Connect with us

Actueel

Let op: Wetenschappers ontdekken verrassende (en gevaarlijke) bijwerking paracetamol

Published

on

Paracetamol behoort wereldwijd tot de meest gebruikte pijnstillers. Het middel wordt ingezet bij onder meer hoofdpijn, spierpijn, koorts en andere veelvoorkomende klachten. Bij gebruik volgens de aanbevolen dosering geldt paracetamol al jarenlang als een veilig geneesmiddel voor de meeste mensen. Toch blijft wetenschappelijk onderzoek nieuwe inzichten opleveren over de mogelijke effecten van medicijnen.

Een onderzoek dat enkele jaren geleden verscheen in het wetenschappelijke tijdschrift Social Cognitive and Affective Neuroscience trok veel aandacht omdat het suggereerde dat paracetamol mogelijk invloed kan hebben op de manier waarop mensen risico’s inschatten. De onderzoekers benadrukken daarbij dat meer onderzoek nodig is om vast te stellen hoe groot dat effect daadwerkelijk is en wat de betekenis ervan is in het dagelijks leven.

Veelgebruikt geneesmiddel

Paracetamol is voor veel mensen de eerste keuze bij pijn of koorts. Het middel wordt vaak voorgeschreven of geadviseerd omdat het, wanneer het volgens de gebruiksaanwijzing wordt ingenomen, relatief weinig bijwerkingen kent in vergelijking met sommige andere pijnstillers.

Ook tijdens de zwangerschap kan paracetamol, indien nodig en volgens medisch advies, worden gebruikt. Daarnaast wordt het middel in aangepaste doseringen voorgeschreven aan kinderen.

Dat brede gebruik maakt het extra belangrijk dat onderzoekers mogelijke effecten van het geneesmiddel blijven bestuderen.

Onderzoek naar besluitvorming

In het onderzoek onderzochten wetenschappers of paracetamol mogelijk invloed heeft op de manier waarop mensen beslissingen nemen.

Daarvoor werden honderden deelnemers betrokken bij experimenten waarin zij verschillende keuzes moesten maken. Een deel van de deelnemers kreeg paracetamol toegediend, terwijl een andere groep een placebo ontving. Vervolgens werden de resultaten met elkaar vergeleken.

Volgens de onderzoekers bleek dat deelnemers die paracetamol hadden gekregen in bepaalde tests gemiddeld vaker bereid waren om risico’s te nemen dan deelnemers uit de placebogroep.

Mogelijke verklaring

De wetenschappers denken dat paracetamol mogelijk niet alleen lichamelijke pijn vermindert, maar ook bepaalde emotionele reacties kan afzwakken.

Wanneer gevoelens zoals angst, spanning of onzekerheid tijdelijk minder sterk worden ervaren, zou dat volgens de onderzoekers invloed kunnen hebben op de manier waarop mensen risico’s beoordelen.

Het onderzoek laat echter niet zien dat mensen door het gebruik van paracetamol automatisch gevaarlijk gedrag gaan vertonen. De gevonden verschillen waren beperkt en werden gemeten onder gecontroleerde onderzoeksomstandigheden.

Emoties mogelijk minder intens

Eerdere wetenschappelijke onderzoeken hebben eveneens gesuggereerd dat paracetamol mogelijk invloed heeft op de verwerking van emoties.

Zo zijn er studies waarin deelnemers aangaven zowel negatieve als positieve emoties iets minder intens te ervaren na het innemen van het geneesmiddel. Ook hierover bestaat binnen de wetenschap nog geen definitieve conclusie.

Onderzoekers benadrukken dat deze effecten verder onderzocht moeten worden voordat hierover harde uitspraken kunnen worden gedaan.

Geen reden om paracetamol te vermijden

Deskundigen wijzen erop dat de onderzoeksresultaten niet betekenen dat mensen moeten stoppen met het gebruik van paracetamol.

Wanneer het geneesmiddel wordt gebruikt volgens de aanbevolen dosering en de aanwijzingen in de bijsluiter of het advies van een arts of apotheker, blijft paracetamol voor de meeste mensen een veilig middel tegen pijn en koorts.

Wel geldt, zoals bij alle geneesmiddelen, dat langdurig of overmatig gebruik zonder medische noodzaak wordt afgeraden.

