Actueel
Leen Dendievel onthult waarom ze paniekaanvallen kreeg
Leen Dendievel openhartig over angst en paniekaanvallen: “Ik dacht dat ik ging sterven”
Actrice en schrijfster Leen Dendievel is voor veel televisiekijkers nog altijd een vertrouwd gezicht dankzij haar rol als Kaat in de populaire soap Thuis. Maar naast haar werk als actrice heeft ze de afgelopen jaren ook een andere missie ontwikkeld: open praten over mentale gezondheid.
In interviews en boeken deelt ze haar persoonlijke ervaringen met angst en paniekaanvallen. Daarmee hoopt ze anderen te helpen die met gelijkaardige gevoelens worstelen.
Volgens Dendievel wordt er nog te vaak gezwegen over emoties zoals angst, terwijl het juist belangrijk is om ze te begrijpen en bespreekbaar te maken.
Angst als waarschuwingssysteem
In een gesprek vertelde Dendievel dat angst op zichzelf niet altijd iets negatiefs is. Integendeel, volgens haar heeft angst een belangrijke functie.
Angst kan mensen namelijk helpen om alert te blijven en gevaarlijke situaties te herkennen.
“Angst helpt je om alert te zijn,” legt ze uit. Het is een natuurlijke reactie van het lichaam wanneer iets als bedreigend wordt ervaren.
Problemen ontstaan pas wanneer angst zich ontwikkelt tot paniek en het dagelijks leven begint te beïnvloeden.
Volgens Dendievel gebeurt dat vaker dan mensen denken.
Paniekaanvallen uit het niets
Zelf kreeg ze jaren geleden te maken met paniekaanvallen. Die ervaring kwam voor haar onverwacht en was bijzonder intens.
Tijdens zo’n aanval voelde ze plots dat haar lichaam niet meer reageerde zoals normaal.
Ze kreeg moeite om adem te halen, haar hart begon sneller te kloppen en haar lichaam ging in een soort alarmtoestand.
Op dat moment was ze er zelfs van overtuigd dat er iets ernstigs aan de hand was.
“Ik dacht echt dat ik ging sterven,” vertelde ze.
Voor mensen die nog nooit een paniekaanval hebben meegemaakt, kan het moeilijk zijn om te begrijpen hoe overweldigend dat gevoel kan zijn.
Het gevoel de controle te verliezen
Dendievel herinnert zich nog goed hoe het voelde toen de eerste paniekaanvallen begonnen.
Ze had het gevoel dat ze de controle over haar eigen lichaam kwijt was.
Dat gevoel kan bijzonder beangstigend zijn. Wanneer het lichaam plots reageert met hartkloppingen, duizeligheid of ademnood, lijkt het alsof er iets ernstig misgaat.
In werkelijkheid is een paniekaanval vaak een reactie van het lichaam op opgebouwde spanning of onverwerkte emoties.
Dat inzicht kreeg Dendievel pas nadat ze professionele hulp had gezocht.
Hulp zoeken bij een psycholoog
Toen de paniekaanvallen bleven terugkomen, besloot Dendievel hulp te zoeken bij een psycholoog.
Dat bleek een belangrijke stap.
Tijdens de gesprekken kwam naar voren dat haar angst mogelijk verbonden was met gebeurtenissen uit haar verleden.
Een van die gebeurtenissen was het verlies van haar vader toen ze zelf negentien jaar oud was.
Dat verlies had een grote impact op haar leven, maar ze had zichzelf nooit echt de tijd gegeven om het verdriet volledig te verwerken.
Een rouwproces dat nooit begon
Volgens Dendievel zat haar leven destijds zo vol met nieuwe ontwikkelingen dat ze nauwelijks stil stond bij haar verdriet.
Ze ging alleen wonen, bouwde aan haar carrière en probeerde vooruit te kijken.
Maar het rouwproces waar veel mensen doorheen gaan na een verlies, had ze nooit echt doorgemaakt.
“Het leven zat in de weg,” vertelde ze later.
Dat betekende niet dat het verdriet verdwenen was. Integendeel: emoties die niet verwerkt worden, kunnen later opnieuw naar boven komen.
Angst als signaal van onverwerkte emoties
Tijdens haar therapie begon Dendievel te begrijpen dat haar paniekaanvallen mogelijk verbonden waren met dat onverwerkte verdriet.
Het lichaam kan soms reageren op emoties die lange tijd onderdrukt zijn.
Angst kan dan een signaal worden dat er iets aandacht nodig heeft.
