Actueel
Lichaam vermiste Ahmed (58) in Amersfoort gevonden 💔
Na elf dagen van intensieve zoekacties heeft de politie van Amersfoort bevestigd dat het lichaam van de vermiste Ahmed Oulad Sedik is gevonden. Het lichaam werd vanochtend aangetroffen in een bosrijk gebied in Amersfoort, waar grootschalig naar de 58-jarige man werd gezocht. De bevestiging kwam enkele uren na de vondst, tot groot verdriet van de familie en de betrokken vrijwilligers.
Achtergrond van de verdwijning
Ahmed Oulad Sedik, een 58-jarige inwoner van Amersfoort, verdween op 23 december 2024. Hij werd die dag na zijn dagbesteding thuisgebracht, maar raakte vervolgens spoorloos. Zijn dochter Souhailla, die hem wilde ophalen, trof een lege woning aan; zijn jas en schoenen waren verdwenen. Vanaf dat moment begon een zenuwslopende zoektocht naar de man, die zowel de familie als de gemeenschap in de greep hield.
Sedik leed aan meerdere gezondheidsproblemen. Hij was verstandelijk beperkt, dementerend, en volgens zijn dochter psychotisch. Daarnaast had hij diabetes en had hij zijn benodigde medicijnen niet bij zich op het moment van zijn verdwijning. Deze omstandigheden maakten de zoektocht extra urgent en emotioneel zwaar.
Grootschalige zoekactie
De afgelopen dagen werden talloze middelen ingezet om Sedik te vinden. Vrijwilligers verspreidden flyers door de stad, en familieleden riepen via sociale media op om mee te zoeken. Er werden helikopters en sonarboten gebruikt, en het gebied rondom Amersfoort werd systematisch afgezocht. Broer Abdeslam Oulad Sedik bleef hoopvol en deelde vanochtend nog een bericht op Facebook: “De zon schijnt. Inshallah vinden we onze geliefde broeder Ahmed.”
Tragische vondst
Rond 10.00 uur vanochtend werd in een bosgebied in Amersfoort een lichaam gevonden. Kort daarna bevestigde de politie dat het om Ahmed Oulad Sedik gaat. Het gebied waar de vondst werd gedaan, is inmiddels afgezet voor een grootschalig onderzoek. Forensische experts zijn ter plaatse om te achterhalen wat er precies is gebeurd.
Omstanders worden op afstand gehouden om de politie haar werk te laten doen. De familie van Sedik is ter plaatse en heeft verzocht om hun privacy te respecteren zolang het onderzoek gaande is.
De impact op familie en gemeenschap
De verdwijning van Sedik bracht de gemeenschap van Amersfoort samen. Vrijwilligers, vrienden en familieleden deden er alles aan om hem te vinden. Het verdriet is groot nu het lot van Ahmed duidelijk is geworden. Zijn familie heeft via een woordvoerder laten weten dankbaar te zijn voor de inzet van iedereen die heeft geholpen, maar vraagt om rust om dit verlies te verwerken.
Abdeslam, Ahmeds broer, deelde eerder zijn dankbaarheid op sociale media. “De hulp van de gemeenschap is hartverwarmend geweest. We hebben samen alles gedaan wat mogelijk was om Ahmed te vinden.”
Politieonderzoek
De politie heeft aangegeven dat er op dit moment geen aanwijzingen zijn voor een misdrijf, maar benadrukt dat alle opties nog worden onderzocht. Het onderzoek ter plaatse richt zich op het vaststellen van de exacte omstandigheden rondom Sediks overlijden. Forensische experts nemen monsters en verzamelen bewijs om een helder beeld te krijgen.
Zorgwekkende omstandigheden
Ahmeds gezondheidsproblemen maakten zijn vermissing extra zorgelijk. Zijn verstandelijke beperking, psychoses, en gebrek aan medicijnen zorgden ervoor dat hij bijzonder kwetsbaar was. De politie en hulpdiensten hebben vanaf het begin benadrukt dat tijd een cruciale factor was in de zoektocht.
De situatie roept ook bredere vragen op over hoe mensen met complexe zorgbehoeften beter beschermd kunnen worden. Experts op het gebied van zorg en veiligheid pleiten voor meer structurele ondersteuning om dergelijke tragedies te voorkomen.
Steunbetuigingen en rouw
De dood van Ahmed Oulad Sedik heeft niet alleen zijn familie, maar ook de bredere gemeenschap diep geraakt. Op sociale media stromen steunbetuigingen binnen. Mensen spreken hun medeleven uit en prijzen de inzet van de hulpdiensten en vrijwilligers.
“Ahmed zal gemist worden,” schrijft een vriend van de familie. “Hij was een vriendelijke ziel, ondanks de uitdagingen die hij in zijn leven moest doorstaan.”
Ook de gemeente Amersfoort heeft een reactie gegeven. In een korte verklaring spreekt burgemeester Lucas Bolsius zijn medeleven uit aan de familie en vrienden van Ahmed. “Onze gedachten zijn bij de familie. We zullen hen waar mogelijk blijven steunen in deze moeilijke tijd.”
Een oproep tot waakzaamheid
De tragische afloop van deze zoektocht heeft bij velen de discussie aangewakkerd over hoe kwetsbare mensen beter beschermd kunnen worden. Er wordt gepleit voor meer samenwerking tussen zorginstanties, politie, en families om vergelijkbare situaties in de toekomst te voorkomen.
“Dit mag nooit meer gebeuren,” zegt een buurtbewoner. “We moeten ervoor zorgen dat mensen zoals Ahmed niet zomaar uit het zicht kunnen verdwijnen zonder dat er meteen alarm wordt geslagen.”
De vermiste 58-jarige Ahmed is donderdag 2 januari overleden aangetroffen in #Amersfoort. Een misdrijf is uitgesloten. Wij wensen de familie veel sterkte. https://t.co/0rxSgIwJvH
— Politie Utrecht (@POL_Utrecht) January 2, 2025
Nalatenschap van Ahmed
Hoewel Ahmed Oulad Sedik niet meer bij zijn familie kan zijn, laat hij een nalatenschap van liefde en gemeenschap achter. Zijn familie en vrienden zullen hem herinneren als een warm en vriendelijk persoon die, ondanks zijn beperkingen, altijd genegenheid uitstraalde.
De tragische gebeurtenis herinnert ons eraan hoe belangrijk het is om kwetsbare mensen te beschermen en om als gemeenschap samen te komen in tijden van nood.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.