Meer onderzoek nodig

De onderzoekers benadrukken zelf dat hun bevindingen vooral aanleiding geven voor vervolgonderzoek.

Het is nog niet duidelijk in hoeverre de gevonden effecten zich ook voordoen in het dagelijks leven of bij mensen die paracetamol incidenteel gebruiken tegen pijn of koorts.

Daarnaast kunnen factoren zoals leeftijd, gezondheid, dosering en de duur van het gebruik mogelijk invloed hebben op de resultaten.

Blijvende aandacht voor medicijnonderzoek

Medicijnen die al tientallen jaren worden gebruikt, blijven onderwerp van wetenschappelijk onderzoek. Dat is gebruikelijk binnen de geneeskunde en helpt om nieuwe inzichten te verkrijgen over zowel de werking als mogelijke bijwerkingen.

Nieuwe onderzoeksresultaten betekenen niet automatisch dat bestaande medische adviezen veranderen. Daarvoor is doorgaans aanvullend onderzoek nodig waarin bevindingen meerdere keren worden bevestigd.

Voor gebruikers van paracetamol blijft daarom het bestaande advies gelden: gebruik het middel volgens de aanbevolen dosering en neem bij vragen of langdurige klachten contact op met een arts of apotheker. Zo kan het geneesmiddel veilig en verantwoord worden gebruikt, terwijl wetenschappers de mogelijke effecten ervan verder blijven onderzoeken.

Actueel

‘He’ll Have to Go’ veroverde in 1960 de country- en pophitlijsten

Published

on

Sommige liedjes overstijgen de tijd en blijven generaties lang geliefd. Een van die nummers is zonder twijfel “He’ll Have to Go” van Jim Reeves. Toen de Amerikaanse zanger het nummer in 1960 uitbracht, groeide het uit tot een van de grootste successen uit zijn carrière én tot een belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van de countrymuziek.

Met zijn warme baritonstem en de karakteristieke Nashville Sound wist Reeves niet alleen countryliefhebbers te raken, maar bereikte hij ook een groot poppubliek. Meer dan zestig jaar later wordt “He’ll Have to Go” nog altijd beschouwd als een van de meest invloedrijke countrysingles ooit.

Gentleman Jim

Jim Reeves werd in 1923 geboren in de Amerikaanse staat Texas. Voordat hij doorbrak als zanger werkte hij onder meer als radio-dj en sportverslaggever. Zijn rustige uitstraling en verzorgde manier van zingen leverden hem al snel de bijnaam “Gentleman Jim” op.

In een periode waarin veel countryartiesten kozen voor een ruwe, traditionele stijl, sloeg Reeves een andere weg in. Zijn muziek kenmerkte zich door een zachte zangstem, subtiele orkestbegeleiding en een toegankelijke uitstraling. Daarmee sprak hij niet alleen het vaste countrypubliek aan, maar wist hij ook luisteraars buiten het genre te bereiken.

Een bijzonder ontstaan

Het verhaal achter “He’ll Have to Go” is minstens zo bijzonder als het nummer zelf.

Het lied werd geschreven door Joe en Audrey Allison. Joe Allison vertelde later dat hij inspiratie kreeg nadat hij in een café een telefoongesprek had opgevangen. Een man probeerde zijn geliefde terug te winnen en vroeg haar steeds dichter bij de telefoon te komen zodat hij haar beter kon horen.

Die gebeurtenis vormde de basis voor de beroemde openingsregel:

“Put your sweet lips a little closer to the phone.”

Juist die eenvoudige zin wist volgens veel muziekkenners een gevoel van verlangen en kwetsbaarheid op te roepen dat luisteraars direct aansprak.

Een vernieuwend geluid

Voor de opname werkte Jim Reeves samen met producer Chet Atkins, een van de belangrijkste architecten van de zogenoemde Nashville Sound.

Die muziekstijl ontstond eind jaren vijftig en combineerde traditionele country met een meer gepolijste productie, waarin strijkers, achtergrondzang en subtiele instrumentatie een grotere rol kregen.

In plaats van een druk arrangement koos Atkins ervoor om de stem van Reeves centraal te zetten. Daardoor kreeg het nummer een intieme sfeer waarin de emotie volledig tot zijn recht kwam.