Voor Dendievel werd het duidelijk dat ze zichzelf moest toestaan om opnieuw stil te staan bij het verlies van haar vader.
Dat proces was niet eenvoudig, maar wel noodzakelijk om verder te kunnen.
Het belang van openheid
Door haar ervaringen begon Dendievel ook anders naar emoties te kijken.
Ze merkte dat veel mensen hun gevoelens proberen te verbergen of te negeren.
Volgens haar is dat een probleem in de samenleving.
“We steken emoties vaak weg,” zegt ze.
Maar wanneer gevoelens zoals angst of verdriet niet besproken worden, kunnen ze zich opstapelen en uiteindelijk leiden tot grotere problemen.
Daarom pleit ze ervoor om open te praten over mentale gezondheid.
Van actrice naar schrijfster
De ervaringen die ze zelf heeft meegemaakt inspireerden Dendievel om boeken te schrijven over angst en mentale gezondheid.
In haar boeken combineert ze persoonlijke verhalen met inzichten uit gesprekken met experts.
Het doel is niet alleen om haar eigen verhaal te vertellen, maar ook om lezers praktische handvatten te geven.
Veel mensen herkennen zich in de situaties die ze beschrijft.
Door haar openheid voelen lezers zich vaak minder alleen met hun eigen zorgen.
Herkenning bij het publiek
Sinds ze haar verhaal deelt, krijgt Dendievel regelmatig reacties van mensen die zich herkennen in haar ervaringen.
Sommigen vertellen dat ze zelf ook paniekaanvallen hebben meegemaakt.
Anderen zeggen dat ze dankzij haar verhaal voor het eerst durfden te praten over hun eigen gevoelens.
Dat soort reacties bevestigt voor haar hoe belangrijk het is om mentale gezondheid bespreekbaar te maken.
Angst hoeft niet verborgen te blijven
Volgens Dendievel is het belangrijk dat mensen begrijpen dat angst niet betekent dat iemand zwak is.
Het is een menselijke emotie die iedereen kan ervaren.
Door erover te praten, kan er meer begrip ontstaan.
En dat kan mensen helpen om sneller hulp te zoeken wanneer dat nodig is.
Een boodschap van hoop
Hoewel haar eigen ervaringen met paniekaanvallen zwaar waren, kijkt Dendievel vandaag anders naar die periode in haar leven.
Ze ziet het als een moment dat haar heeft geholpen om zichzelf beter te begrijpen.
Het leerde haar dat emoties aandacht nodig hebben en dat het belangrijk is om hulp te vragen wanneer iets te zwaar wordt.
Met haar boeken en interviews wil ze vooral één boodschap meegeven: niemand hoeft met angst alleen te blijven zitten.
Door erover te praten, kan er ruimte ontstaan voor begrip, herstel en groei.
Actueel
Erkenning Clément krijgt mogelijk zichtbaar gevolg bij de koninklijke familie
Prins Laurent zet belangrijke stap met zoon Clément: duikt hij straks op naast koninklijke familie?
De band tussen prins Laurent en zijn zoon Clément Vandenkerckhove heeft een nieuwe dimensie gekregen. Nadat Laurent eerder al publiekelijk bevestigde dat hij de biologische vader is van de zoon van Wendy Van Wanten, heeft hij Clément inmiddels ook officieel erkend. Daarmee rijst een nieuwe vraag: krijgen we Clément binnenkort ook te zien tijdens publieke momenten van de koninklijke familie? Vooral één traditionele plechtigheid lijkt daarvoor in aanmerking te komen.
Van jarenlange geruchten naar erkenning
Jarenlang werd er gespeculeerd over de vraag of prins Laurent de biologische vader van Clément Vandenkerckhove was. In september 2025 kwam daar uiteindelijk duidelijkheid over.
Laurent bevestigde toen zelf dat hij de biologische vader van Clément is. In een korte verklaring liet de prins weten dat er in de jaren daarvoor al openlijk over de kwestie was gesproken. Tegelijkertijd vroeg hij om de privacy van alle betrokkenen te respecteren.
Die verklaring betekende echter nog niet dat Clément juridisch door Laurent was erkend.
Professor familierecht Ingrid Boone van KU Leuven legde destijds uit dat het publiek bevestigen van biologisch vaderschap niet hetzelfde is als een wettelijke erkenning. Aan zo’n publieke mededeling zijn op zichzelf dan ook geen familierechtelijke gevolgen verbonden.
Inmiddels is die situatie veranderd. Prins Laurent heeft Clément officieel erkend als zijn zoon. Daarmee is de familieband niet langer uitsluitend biologisch en publiek bevestigd, maar ook formeel vastgelegd.
