Actueel
KZK-Bob reageert voor het eerst op heftige bekendmaking zieke Martijn Krabbé
Bob Sikkes Reageert Opnieuw op Martijn Krabbé’s Ziekte: “Een Bom die Insloeg”
Bob Sikkes, bekend als de nuchtere makelaar uit het populaire programma Kopen Zonder Kijken, heeft het de laatste tijd niet makkelijk. Terwijl hij midden in een verhuizing zit, wordt hij ook geconfronteerd met het zware nieuws over zijn goede vriend en collega Martijn Krabbé. In een openhartig interview met Weekend deelt Bob zijn gevoelens over de ziekte van Martijn en de impact op zijn leven.
“Het Nieuws Sloeg In als een Bom”
Bob vertelt dat het nieuws over Martijn hem diep heeft geraakt. “Toen ik hoorde wat er aan de hand was, sloeg het echt in als een bom,” zegt hij. “Het is ontzettend verdrietig. Maar tegelijkertijd besef ik dat mijn gevoelens er in deze situatie totaal niet toe doen. Dit is Martijn’s verhaal, zijn gevecht, samen met Deborah (Martijn’s vrouw). Wat ik vooral voel, is enorm veel respect voor hoe sterk ze zijn en hoe ze met deze situatie omgaan.”
Bob benadrukt dat de kracht en het doorzettingsvermogen van Martijn en zijn gezin bewonderenswaardig zijn. “Het is ongelooflijk zwaar wat ze doormaken, maar ze blijven zo positief en veerkrachtig. Dat verdient alle bewondering.”
Martijn Krabbé’s Gezondheid en Werk
Een tijd geleden gaf Martijn aan dat hij, ondanks zijn diagnose, hoopte om weer aan het werk te kunnen gaan. Dit leek lange tijd een onrealistische wens, gezien de ernst van zijn situatie. Totdat er deze week plotseling goed nieuws kwam: Martijn is eerder dan verwacht weer terug op de werkvloer.
Een van de eindredacteuren van Kopen Zonder Kijken, Thijmen Vissers, deelde via Instagram een bijzondere update. Op de foto is te zien hoe Martijn in een opnamestudio de voice-over voor het programma inspreekt. Bij de foto schreef Thijmen: “In zijn natuurlijke habitat.” Het beeld laat zien dat Martijn, ondanks zijn ziekte, weer betrokken is bij het werk dat hij zo graag doet.
Deze onverwachte terugkeer naar de werkvloer heeft niet alleen het team van Kopen Zonder Kijken geraakt, maar ook de vele fans van het programma. Op social media stroomden de steunbetuigingen binnen. Veel kijkers vinden het inspirerend hoe Martijn blijft vechten en ondanks alles zijn passie voor televisie niet loslaat.
De Diagnose: Uitgezaaide Longkanker
Martijn Krabbé maakte op 5 maart 2024 bekend dat er kanker bij hem was vastgesteld. Destijds was nog niet duidelijk om welke vorm het ging en hoe de vooruitzichten waren. De presentator gaf toen aan hoop te hebben op herstel en bleef positief over de toekomst. Helaas kwam er vorige week een verpletterende update: Martijn lijdt aan uitgezaaide longkanker. De ziekte bevindt zich in het laatste stadium, wat betekent dat genezing niet meer mogelijk is.
In een emotioneel bericht op Instagram deelde Martijn het nieuws met de buitenwereld. Hij bedankte zijn familie en vrienden voor hun steun en benadrukte hoe belangrijk zij voor hem zijn in deze moeilijke tijd. Ook sprak hij zijn bewondering uit voor zijn vrouw Deborah, die volgens hem de rots in de branding is voor het gezin.
