Actueel
Groot verlies voor Johan Derksen: ”Hij was op”
Johan Derksen neemt afscheid van zijn trouwe metgezel Cuby: “Het triootje is voorbij”
Voor televisiekijkend Nederland is hij de man met de sigaar, de scherpe tong en het onwrikbare oordeel. Maar achter de stoere façade van Johan Derksen schuilt ook een man met een groot hart. En dat werd deze week opnieuw pijnlijk duidelijk, toen hij openhartig sprak over het verlies van zijn hond Cuby. Een viervoeter die twaalf jaar lang onafscheidelijk aan zijn zijde stond – thuis, op de bank en zelfs in bed. “Hij was helemaal op,” verzuchtte Derksen bij Shownieuws. De stilte in huis voelt voor hem en zijn vrouw als een klap.
Een onvoorwaardelijke band
De band tussen mens en dier is soms moeilijk uit te leggen aan buitenstaanders. Maar voor wie ooit een huisdier had, voelt het verlies ervan als een mokerslag. Zo ook voor Derksen, die in zijn vaste rol bij Vandaag Inside zelden zijn emoties toont, maar nu zichtbaar geraakt was. De afgelopen weken ging het al niet goed met Cuby, die kampt met lichamelijke problemen en zichtbaar achteruitging. Toen de hond uiteindelijk niet meer kon lopen en het leven hem zwaarder viel dan het hem lief was, besloten Johan en zijn vrouw dat het tijd was om afscheid te nemen.
Meer dan een hond
Cuby was geen gewone hond. Hij was een volwaardig lid van het gezin Derksen. “Hij lag twaalf jaar lang tussen ons in,” vertelt Johan. Het stel had speciaal een extra groot bed aangeschaft, zodat er genoeg plek was voor hun harige gezinslid. Dat klinkt misschien vreemd voor wie Johan enkel kent van zijn strenge uitspraken over voetbal, media of politiek. Maar in zijn privéleven is hij verrassend toegewijd, en soms zelfs ontroerend teder.
Met een knipoog naar zijn eigen ironie voegde hij eraan toe: “Het triootje is voorbij.” Een uitspraak die bij veel kijkers voor een glimlach zorgde, maar waarin ook de pijn en het gemis doorklonk.
Cuby vernoemd naar muzieklegende
De naam Cuby is niet zomaar gekozen. Derksen, die naast zijn televisiecarrière bekendstaat als fervent muziekliefhebber, vernoemde zijn hond naar de legendarische Nederlandse bluesband Cuby + Blizzards. Voor Johan staat muziek symbool voor emotie, herinnering en karakter – en precies dat zag hij ook in zijn hond. Cuby was een trouwe metgezel, een constante factor in zijn leven, zeker nadat de kinderen het huis uit waren en de rust neerdaalde over het gezin.
“We sloegen een beetje door,” geeft hij toe over hun leven met de hond. “De kinderen waren de deur uit en dan neem je een hond als je met pensioen gaat. En voor je het weet centreer je je hele dagritme rond zo’n beest.” Maar Johan zegt het met liefde en geen greintje spijt. Want wie Cuby kende, wist dat hij voor zijn baas leefde.
Afscheid met respect en dankbaarheid
De beslissing om Cuby te laten inslapen kwam niet lichtzinnig. “We hebben hem eerst nog naar de dierenarts gebracht vanwege zijn poot,” vertelt Johan. Maar daar bleek al snel dat er veel meer aan de hand was. De klachten bleken ernstiger dan gedacht, en de artsen gaven aan dat de hond leed.
Entertainmentdeskundige Bart Ettekoven bevestigde bij Shownieuws dat Johan en zijn vrouw na lang overleg tot het besluit kwamen dat verder leven voor Cuby geen kwaliteit meer bood. “Hij was op,” herhaalde Derksen. Een kort maar veelzeggend zinnetje, waarin aanvaarding, verdriet en liefde samenkomen.
De leegte in huis
Sinds Cuby er niet meer is, voelt het huis van de familie Derksen anders aan. “Het bed is leeg, het huis klinkt stiller,” vertelde Johan. Wie ooit afscheid moest nemen van een geliefd huisdier, herkent die leegte meteen. Geen blaffende begroeting bij de deur, geen gewoontes meer die het leven ritme gaven.
Voor Derksen en zijn vrouw is het een nieuwe fase in hun leven, eentje zonder de aanwezigheid van het dier dat twaalf jaar lang voor zoveel warmte zorgde. Toch klinkt er in zijn woorden ook dankbaarheid door: “Hij heeft een goed leven gehad.” En dat is misschien het mooiste afscheid dat je een huisdier kunt geven.
