Actueel
Man Manuëla Kemp deelt afscheidsbericht: ”Maan…”
Gisterochtend bereikte Nederland het tragische nieuws dat Manuëla Kemp, geliefde presentatrice en zangeres, in de nacht van donderdag op vrijdag is 0verleden. Haar echtgenoot, Tjerk Lammers, deelde een emotioneel bericht aan RTL Boulevard waarin hij zijn verdriet uitsprak over het verlies van zijn “ongelooflijk getalenteerde en prachtig mooie Maan.”
Een Hartverscheurend Bericht van Tjerk Lammers
In zijn verklaring liet Tjerk weten hoe zwaar het verlies voor hem is. “Mijn lieve, lieve, ongelooflijk getalenteerde, prachtig mooie Maan is overleden. Ze is vanaf 7 december nooit meer wakker geworden,” schreef hij.
Hij vervolgde: “Afgelopen nacht om half twee, slechts vier uur nadat ik afscheid van haar had genomen, is Maantje voor altijd ingeslapen. Mijn hart is gebroken.” De liefde en het diepe verdriet van Tjerk klinken door in elk woord, wat de impact van haar 0verlijden voor hem en hun omgeving duidelijk maakt.
Het Tragische 0ngeval
Op 7 december vorig jaar begon de tragedie die uiteindelijk zou leiden tot Manuëla’s 0verlijden. Terwijl ze onderweg was om kerstinkopen te doen in Portugal, kwam ze met haar scooter ten val. Ondanks het dragen van een helm was de klap zo hevig dat ze in coma raakte.
Manuëla liep ernstige hersenschade op door het 0ngeluk. Al snel werd duidelijk dat de situatie uitzichtloos was. Tjerk meldde recent dat het deel van haar hersenen dat “een mens een mens maakt” niet meer functioneerde. Het was een hartverscheurende realisatie voor haar familie en vrienden.
De Laatste Dagen in Amsterdam
Na maanden van onzekerheid en intens verdriet werd besloten om Manuëla terug te brengen naar Nederland. Afgelopen maandag werd ze middels een speciale vlucht overgebracht naar Amsterdam. Ze bracht haar laatste dagen door op de intensive care van het Tergooi-zi*kenhuis, waar haar naasten de gelegenheid kregen om afscheid te nemen.
Voor Tjerk en de mensen die dicht bij Manuëla stonden, was dit een laatste kans om hun liefde en herinneringen met haar te delen. Het verlies bleef echter onvermijdelijk.
Een Bijzonder Moment met Patty Brard
Onder de vrienden die afscheid kwamen nemen, was Patty Brard. Zij bracht een kwartier door aan het bed van Manuëla en beschreef later een bijzonder moment dat diepe indruk op haar maakte.
Patty vertelde dat ze Manuëla’s naam noemde, waarna Kemp plotseling haar ogen opende. “Die prachtige blauwe ogen keken me even aan,” vertelde Brard emotioneel, “maar daarna sloten ze zich weer.” Hoewel het moment kort was, bood het troost aan degenen die getuige waren van dit laatste teken van bewustzijn.
R0uw en Reacties uit de Showbizzwereld
Het 0verlijden van Manuëla Kemp heeft diepe sporen nagelaten in de Nederlandse media- en muziekwereld. Omroep MAX deelde een emotioneel bericht waarin zij stilstonden bij haar nalatenschap en het grote gemis dat ze achterlaat. Bekende Nederlanders, collega’s en fans uit alle hoeken van het land hebben hun medeleven en condoleances uitgesproken.
De reacties benadrukken hoe geliefd Manuëla was. Haar warme persoonlijkheid, scherpe humor en enorme talent maakten haar tot een uniek figuur in de Nederlandse entertainmentwereld. Van televisiepresentatrice tot zangeres, ze wist altijd een diepe indruk achter te laten.
Manuëla’s Betekenis voor Nederland
Manuëla Kemp stond bekend om haar veelzijdigheid. Ze begon haar carrière in de muziek en wist met haar krachtige stem en charisma menig podium te veroveren. Later werd ze een vertrouwd gezicht op televisie, waar ze talloze programma’s presenteerde. Haar openhartigheid en humor maakten haar geliefd bij een breed publiek.
Haar werk raakte niet alleen kijkers en luisteraars, maar inspireerde ook jong talent in de media- en muziekwereld. Ze was een voorbeeld van doorzettingsvermogen en passie voor het vak. Haar impact zal nog lang voelbaar blijven.
Een Ongelofelijk Groot Verlies
Manuëla Kemp werd slechts 61 jaar. Haar 0verlijden laat een enorme leegte achter, niet alleen voor haar dierbaren maar ook voor haar collega’s en fans. Terwijl Nederland r0uwt, blijven de herinneringen aan haar levend door haar werk en de liefde die ze gaf aan de mensen om haar heen.
In deze moeilijke tijd wil Nederland haar nabestaanden sterkte wensen. Manuëla’s warmte en talent zullen nooit worden vergeten, en haar nalatenschap zal blijven voortleven in de harten van velen.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.