Actueel
Grote zorgen om zoontje Roxeanne Hazes
Roxeanne Hazes openhartig over zorgen als moeder: “Mijn grootste angst gaat over mijn gezin”
Zangeres Roxeanne Hazes heeft in een openhartig gesprek verteld hoe het moederschap haar kijk op angst en zorgen heeft veranderd. In de podcast ADHAZES spreekt ze samen met haar broer André Hazes over gedachten die haar soms bezighouden, vooral wanneer het om haar zoon Fender gaat.
Hoewel Roxeanne zichzelf niet als iemand ziet die snel in paniek raakt over haar eigen gezondheid of welzijn, merkt ze dat haar zorgen sinds het moederschap sterk verschoven zijn. Haar aandacht gaat nu vooral uit naar haar gezin en naar alles wat hen zou kunnen overkomen.
Volgens de zangeres hoort dat misschien bij het ouderschap, maar soms kunnen die gedachten behoorlijk intens worden.

Angstige gedachten al van jongs af aan
Tijdens het gesprek vertelt Roxeanne dat ze al sinds haar jeugd gevoelig is voor angstige gedachten. Dat zijn vaak scenario’s waarin ze nadenkt over wat er allemaal mis zou kunnen gaan in het leven.
Toen ze jonger was, gingen die gedachten vooral over haar eigen leven en toekomst.
Maar sinds ze moeder is geworden, merkt ze dat die gevoelens zich vooral richten op haar familie.
“Ik heb het niet zo naar mezelf,” vertelt ze in de podcast. “Maar ik heb het wel heel erg naar mijn gezin.”
Dat betekent dat haar grootste zorgen tegenwoordig gaan over de mensen die het dichtst bij haar staan.

Het moederschap verandert alles
Veel ouders herkennen dat gevoel. Zodra er kinderen in het spel zijn, verschuift de manier waarop iemand naar risico’s en veiligheid kijkt.
Voor Roxeanne gebeurde dat ook toen haar zoon Fender werd geboren.
Sindsdien voelt ze een sterke verantwoordelijkheid om hem te beschermen.
Dat kan soms leiden tot gedachten die ver vooruitlopen op mogelijke situaties.
Ze merkt dat ze in haar hoofd soms scenario’s bedenkt waarin ze zich afvraagt wat er zou gebeuren als er iets misgaat.
Hoewel ze weet dat zulke situaties vaak onrealistisch zijn, kunnen ze toch door haar hoofd blijven spelen.
Zorgen om haar zoon Fender
Een van de momenten waarop haar gedachten soms extra actief worden, is wanneer ze nadenkt over haar zoon.
Ze geeft toe dat ze zich soms scenario’s voorstelt waarin ze zich afvraagt hoe hij bepaalde gebeurtenissen zou ervaren.
Zo vertelde ze in de podcast dat ze soms denkt aan situaties waarin haar gezin samen reist.
Daarbij komt soms de vraag op wat er zou gebeuren als er een ongeluk zou plaatsvinden.
Voor haar draait die gedachte vooral om de angst dat haar zoon alleen zou achterblijven.
Ze zegt dat ze het idee moeilijk vindt dat hij een traumatische situatie zou moeten meemaken.

De behoefte aan bevestiging
Wanneer zulke gedachten opkomen, zoekt Roxeanne soms bevestiging bij mensen in haar omgeving.
Ze wil dan weten of anderen dezelfde dingen denken of hoe zij naar zulke situaties kijken.
Volgens haar helpt het om die gedachten hardop uit te spreken, omdat ze daardoor minder zwaar voelen.
Het gesprek in de podcast laat zien dat het delen van zorgen soms al een belangrijke stap kan zijn.
Door erover te praten ontstaat er ruimte om de gedachten te relativeren.
Gesprekken met haar broer André
In de podcast blijkt dat Roxeanne niet de enige is die soms met dit soort gedachten worstelt.
Ook haar broer André Hazes herkent bepaalde gevoelens van angst.
De twee praten daar regelmatig samen over.
Volgens Roxeanne helpt het dat ze elkaar goed begrijpen.
“We kunnen er best goed over praten,” zegt ze.
Soms bespreken ze samen de zorgen die ouders kunnen hebben over hun kinderen.
Dat soort gesprekken zorgt ervoor dat ze zich minder alleen voelt met haar gedachten.

