveel plezier gehad met Margriet en Celien”, vertelt de zanger.
Volgens Christoff draaide hun vriendschap niet alleen om muziek. Ook privé brachten ze regelmatig tijd met elkaar door en ontstonden er herinneringen die hij nooit meer zal vergeten.
Altijd welkom in huis
De zanger vertelt dat Margriet zich bij hem thuis altijd op haar gemak voelde. Na gezamenlijke optredens of een gezellige lunch bleef ze soms nog even uitrusten voordat de dag verderging.
“Tussen twee optredens kwam Margriet hier soms op de zetel rusten nadat we geluncht hadden”, vertelt hij.
Wanneer Christoff zelf alweer onderweg moest naar een volgend optreden, liet hij haar comfortabel achter.
“Als ik naar een optreden moest vertrekken, zette ik nog wat hapjes klaar voor haar en gaf haar de tv-zapper.”
Die kleine momenten illustreren volgens hem hoe vanzelfsprekend hun vriendschap was.
Bijzondere band
Hoe hecht de band tussen beiden was, blijkt volgens Christoff ook uit een bijzonder detail. Zo vertelt hij dat Margriet zelfs haar kat heeft vernoemd naar zijn moeder.
Voor hem zijn het precies dat soort persoonlijke herinneringen die haar overlijden extra moeilijk maken. Ze herinneren hem aan de warme en spontane persoonlijkheid die Margriet volgens hem altijd had.
Niet aanwezig bij de uitvaart
Wat Christoff nog altijd het meest raakt, is dat hij geen afscheid kon nemen tijdens de uitvaart. Op het moment van de plechtigheid verbleef hij namelijk in het buitenland, waardoor hij er niet bij kon zijn.
“En dan kon ik niet op haar begrafenis zijn, ik zat in het buitenland. Maar in gedachten was ik er wel bij.”
Hoewel hij fysiek afwezig was, zegt hij dat zijn gedachten voortdurend bij Margriet en haar familie waren.
Mooie herinneringen blijven
Voor Christoff blijft het gemis groot, maar hij probeert vooral vast te houden aan de vele mooie momenten die ze samen hebben beleefd. De herinneringen aan hun vriendschap, de gezamenlijke optredens en de vele gesprekken vormen voor hem een blijvende bron van troost.
Met zijn woorden laat de zanger zien hoeveel Margriet Hermans voor hem heeft betekend. Ondanks het verdriet kijkt hij vooral met warmte terug op de bijzondere band die zij jarenlang met elkaar deelden.