Actueel
Moeder Monique gilt het uit: ”Dit pik ik absoluut niet van haar”
Hoewel Winter Vol Liefde inmiddels al twee weken ten einde is, blijven sommige deelnemers volop in de schijnwerpers staan. Met name moeder Monique, de moeder van Mike, heeft het hoofdstuk nog niet afgesloten. De relatie tussen Mike en Denise lijkt stabiel, maar achter de schermen is er nog steeds sprake van spanning. Vooral met Antine, die zich niet onbetuigd laat, lijkt Monique nog een appeltje te schillen te hebben. “Dit pik ik niet van haar!” aldus een woedende Monique.
Mike en Denise: een nieuwe start?
Tijdens een interview bij RTL Boulevard kwamen Mike en Denise aan het woord over hun prille relatie. Voor de buitenwereld leek het een gezellig gesprek, maar achter de schermen gebeurde er veel meer. Volgens insiders was moeder Monique druk bezig met het geven van instructies over wat Mike en Denise moesten zeggen. Op een bepaald moment kwam Monique zelfs in beeld, wat tot ongemakkelijke televisie leidde.
Zo was er een moment waarop Mike en Denise innig zoenden, terwijl Monique er letterlijk naast stond toe te kijken. De reacties op sociale media waren niet mals. Veel kijkers vonden het ongepast dat Monique zo nadrukkelijk aanwezig was in de relatie van haar zoon. “Dit is echt next level bemoeizucht,” schreef een kijker op X. “Alsof je een ouder hebt die bij je eerste date op je schoot komt zitten.”
De aanvaring met Antine
Hoewel de relatie tussen Mike en Denise zich goed lijkt te ontwikkelen, blijkt Monique nog steeds woedend te zijn op Antine. Gisteravond werd duidelijk dat de voormalig geliefde van Mike bij Monique nog steeds kwaad bloed zet.
Antine had eerder aangegeven dat haar spullen nog steeds in Seefeld liggen en dat ze die niet terugkrijgt. Dit heeft geleid tot nieuwe spanningen tussen haar en Monique. Volgens Antine zou het gaan om spullen ter waarde van maar liefst 1.000 euro. Maar Mike is daar niet van gediend en noemt het “nare roddels”.
“Ik vind het echt jammer dat ze deze verhalen de wereld in brengt. Ze beweert nu dat wij haar spullen hebben gestolen, maar dat is gewoon totale onzin. Wij zijn geen dieven,” reageerde hij fel.
Dit was het moment waarop Monique haar geduld verloor. Terwijl Mike nog aan het praten was, begon ze door haar zoon heen te gillen: “Ik wil eerst excuses voor alle leugens die ze heeft verteld en alle rottigheid die ze over ons heeft verspreid!”
Volgens Monique kan Antine haar spullen pas terugkrijgen als ze haar excuses aanbiedt. “Ze mag ze terug, maar eerst excuses. Want ik pik het gewoon niet!” riep ze. Het moment was zo intens dat Monique zelfs in bedwang gehouden moest worden.
Vandaag Inside: harde kritiek op Monique
Niet alleen op sociale media, maar ook in het programma Vandaag Inside werd er flink uitgehaald naar Monique. Johan Derksen liet er geen twijfel over bestaan hoe hij over haar denkt: “Wat een verschrikkelijke vrouw. Die zoon van haar krijgt nooit een normale relatie, want hij zit nog steeds in de navelstreng van z’n moeder.”
Ook René van der Gijp deed een duit in het zakje. “Je hebt moeders die een beetje beschermend zijn, en je hebt Monique. Dit is echt ongezond. Hoe kun je nou een relatie beginnen als je moeder steeds op de achtergrond de lakens uitdeelt?”
Hoe verder?
Voorlopig lijkt het er niet op dat de rust snel zal terugkeren in de Winter Vol Liefde-wereld. Terwijl Mike en Denise proberen te genieten van hun nieuwe relatie, blijft Monique zich ermee bemoeien en wil ze Antine koste wat kost terechtwijzen.
Antine zelf heeft nog niet gereageerd op de nieuwe uitbarsting van Monique, maar ze liet eerder al weten dat ze niets meer met de familie te maken wil hebben. “Ik ga door met mijn leven. Sommige dingen moet je achter je laten,” zei ze onlangs in een interview met Shownieuws.
Toch blijft de vraag hangen: kan Mike ooit een gezonde relatie opbouwen zonder de bemoeienis van zijn moeder? Of blijft Monique altijd een factor in zijn liefdesleven? Eén ding is zeker: de kijkers blijven smullen van alle drama.
Wat denk jij? Is Monique gewoon een betrokken moeder of gaat ze echt te ver? Laat het weten in de reacties!
Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.