Nachtelijke piekermomenten
Roxeanne vertelt ook dat zulke gedachten soms juist ’s nachts sterker kunnen worden.
Wanneer alles stil is en er weinig afleiding is, kan haar hoofd beginnen te malen.
Ze zegt dat zij en haar broer wel eens wakker liggen terwijl ze nadenken over allerlei scenario’s.
Dat zijn momenten waarop hun zorgen extra aanwezig zijn.
Hoewel ze beseffen dat die gedachten niet altijd realistisch zijn, kunnen ze toch veel emoties oproepen.
Veel ouders herkennen dat fenomeen: wanneer het rustig is, krijgen gedachten soms meer ruimte.
Een andere kijk binnen het gezin
Interessant is dat Roxeanne merkt dat niet iedereen in haar omgeving op dezelfde manier met zulke gedachten omgaat.
Haar verloofde Erik Zwennes lijkt volgens haar veel rustiger naar dit soort situaties te kijken.
Waar Roxeanne en haar broer soms blijven nadenken over mogelijke risico’s, lijkt Erik zich daar minder mee bezig te houden.
Volgens haar heeft hij een meer ontspannen houding tegenover het leven.
“Ik merk dat Erik dat echt niet heeft,” vertelt ze.
Hij lijkt situaties eerder te accepteren zoals ze komen, zonder te blijven hangen in mogelijke problemen.
Verschillende manieren van omgaan met zorgen
Dat verschil in benadering laat zien dat mensen op verschillende manieren omgaan met onzekerheid.
Sommige mensen proberen alles vooraf te overdenken, terwijl anderen meer vertrouwen op het moment zelf.
Voor Roxeanne kan het soms verfrissend zijn om te zien hoe haar partner met situaties omgaat.
Zijn nuchtere houding helpt haar soms om dingen wat meer los te laten.
Toch blijft het voor haar belangrijk om haar gevoelens te kunnen bespreken met iemand die haar begrijpt.
Daarom vindt ze de gesprekken met haar broer waardevol.
Openheid over mentale gezondheid
Door in de podcast zo open over haar zorgen te praten, laat Roxeanne zien dat ook bekende mensen met dit soort gedachten kunnen worstelen.
Het bespreekbaar maken van angst en piekeren kan anderen helpen om hun eigen gevoelens te herkennen.
Veel luisteraars reageren dan ook positief op haar eerlijkheid.
Ze waarderen het dat ze laat zien dat ouderschap niet alleen uit mooie momenten bestaat, maar ook uit zorgen en verantwoordelijkheid.
De kracht van praten
Een van de belangrijkste boodschappen uit het gesprek is dat praten over gevoelens kan helpen.
Wanneer zorgen gedeeld worden, verliezen ze vaak een deel van hun kracht.
Dat geldt zeker wanneer iemand steun vindt bij familie of vrienden.
Voor Roxeanne is haar broer een belangrijke gesprekspartner.
Samen kunnen ze lachen om hun eigen gedachten, maar ook serieus praten over wat hen bezighoudt.
Het moederschap met al zijn emoties
Het verhaal van Roxeanne laat zien hoe complex ouderschap kan zijn.
Naast liefde en geluk brengt het ook nieuwe vormen van verantwoordelijkheid en kwetsbaarheid met zich mee.
Veel ouders herkennen dat gevoel: zodra er een kind in je leven komt, verandert de manier waarop je naar de wereld kijkt.
De veiligheid en het welzijn van je gezin worden plots het belangrijkste.
Dat kan soms leiden tot zorgen die moeilijk los te laten zijn.
Een herkenbaar verhaal voor veel ouders
Hoewel Roxeanne haar verhaal vanuit haar eigen ervaring vertelt, zullen veel mensen zich erin herkennen.
Zorgen maken over kinderen is iets wat bij veel ouders voorkomt.
Door haar openheid laat ze zien dat het normaal is om soms met dit soort gedachten te worstelen.
En misschien is dat wel de belangrijkste boodschap van haar verhaal: dat niemand alleen staat met zulke gevoelens.
Door erover te praten, kunnen zorgen gedeeld worden en krijgen ze een plek binnen het leven.
En juist die openheid maakt gesprekken zoals in de podcast ADHAZES zo waardevol voor veel luisteraars.
Actueel
Confronterend voor Viktor Verhulst: “Gaat niet meer”

In de nieuwste aflevering van de podcast Vik & Gert deelt Gert Verhulst een opvallend en vooral eerlijk verhaal. De bekende presentator geeft toe dat hij tijdens een eerdere opname allesbehalve in topvorm was. De reden? Een avond die nét iets uit de hand liep.
Wat begon als een gezellig diner, eindigde in een situatie waar hij nog dagen later de gevolgen van voelde.
Een avond die anders liep dan gepland
Volgens Gert begon het allemaal met een etentje samen met Jan Smit. De bedoeling was om het rustig te houden, zeker omdat er de volgende dag opnames gepland stonden.
Hij had dat ook duidelijk aangegeven. Het plan was simpel: samen eten, gezellig bijpraten, maar het niet te laat en niet te intens maken.
Toch liep het anders.
Tijdens het diner vloeide de wijn rijkelijk en bleef het daar niet bij. Naast de glazen wijn verscheen er telkens opnieuw een ander drankje op tafel, waardoor het tempo ongemerkt omhoog ging. Wat een rustige avond had moeten worden, veranderde in een uitbundige bijeenkomst.

