Actueel
Jeroen Rietbergen houdt groot geheim verborgen voor de buitenwereld
Linda de Mol (60) en Jeroen Rietbergen (53) hebben recentelijk hun relatie opnieuw bevestigd na een turbulente periode vol sch*ndalen en geruchten.
Het nieuws dat ze weer samen zijn, kwam als een verrassing voor velen en riep vragen op over de ware aard van hun relatie en de gebeurtenissen die tot deze hereniging hebben geleid. Het management van De Mol heeft de relatie bevestigd tegenover Shownieuws, wat een einde maakt aan de speculaties.
Een lange weg naar verzoening
Volgens Linda’s manager, Xenia Kasper, is de hernieuwde relatie het resultaat van een lang en moeizaam proces. De twee hebben na hun breuk in januari 2022 tijd genomen om na te denken over hun leven en relatie. Deze breuk kwam kort nadat beschuldigingen van s*ksueel grensoverschrijdend gedrag tegen Rietbergen aan het licht kwamen.
Hij zou zich tijdens zijn tijd als bandleider bij The Voice of Holland schuldig hebben gemaakt aan ongepast gedrag, wat leidde tot zijn vertrek en een mediastorm die ook Linda’s leven drastisch veranderde.
Geruchten over geheime ontmoetingen
Hoewel Linda en Jeroen na hun breuk beweerden uit elkaar te zijn, blijven er hardnekkige geruchten dat ze elkaar in het geheim zijn blijven zien. Sommige bronnen suggereren zelfs dat de breuk meer een strategische zet was om de publieke druk te verlichten dan een definitieve beslissing.
Er zijn verhalen over geheime afspraakjes en gezamenlijke momenten die buiten het oog van de media plaatsvonden. Deze geruchten versterken het beeld dat de twee nooit volledig afscheid van elkaar hebben genomen. Recentelijk werden ze meerdere keren samen gespot, maar hielden hun relatie aanvankelijk onder de radar.
De impact van de sch*ndalen
De beschuldigingen tegen Jeroen hadden niet alleen gevolgen voor hem, maar ook voor Linda. Na zijn bekentenis in 2022 besloot ze tijdelijk haar werk neer te leggen.
Dit was een periode van introspectie, waarin Linda heroverwoog wat echt belangrijk voor haar was. In een recente editorial in haar tijdschrift LINDA schreef ze: “En met wie wil ik de tijd doorbrengen die me nog gegeven is?” Deze uitspraak lijkt te verwijzen naar haar keuze om Jeroen opnieuw in haar leven toe te laten.
Jeroen heeft aangegeven opgelucht te zijn dat de juridische druk inmiddels van hem af is. Dit heeft hem volgens eigen zeggen de ruimte gegeven om zich te richten op zijn persoonlijke leven en de relatie met Linda.
Toch blijven veel mensen sceptisch over zijn gedrag uit het verleden en vragen zich af of Linda er verstandig aan doet zich met hem te herenigen.
Publieke opinie verdeeld
De hernieuwde relatie heeft geleid tot verdeeldheid onder het publiek. Veel fans van Linda vragen zich af of ze niet beter afstand kan nemen van de schaduw die Jeroens verleden over haar werpt. Anderen prijzen haar vergevingsgezindheid en moed om opnieuw liefde te vinden, zelfs in moeilijke omstandigheden.
De situatie roept ook bredere vragen op over de dynamiek van macht, schuld, en vergeving in relaties. Moet iemand altijd afgerekend blijven worden op fouten uit het verleden, of is er ruimte voor verandering en een nieuwe kans?
Toekomstperspectief
Met hun hereniging lijkt het erop dat Linda en Jeroen bereid zijn samen verder te gaan, ondanks de controverses die hen blijven achtervolgen.
Hun beslissing getuigt van een sterke band, maar roept tegelijkertijd vragen op over hoe hun toekomst eruit zal zien. Zullen ze erin slagen om de publieke en persoonlijke uitdagingen te overwinnen?
Voor Jeroen betekent dit mogelijk een nieuwe start, nu de juridische druk van hem af is. Voor Linda blijft het een zoektocht naar balans tussen haar persoonlijke geluk en haar publieke imago. Hun verhaal biedt een fascinerend inzicht in de complexiteit van liefde, vergeving en publieke perceptie.
De tijd zal leren hoe deze hernieuwde relatie zich ontwikkelt en of Linda en Jeroen de schaduwen van het verleden kunnen overwinnen om samen een nieuw hoofdstuk te beginnen.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.