Actueel
Mark Gillis maakt vreselijk nieuws bekend: ”Ik ben voor het leven getekend”
Mark Gillis openhartig na ingrijpende rechtszaak: “Ik leef dagelijks met angst”
Ruim drieënhalf jaar na een gew*lddadige woninginbra*k spreekt Mark Gillis, zoon van ondernemer en realityster Peter Gillis, zich opnieuw uit over de blijvende impact van die traumatische nacht. Tijdens het hoger beroep van één van de verd*chten kon hij zijn emoties nauwelijks bedwingen. “Ik ben getekend voor het leven,” aldus Mark, die nog altijd worstelt met de gevolgen van wat er gebeurde in november 2021.
Een avond die alles veranderde
Op een herfstige avond in november werd Mark Gillis bij aankomst in zijn chalet op vakantiepark Prinsenmeer op brute wijze overvallen. Wat begon als een normale thuiskomst, ontaardde in een nachtmerrie. Mark werd opgewacht door drie gemaskerde mannen die hem onmiddellijk aanvielen. Met pepperspr*y in zijn gezicht, harde trappen, slagen en zelfs het gebruik van een stroomstootw*pen, werd hij volledig overmeesterd.
Na de fysieke aanval bonden de 0vervallers hem vast met tiewraps, ducttape en een telefoonkabel. Hun doel was duidelijk: ze waren op zoek naar een kluis. De situatie escaleerde snel, en de dreiging was levensgroot. Volgens Mark werd hem verteld dat hij in zijn rug zou worden gestoken als hij geen medewerking verleende. Uiteindelijk gaf hij toe dat er contant geld in een lade in de keuken lag, waarna de daders vertrokken.
Hoewel het gew*ld voorbij was, begon de psychologische nasleep voor Mark pas net.
Een leven in constante alertheid
De gebeurtenis veranderde Mark’s leven op een diepgaande manier. Tijdens het hoger beroep van één van de betrokken daders gaf hij aan nog dagelijks te worstelen met gevoelens van onveiligheid. “Ik rijd soms wel drie keer rond mijn huis voordat ik uitstap,” vertelde hij zichtbaar geëmotioneerd in de rechtszaal. “Op onbekende plekken ga ik altijd met mijn rug tegen de muur zitten, zodat ik zicht heb op de uitgangen. En ik controleer obsessief of deuren vergrendeld zijn en het alarm ingeschakeld is.”
Mark beschrijft zijn situatie als een constante staat van waakzaamheid. “Een mens hoort zonder angst te kunnen leven,” zegt hij. “Die vrijheid is mij voor altijd afgenomen.”
Zijn verklaring maakte diepe indruk op aanwezigen in de rechtbank. De rechter besloot de straf van de verd*chte te verhogen, mede op basis van de ernst van het delict en de blijvende impact op het slacht0ffer.
Een langdurig juridisch proces
De rechtsgang rondom de overval is inmiddels al jaren gaande. Drie mannen werden opgepakt in verband met het gew*ldsincident. In eerdere rechtszaken werden al celstr*ffen opgelegd, maar één van de daders ging in hoger beroep. Dat leidde tot de zitting van deze week, waar Mark opnieuw geconfronteerd werd met zijn belager.
Hoewel de uitspraak enige vorm van gerechtigheid biedt, is er voor Mark geen sprake van afsluiting. De angst is blijvend, het trauma diepgeworteld. “Het is moeilijk om écht rust te vinden als je weet dat dit je kan overkomen in je eigen huis, op een plek waar je je veilig zou moeten voelen,” verklaarde hij eerder in een interview.
Ondernemer en bekend gezicht
Mark Gillis is niet alleen bekend als zoon van Peter Gillis, oprichter van de Oostappen Groep, maar ook als ondernemer met ambities binnen het familiebedrijf. De vakantieparken van de familie zijn al jarenlang onderwerp van gesprek in de media, mede door de realityserie Familie Gillis: Massa is Kassa. In deze serie is Mark regelmatig te zien als rechterhand van zijn vader.
Toch blijkt het runnen van een familiebedrijf niet zonder uitdagingen. Naast het emotionele herstel van de overval, is Mark de afgelopen tijd ook verwikkeld geraakt in andere juridische kwesties.
Aangifte tegen Mark door gemeente Valkenburg
Onlangs werd bekend dat de gemeente Valkenburg aangifte heeft gedaan tegen Mark Gillis wegens mogelijke valsheid in geschrifte. Dit zou zijn gebeurd in het kader van een zogenaamde Bibob-procedure, die wordt ingezet bij de overname van vastgoed om crim*nele invloeden te weren. In 2022 wilde Mark een camping overnemen, en tijdens dat proces zouden volgens de gemeente onjuistheden zijn aangetroffen in de documenten.
Mark ontkent bewust onjuist te hebben gehandeld. “Ik heb alles ingevuld samen met een adviseur, omdat ik dyslexie heb,” laat hij weten. Hij benadrukt dat hij niets te verbergen heeft en volledig heeft vertrouwd op professionele begeleiding bij het invullen van de benodigde formulieren.
Hoewel de zaak nog in onderzoek is, werpt deze nieuwe beschuldiging wel opnieuw een schaduw over zijn zakelijke ambities.
Een familie onder druk
De afgelopen jaren is de familie Gillis vaker in het nieuws gekomen, niet alleen vanwege hun realityserie en zakelijke successen, maar ook door diverse juridische procedures en incidenten. Toch proberen vader en zoon zich als een hecht front naar buiten toe te presenteren.
Peter Gillis heeft meermaals laten weten trots te zijn op zijn zoon en diens veerkracht. “Wat Mark heeft meegemaakt, gun je niemand. Ik zie van dichtbij hoe moeilijk hij het soms nog heeft, maar ik zie ook dat hij blijft doorgaan. Dat verdient respect,” aldus Peter in een eerder interview.
Mark zelf probeert ondanks alles zijn leven weer op te bouwen. “Het is moeilijk, maar ik probeer me te focussen op de toekomst. Ik wil me blijven ontwikkelen en mijn plek binnen het bedrijf versterken,” liet hij eerder weten.
De impact van gew*ld op lange termijn
Het verhaal van Mark Gillis laat zien hoe ingrijpend de gevolgen van geweld kunnen zijn, zelfs jaren na de gebeurtenis. Slacht0ffers dragen niet alleen fysieke littekens, maar kampen vaak ook met langdurige mentale gevolgen zoals angst, slapeloosheid en wantrouwen.
Zijn openheid over deze gevolgen draagt bij aan meer begrip voor wat slacht0ffers doormaken — ook als de rechtszaak al lang voorbij is. De uitspraak in het hoger beroep biedt misschien enige vorm van genoegdoening, maar genezing is een veel langzamer proces.
Mark’s verhaal herinnert ons eraan hoe belangrijk het is om slacht0ffers niet alleen juridisch, maar ook emotioneel en mentaal te ondersteunen. De angst waarmee hij dagelijks leeft is reëel, en zijn getuigenis biedt een indringend inkijkje in wat het betekent om écht geraakt te worden door gew*ld.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.