Publieke rouw, persoonlijke pijn
Het 0verlijden van een hond is voor veel mensen iets privés. Maar voor een publieke figuur als Johan Derksen blijft zo’n verlies zelden binnenskamers. Al snel werd het nieuws opgepikt door media, fans en volgers. En hoewel Derksen geen man is die snel op sociale media zijn gevoelens uit, kwamen er wel veel steunbetuigingen van kijkers binnen bij Shownieuws en Vandaag Inside.
“Mensen zien Johan vaak als de keiharde man die nergens om maalt,” vertelde Ettekoven. “Maar dit laat zien dat ook hij gewoon een mens is, met gevoelens, herinneringen en pijn.”
Hondenliefde in de spotlights
Het is niet voor het eerst dat bekende Nederlanders openhartig vertellen over het verlies van een huisdier. In de afgelopen jaren deelden ook andere prominenten hun verdriet over 0verleden viervoeters, van zangers tot acteurs. Voor velen is een hond méér dan gezelschap; het is familie. Iemand die er altijd is, zonder oordeel, zonder verwachtingen. Die liefde laat een diepe indruk achter.
Bij Johan Derksen was die band duidelijk en zichtbaar. In interviews en televisiefragmenten was Cuby soms zelfs te zien. Voor wie goed oplette, werd duidelijk dat hij niet zomaar ‘een hond’ was, maar een maatje.
Wat blijft
Het verlies van een huisdier is iets waar je niet zomaar overheen stapt. Zeker niet wanneer je er zo’n sterke band mee hebt als Johan en zijn vrouw hadden met Cuby. Maar net zoals bij elk afscheid, blijven ook de herinneringen – aan wandelingen, kleine rituelen, en die blik in de ogen die alleen een hond kan geven.
Johan sprak eerder al over het belang van kameraadschap, zowel in de voetballerij als in het leven. “Echte trouw is zeldzaam,” zei hij eens. En dat is precies wat hij in Cuby vond: onvoorwaardelijke trouw.
Een nieuw hoofdstuk
Of er ooit een nieuwe hond komt in huize Derksen, is nog onbekend. Voor nu lijkt het gemis te vers. Cuby was een uniek dier, en een nieuw huisdier zou waarschijnlijk nog niet de juiste plek in hun hart kunnen innemen.
“Je kunt geen viervoeter vervangen zoals je een paar schoenen vervangt,” zei Derksen. En daarmee raakt hij een snaar bij velen. Liefde voor een dier is uniek, en het afscheid verdient dezelfde emotionele ruimte als dat van een mens. Zeker na twaalf jaar intens samenzijn.
Een stil bed, een warm hart
Cuby’s mand is leeg, maar zijn plek in het hart van Johan Derksen blijft onverminderd groot. Voor een man die bekendstaat om zijn harde oordelen, is het verlies van zijn hond een moment van zachte introspectie. De scherpe kantjes verdwijnen even naar de achtergrond, en wat overblijft is een beeld van liefde, trouw en herinnering.
Johan, bedankt dat je jouw Cuby met ons deelde. En sterkte, voor jou en je vrouw, in deze stille, nieuwe fase.
Actueel
Grote zorgen bij Château Planckaert
Vanavond is het eindelijk zover: een nieuw seizoen van Château Planckaert gaat van start. De familie Planckaert keert terug naar hun indrukwekkende project in Frankrijk, waar het kasteel opnieuw het middelpunt vormt van ambitie, doorzettingsvermogen en familiedynamiek. Dit seizoen belooft meer dan ooit een mix te worden van vooruitgang, emoties en onverwachte momenten.
Nieuwe fase voor het kasteel
Na jaren van plannen maken, slopen en opbouwen lijkt het project eindelijk een volgende fase te bereiken. De werken aan de binnenkant van het kasteel zijn gestart, en dat betekent een belangrijke stap vooruit.
Waar eerder vooral buitenstructuren en voorbereidende werken centraal stonden, wordt het nu concreter. Muren worden afgewerkt, ruimtes krijgen vorm en het einddoel begint langzaam zichtbaar te worden.
Voor de familie betekent dat een enorme motivatieboost. Het gevoel dat het project echt ergens naartoe werkt, zorgt voor nieuwe energie en hernieuwde focus.
Hard werken blijft de norm
Toch komt die vooruitgang niet vanzelf. De werf bruist van activiteit: hamers, machines en bouwmateriaal bepalen het dagelijkse ritme. Iedereen draagt zijn steentje bij, elk op zijn eigen manier.