Die aanpak bleek een schot in de roos.

Grote hit in binnen- en buitenland

“He’ll Have to Go” groeide uit tot een enorm commercieel succes.

Het nummer bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Country Chart en stond wekenlang bovenaan. Ook buiten de countrywereld sloeg het lied aan. In de Billboard Hot 100, waarin alle muziekgenres samenkomen, bereikte de single de tweede plaats.

Daarmee bewees Reeves dat countrymuziek ook een breed internationaal publiek kon aanspreken.

Het succes beperkte zich bovendien niet tot de Verenigde Staten. Het nummer werd wereldwijd uitgebracht en maakte Jim Reeves tot een internationale ster. Tijdens zijn tournees trad hij op in onder meer Europa, Zuid-Afrika en Azië, waar hij nieuwe fans voor het genre wist te winnen.

Belangrijke rol in de Nashville Sound

Veel muziekhistorici zien “He’ll Have to Go” als een van de nummers die de Nashville Sound definitief op de kaart zette.

De stijl maakte countrymuziek toegankelijker voor luisteraars die normaal gesproken vooral naar pop luisterden. Daardoor ontstond een nieuwe generatie artiesten die elementen uit verschillende muziekgenres met elkaar combineerden.

Jim Reeves speelde daarin een belangrijke rol. Zijn rustige zangstijl en verzorgde producties vormden jarenlang een inspiratiebron voor andere artiesten binnen én buiten de countrymuziek.

Vele artiesten namen het nummer op

Door de jaren heen werd “He’ll Have to Go” tientallen keren opnieuw opgenomen.

Onder anderen Elvis Presley, Ry Cooder en verschillende countryartiesten brachten hun eigen versie van het nummer uit. Toch blijft de originele uitvoering van Jim Reeves voor veel liefhebbers de meest geliefde.

Zijn warme stemgeluid en ingetogen interpretatie worden nog altijd gezien als de belangrijkste reden waarom het nummer zo tijdloos is gebleven.

Tragisch einde van zijn leven

Het succes van Jim Reeves werd abrupt onderbroken in 1964.

De zanger kwam op 40-jarige leeftijd om het leven bij een vliegtuigongeluk nabij Nashville. Zijn privévliegtuig stortte neer tijdens slecht weer, waarbij ook zijn zakenpartner en piloot Dean Manuel om het leven kwamen.

Zijn overlijden betekende een groot verlies voor de countrymuziek. Toch bleef zijn muziek populair en groeide zijn invloed in de jaren daarna alleen maar verder.

Later werd Reeves postuum opgenomen in de Country Music Hall of Fame, als erkenning voor zijn bijdrage aan het genre.

Nog altijd een geliefde klassieker

Meer dan zestig jaar na de release behoort “He’ll Have to Go” nog steeds tot de bekendste countrynummers aller tijden.

Het lied is gebruikt in films, televisieseries en documentaires en wordt nog regelmatig gedraaid op radiostations die klassieke countrymuziek uitzenden. Dankzij streamingdiensten ontdekken ook jongere generaties de muziek van Jim Reeves.

Volgens muziekkenners schuilt de kracht van het nummer vooral in de eenvoud. Zonder grote uithalen of ingewikkelde arrangementen weet Reeves een emotioneel verhaal te vertellen dat voor veel luisteraars herkenbaar blijft.

Een blijvende invloed op de countrymuziek

De invloed van Jim Reeves reikt verder dan één succesvolle hit. Zijn manier van zingen en produceren heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van moderne countrymuziek, waarin traditionele elementen worden gecombineerd met een toegankelijk geluid.

Artiesten als Shania Twain, Keith Urban en Taylor Swift lieten later eveneens zien dat countrymuziek een groot internationaal publiek kan bereiken. Hoewel zij een heel eigen stijl ontwikkelden, wordt Jim Reeves vaak genoemd als een van de pioniers die de weg daarvoor mede heeft vrijgemaakt.

“He’ll Have to Go” blijft daardoor niet alleen een geliefde klassieker, maar ook een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van de populaire muziek. Het nummer laat zien hoe een eenvoudige melodie, een sterke tekst en een karakteristieke stem samen kunnen uitgroeien tot een tijdloos muziekstuk dat generaties blijft inspireren.

Continue Reading