Actueel
Kijkers Winter vol Liefde gaan los op Bart 😱
De 37-jarige Bart uit Strijen, een pittoresk dorpje onder de rook van Rotterdam, heeft zichzelf binnen no-time gepositioneerd als de publiekslieveling van het populaire RTL 4-programma Winter Vol Liefde. Met zijn platte accent, onweerstaanbare humor en rauwe charme heeft deze timmerman niet alleen boerin Judith, maar ook heel Nederland weten te charmeren.
Een Onvergetelijke Eerste Indruk
Bart maakte zijn entree in het programma met een mix van Rotterdamse bravoure en een ontwapenende nuchterheid. Hij was een van de eerste kandidaten die op de boerderij van Judith arriveerde, en de klik tussen de twee was onmiddellijk. Bart voelde zich zichtbaar thuis tussen de koeien en wist Judith meteen voor zich te winnen met zijn grappen en luchtige opmerkingen.
Zijn vermogen om zich moeiteloos aan te passen aan het boerenleven maakte indruk, maar het waren zijn hilarische one-liners die kijkers deden smelten. “Mooi stukkie hebbie hier johhhhh,” klonk het in zijn onmiskenbare Rotterdamse tongval, een zin die inmiddels symbool staat voor zijn charme.
Social Media Ontploft door Barts Gesprekken
Hoewel Bart indruk maakte met zijn interacties met Judith, was het vooral een telefoongesprek met zijn vriend Mike dat op sociale media voor een storm aan reacties zorgde. Tijdens dit gesprek vlogen de creatieve scheldwoorden en bijnamen als ‘lelijke natnek’, ‘afgekeurde’, ‘lul-de-behanger’, en ‘schele’ over en weer. Het geheel, doorspekt met Rotterdamse humor, leverde een hilarisch hoogtepunt op dat veel kijkers nog lang zal bijblijven.
Op Instagram stroomden de reacties binnen. Fans prezen Bart om zijn puurheid, humor en echtheid. “Iedereen verdient een Bart in zijn leven,” schreef een enthousiaste kijker, terwijl een ander hem omschreef als “de meest zalige kandidaat ooit.”
De Zachte Kant van Bart
Achter het stoere uiterlijk en de directe manier van communiceren schuilt een gevoelige en zorgzame man. Naast zijn werk als timmerman is Bart ook babysitter voor zeven kinderen, wat laat zien dat hij goed met verantwoordelijkheid kan omgaan.
Zijn avontuurlijke kant voegt een extra dimensie toe aan zijn persoonlijkheid. Bart heeft zeven maanden in Spanje en Portugal doorgebracht, waar hij werkte en genoot van het reizen. Deze ervaring heeft hem wereldwijs gemaakt, terwijl hij zijn Rotterdamse nuchterheid trouw is gebleven.
Bart zelf is duidelijk over wat hem zo aantrekt in Judith: “Ze is heel positief en weet wat ze wil. Ik zoek iemand om het leven mee te delen, en zij straalt iets uit wat mij raakt.”
Chemie met Judith
De chemie tussen Bart en Judith is overduidelijk en lijkt alleen maar sterker te worden. Het stel heeft inmiddels meerdere keren stiekem gezoend, zelfs terwijl andere vrijgezellen nog op het erf rondliepen. Hun interacties zijn een perfecte balans tussen speelsheid en oprechtheid, wat hen geliefd maakt bij het publiek.
Judith lijkt net zo gecharmeerd van Bart als hij van haar. Ze waardeert zijn humor, zijn aanpak van het boerenleven, en vooral zijn oprechte aard. Samen vormen ze een koppel dat kijkers blijft boeien naarmate het seizoen vordert.
Een Treinticket naar de Liefde
Barts deelname aan Winter Vol Liefde begon met een simpele, maar vastberaden actie. Toen hij de oproep van Judith zag, twijfelde hij geen moment en kocht meteen een treinticket. “Ik wilde mijn kans grijpen,” vertelt Bart. “Je moet risico’s nemen in het leven, en dit voelde gewoon goed.”
Zijn inzet lijkt beloond te worden. Terwijl het seizoen verdergaat, blijft de vraag of de prille romance tussen Bart en Judith kan uitgroeien tot een duurzame relatie. Wat voor de kijkers echter al duidelijk is, is dat Bart een blijvende indruk heeft achtergelaten.
Waarom Nederland van Bart Houdt
Wat Bart zo aantrekkelijk maakt, is zijn echtheid. In een tijd waarin veel realityshows worden bevolkt door gladde praters en oppervlakkige types, is Bart een verfrissende uitzondering. Hij bewijst dat je geen gladde versierder hoeft te zijn om indruk te maken. Met een simpel “Mooi stukkie hebbie hier johhhhh” wint hij niet alleen Judiths hart, maar ook dat van heel kijkend Nederland.
Zijn gevoel voor humor en zijn vermogen om zichzelf te blijven, maken hem tot een unieke deelnemer. Of hij nu grapjes maakt over koeien, telefoongesprekken voert met Mike, of Judith een glimlach bezorgt, Bart doet het allemaal met een ontwapenende oprechtheid.
Blijft de Vonk Brandend?
Hoewel Bart en Judith momenteel een veelbelovend koppel lijken, blijft het de vraag of ze hun relatie ook na de opnames kunnen voortzetten. De druk van het programma en het dagelijkse leven kunnen hun tol eisen. Toch hopen fans massaal op een happy ending voor dit duo.
Mocht het niet lukken, dan zal Bart zonder twijfel blijven schitteren in de herinnering van kijkers als een van de meest geliefde kandidaten van Winter Vol Liefde. Zoals een fan het treffend verwoordde: “Bart is het soort persoon dat je hoopt tegen te komen. Hij maakt je dag gewoon beter.”
Conclusie: Een Rotterdamse Held in een Winterse Liefdesshow
Bart uit Strijen heeft in korte tijd een onuitwisbare indruk gemaakt op kijkers van Winter Vol Liefde. Met zijn nuchtere Rotterdamse charme, humor en zorgzame kant is hij uitgegroeid tot een publieksfavoriet. Zijn interacties met Judith, zijn grappige telefoongesprek met Mike, en zijn avontuurlijke levensinstelling maken hem tot een fascinerend personage in deze winterse liefdesshow.
Of zijn relatie met Judith standhoudt, zal de tijd leren. Maar één ding is zeker: Bart heeft met zijn deelname niet alleen Judiths hart gestolen, maar ook dat van kijkend Nederland. Terwijl fans hopen op een romantische finale, blijft Bart bewijzen dat echtheid en humor altijd zullen zegevieren.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.