Twee dagen nodig om bij te komen
De gevolgen lieten niet lang op zich wachten. Gert vertelt dat hij niet alleen de volgende dag last had, maar zelfs twee dagen nodig had om volledig te herstellen.
Dat was voor hem een duidelijk signaal dat dit soort avonden tegenwoordig een stuk meer impact hebben dan vroeger.
Waar hij eerder snel weer op de been was, blijkt dat nu anders te liggen. Het lichaam heeft simpelweg meer tijd nodig om te herstellen.
Viktor Verhulst herkent het probleem
Ook Viktor Verhulst kan zich volledig vinden in het verhaal van zijn vader. Tijdens de podcast geeft hij aan dat hij sinds zijn dertigste duidelijk merkt dat zijn herstelvermogen veranderd is.
Waar hij vroeger zonder moeite een korte nacht kon combineren met een drukke dag, is dat nu een stuk lastiger geworden.
Hij beschrijft hoe hij eerder met weinig slaap gewoon weer door kon, maar dat die tijd inmiddels achter hem ligt. Tegenwoordig voelt een intensieve avond nog dagen later door.

Eigen ervaring in Amsterdam
Viktor haalt ook een recente ervaring aan om dat gevoel te illustreren. Tijdens een verjaardagsfeest in Amsterdam ging het er gezellig aan toe, maar ook daar merkte hij dat de nasleep langer duurde dan verwacht.
Wat vroeger een kwestie was van even herstellen, bleek nu een proces van meerdere dagen. Dat heeft er dan ook voor gezorgd dat hij bewuster omgaat met dit soort momenten.
Minder vaak, maar bewuster
Zowel Gert als Viktor geven aan dat ze tegenwoordig een andere balans hebben gevonden. Waar spontane en intensieve avonden vroeger vaker voorkwamen, kiezen ze nu bewuster wanneer ze dat nog doen.
Voor Gert betekent dat dat hij zulke momenten nog maar een paar keer per jaar meemaakt. En zelfs dan houdt hij rekening met de dagen erna.
Hij ziet er ook een positieve kant in. Door selectiever te zijn, blijven die momenten bijzonder, zonder dat ze een vast onderdeel worden van het dagelijkse leven.

Werk en discipline spelen een rol
Een belangrijke reden voor die verandering is het werkritme van Gert. Door zijn drukke agenda en televisieactiviteiten is het belangrijk om scherp en energiek te blijven.
Doordeweeks kiest hij er daarom bewust voor om helemaal geen alcohol te drinken. Dat helpt hem om gefocust te blijven en zijn werk optimaal te kunnen doen.
In het weekend laat hij iets meer ruimte, maar ook daar blijft het meestal beperkt tot één moment. Het herstel duurt simpelweg te lang om het vaker te doen.
Een herkenbaar verhaal
Wat dit gesprek in de podcast zo interessant maakt, is hoe herkenbaar het is voor veel mensen. De verandering in herstelvermogen naarmate je ouder wordt, is iets waar velen zich in kunnen vinden.
De openheid van zowel Gert als Viktor zorgt ervoor dat het onderwerp op een luchtige, maar eerlijke manier besproken wordt.
Humor en zelfreflectie
Ondanks de ongemakken kijken vader en zoon met humor terug op hun ervaringen. Het is geen klaagzang, maar eerder een moment van zelfreflectie.
Gert geeft zelfs aan dat het misschien maar goed is dat het herstel langer duurt. Anders zouden zulke avonden wellicht veel vaker voorkomen.
Bewust genieten
De conclusie die beide trekken, is duidelijk: genieten kan nog steeds, maar wel met mate en bewustzijn.
Het gaat niet om minder plezier, maar om een andere manier van omgaan met energie, herstel en balans.
Een nieuwe fase
Voor Gert Verhulst en Viktor Verhulst lijkt dit simpelweg onderdeel van een nieuwe levensfase.
Waar vroeger alles spontaner en intensiever kon, speelt nu ervaring een grotere rol. Ze weten beter wat bij hen past en stemmen hun keuzes daarop af.
Tot slot
Het verhaal uit Vik & Gert laat zien dat zelfs bekende gezichten tegen dezelfde dingen aanlopen als iedereen. Een gezellige avond kan nog steeds, maar de dagen erna vragen soms net iets meer aandacht.
En misschien is dat precies wat het zo herkenbaar maakt: een eerlijk inkijkje in hoe balans en genieten hand in hand kunnen gaan — ook als dat betekent dat je soms twee dagen nodig hebt om weer helemaal jezelf te zijn.