De combinatie van fysieke arbeid en praktische beslissingen maakt duidelijk hoe intensief het project nog altijd is. Het blijft een uitdaging om alles georganiseerd en op schema te houden.
Maar juist die inzet en samenwerking vormen de kern van het programma. Kijkers zien niet alleen het eindresultaat, maar vooral het proces — met alle ups en downs die daarbij horen.
Een gemis binnen de familie
Naast de vooruitgang is er ook een duidelijke leegte voelbaar. Junior Planckaert is dit seizoen niet aanwezig op het kasteel.
Hij blijft thuis om te herstellen na een nieuwe knieoperatie. Dat betekent dat hij tijdelijk niet kan meewerken aan het project, iets wat zowel voor hem als voor de rest van de familie moeilijk is.
Zijn afwezigheid benadrukt hoe sterk de familie op elkaar is ingespeeld. Wanneer één schakel ontbreekt, wordt dat meteen gevoeld — zeker in een periode waarin er zoveel tegelijk gebeurt.
Tegenslag voor Elara
Alsof dat nog niet genoeg is, krijgt ook Elara Planckaert te maken met een onverwachte uitdaging. Zij moet langs bij een Franse arts, wat voor extra spanning zorgt binnen de familie.
Zulke momenten laten zien dat het leven op het kasteel niet alleen draait om bouwen en plannen. Er zijn ook persoonlijke zorgen en situaties die aandacht vragen.
De familie moet zich telkens opnieuw aanpassen aan wat er op hun pad komt. Dat maakt het verhaal herkenbaar en menselijk — ook voor kijkers die zelf geen kasteel aan het verbouwen zijn.
Ruimte voor mooie momenten
Gelukkig is er niet alleen spanning en hard werk. Zoals altijd bij de Planckaerts is er ook ruimte voor warmte en verbondenheid.
Iluna Planckaert viert haar 21ste verjaardag, en dat wordt uitgebreid gevierd. De familie zorgt ervoor dat het een bijzondere dag wordt, ondanks alle drukte op het kasteel.
Het zijn precies deze momenten die het programma zo geliefd maken. Tussen het stof en de inspanningen door ontstaan herinneringen die minstens zo waardevol zijn als het eindresultaat.
Humor als tegenwicht
Naast de serieuze en emotionele momenten is er ook plaats voor luchtigheid. Dat blijkt onder andere tijdens een uitstapje op het water.
Eddy Planckaert en Christa Planckaert wagen zich aan een tochtje met de kano. Wat bedoeld is als een ontspannen activiteit, loopt al snel uit op komische situaties.
Het contrast tussen het zware werk op het kasteel en deze luchtige momenten zorgt voor balans in het programma. Het laat zien dat humor een belangrijke rol speelt binnen de familie.
Waarom kijkers blijven terugkomen
De kracht van Château Planckaert zit in de combinatie van elementen. Het is niet alleen een renovatieprogramma, maar ook een verhaal over familie, doorzettingsvermogen en samen groeien.
Kijkers herkennen zich in de uitdagingen, de kleine successen en de manier waarop de familie met elkaar omgaat. Het is die mix van realiteit en emotie die ervoor zorgt dat het programma blijft boeien.
De droom komt dichterbij
Met de start van de binnenwerken lijkt het einddoel dichterbij dan ooit. De droom om het kasteel open te stellen en er iets bijzonders van te maken, krijgt steeds meer vorm.
Maar hoe dichter de finish nadert, hoe groter de druk wordt. Er moeten nog veel keuzes gemaakt worden, en elke beslissing heeft impact op het geheel.
Dat maakt dit seizoen extra spannend: niet alleen vanwege wat er gebeurt, maar ook vanwege wat er op het spel staat.
Een seizoen vol contrasten
Dit nieuwe seizoen belooft een afwisseling te worden van vooruitgang en tegenslag, van harde arbeid en ontspanning, van zorgen en feestmomenten.
De afwezigheid van Junior, de situatie rond Elara en de viering van Iluna’s verjaardag zorgen samen voor een emotionele gelaagdheid die het verhaal verdiept.
Conclusie
De start van het nieuwe seizoen van Château Planckaert markeert een belangrijk moment in het grote project van de familie.
De werken gaan vooruit, maar de uitdagingen blijven. Tegelijkertijd tonen de Planckaerts opnieuw waarom ze zo geliefd zijn: door hun openheid, hun humor en hun sterke band.
Het belooft een seizoen te worden waarin alles samenkomt — en waarin kijkers opnieuw worden meegenomen in een verhaal dat even herkenbaar als bijzonder is.