Impact op Familie en Vrienden
De ziekte van Martijn heeft niet alleen een enorme impact op hemzelf, maar ook op zijn familie en vrienden. Zijn dochter Michelle sprak openhartig over de zware tijd die het gezin doormaakt. In een interview met LINDA vertelde ze dat hun huis gedurende twee weken een constante stroom van bezoekers kende. “Er kwamen elke dag mensen langs. Ze kwamen vrolijk binnen, maar gingen huilend naar huis,” zei Michelle.
Deze uitspraak illustreert hoe diep de ziekte van Martijn iedereen raakt die hem kent. Niet alleen is hij een geliefde vader en echtgenoot, maar ook een goede vriend en collega die altijd klaarstaat voor anderen. Zijn ziekte heeft velen doen beseffen hoe fragiel het leven kan zijn.
Een Veerkrachtig Persoon
Ondanks de harde realiteit blijft Martijn veerkrachtig en probeert hij het leven zo normaal mogelijk voort te zetten. Zijn terugkeer naar de opnamestudio is daar een voorbeeld van. Het toont niet alleen zijn doorzettingsvermogen, maar ook zijn toewijding aan het werk dat hij liefheeft.
Volgens collega Bob Sikkes is Martijn altijd een vechter geweest. “Hij laat zich niet zomaar uit het veld slaan,” zegt Bob. “Dat is wie hij is. Hij blijft doorgaan, zelfs in de moeilijkste tijden. En dat bewonder ik enorm.”
De Toekomst
Hoewel Martijn weet dat hij niet meer kan genezen, probeert hij te genieten van de tijd die hij nog heeft. Zijn prioriteiten liggen bij zijn gezin en zijn werk. “Het belangrijkste voor hem is om zoveel mogelijk waardevolle momenten door te brengen met de mensen van wie hij houdt,” zegt een bron dicht bij de familie.
Zijn terugkeer naar het werk is voor hem een manier om een gevoel van normaliteit te behouden, maar ook om zijn passie voor televisie tot het einde toe te blijven volgen. Zijn familie en vrienden steunen hem daarin volledig.
Een Inspiratie voor Velen
Het verhaal van Martijn Krabbé is niet alleen een verhaal over ziekte en verlies, maar ook over veerkracht, liefde en de kracht van familie. Zijn openheid over zijn diagnose heeft veel mensen geïnspireerd. Op social media delen fans hun bewondering voor hoe Martijn en zijn gezin omgaan met deze moeilijke tijd.
Zijn collega’s, waaronder Bob Sikkes, blijven hem steunen en spreken hun respect uit voor zijn moed en doorzettingsvermogen. Voor iedereen die Martijn kent, is hij een voorbeeld van hoe je zelfs in de donkerste tijden kracht kunt vinden.
Een Belangrijke Les
Het verhaal van Martijn Krabbé herinnert ons eraan hoe belangrijk het is om het leven te waarderen en te genieten van de kleine dingen. Zijn veerkracht en liefde voor zijn gezin laten zien dat zelfs in moeilijke tijden mooie momenten mogelijk zijn.
Hoewel de toekomst onzeker blijft, is het duidelijk dat Martijn wordt omringd door mensen die van hem houden en hem steunen. Zijn terugkeer naar het werk is een lichtpuntje in een zware periode, en een bewijs van zijn onbreekbare wilskracht.
Martijn Krabbé blijft een inspiratie, niet alleen voor zijn fans, maar ook voor zijn collega’s en vrienden zoals Bob Sikkes, die zijn bewondering niet onder stoelen of banken steekt. “Wat Martijn en zijn gezin doormaken, is ontzettend zwaar, maar hoe ze hiermee omgaan, is werkelijk bewonderenswaardig,” besluit Bob.
Martijn Krabbé lekker aan het werk in z’n natuurlijke habitat👏🏻.
Wens hem veel sterkte en vooral verder blijven genieten van het leven samen met je gezin🎈❤ pic.twitter.com/GDe147Lf8g— Simply Mimi (@Only_SimplyMimi) January 21, 2025
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.