En dat zorgt meteen voor nieuwe vragen over de toekomst.
Verschijnt Clément straks bij het Te Deum?
Een van de opvallendste mogelijkheden is dat Clément in de toekomst aanwezig zal zijn bij het Te Deum, een traditionele plechtigheid waarbij regelmatig leden van de Belgische koninklijke familie aanwezig zijn.
Volgens Het Nieuwsblad zou daar in principe niets op tegen zijn. Het Te Deum is immers een openbare plechtigheid. Wanneer Clément een uitnodiging vanuit de koninklijke familie zou krijgen en besluit daarop in te gaan, zou hij dus aanwezig kunnen zijn.
Dat betekent vanzelfsprekend niet dat hij bij de eerstvolgende gelegenheid automatisch naast zijn vader zal verschijnen. Of Clément wordt uitgenodigd en of hij zelf aanwezig wil zijn, blijft een zaak van de betrokkenen en het Paleis.
Mocht het daadwerkelijk gebeuren, dan zou zijn aanwezigheid ongetwijfeld veel aandacht trekken.
Het zou namelijk een van de eerste keren kunnen zijn dat de inmiddels officieel erkende zoon van prins Laurent zichtbaar samen met zijn vader verschijnt tijdens een belangrijke koninklijke gelegenheid.
Laurent regelmatig aanwezig bij plechtigheid
Het Te Deum speelt al jarenlang een rol bij belangrijke momenten rond het Belgische koningshuis.
Tijdens de Nationale Feestdag op 21 juli 2026 waren koning Filip, koningin Mathilde en hun kinderen aanwezig bij de viering in Brussel. Prinses Astrid en prins Lorenz woonden een viering in Luik bij, terwijl prins Laurent samen met prinses Claire naar het Te Deum in Hasselt trok.
Ook tijdens Koningsdag vormt de plechtigheid een vast onderdeel van het programma. Op 15 november 2025 waren prinses Astrid, prins Laurent en prinses Claire gezamenlijk aanwezig in de Sint-Michiels-en-Sint-Goedelekathedraal in Brussel.
Laurent verschijnt dus geregeld tijdens dergelijke gelegenheden.
Juist daardoor ligt het voor de hand dat er bij toekomstige edities extra aandacht zal zijn voor de vraag of Clément mogelijk met zijn vader meekomt.
Geen officiële koninklijke rol
Daarbij moet wel een belangrijk onderscheid worden gemaakt. De officiële erkenning van Clément betekent niet automatisch dat hij ineens officiële taken voor het Belgische koningshuis gaat uitvoeren.
Prins Laurent vervult zelf al jarenlang een publieke rol en verschijnt geregeld bij evenementen en plechtigheden. Voor Clément ligt dat anders.
Hij hoeft door de erkenning niet ineens een agenda met koninklijke verplichtingen te krijgen. Aanwezig zijn bij een openbare plechtigheid als familielid is bovendien iets heel anders dan daadwerkelijk een officiële functie binnen de monarchie vervullen.
Een eventuele aanwezigheid bij het Te Deum zou daarom vooral symbolische betekenis hebben.
Krijgt Clément zichtbaar een plaats naast zijn vader?
De grote vraag is uiteindelijk hoe prins Laurent en Clément hun officieel erkende familieband in het openbaar willen vormgeven.
Jarenlang was hun relatie vooral onderwerp van verhalen, geruchten en speculaties. Vervolgens kwam de publieke bevestiging van Laurent en inmiddels is ook de officiële erkenning een feit.
Daarmee is opnieuw een belangrijke stap gezet.
Of dat uiteindelijk betekent dat vader en zoon vaker samen in het openbaar zullen verschijnen, zal de toekomst moeten uitwijzen.
Een gelegenheid zoals het Te Deum zou daarvoor in ieder geval een opvallend podium zijn. Wanneer Clément daar ooit samen met prins Laurent verschijnt, zou dat waarschijnlijk op veel belangstelling kunnen rekenen.
Voor het grote publiek zou het bovendien een bijzonder beeld opleveren: een familieband waar jarenlang over werd gespeculeerd, wordt dan voor het eerst heel zichtbaar tijdens een traditioneel moment rond het Belgische koningshuis.
Voorlopig is er echter geen bevestiging dat Clément daadwerkelijk voor een komende viering is uitgenodigd. De officiële erkenning maakt zo’n toekomstig gezamenlijk optreden wel een stuk interessanter.