Zware maanden voor Marga Bult: partner Ludo krijgt ingrijpende diagnose

Voor zangeres Marga Bult breekt opnieuw een intens emotionele periode aan. Samen met haar partner Ludo Voeten heeft zij de afgelopen maanden in grote onzekerheid geleefd, nadat bij hem een ernstige aandoening werd vastgesteld. Wat begon als een routinematige controle, groeide uit tot een traject vol spanning, onderzoeken en emotionele confrontaties. Nu deelt Marga openhartig hoe deze periode hen beiden heeft geraakt – en wat hen op de been houdt.

Een alarmerende uitslag

Omdat Ludo in het verleden al vaker te maken had met gezondheidsproblemen, wordt zijn bloed regelmatig gecontroleerd. Tijdens zo’n controle viel de arts iets op: de PSA-waarde, een belangrijke indicator bij prostaatonderzoek, bleek verhoogd. In eerste instantie werd besloten om het nog even aan te kijken.

Drie maanden later volgde een nieuwe meting, maar die bood geen geruststelling. Integendeel: de waarde was verder gestegen. Voor Marga, die zelf een medische achtergrond heeft en ooit als verpleegkundige werkte, was het meteen duidelijk dat dit geen toeval was. Toch blijft het moment waarop de arts het definitieve nieuws brengt, ook voor iemand met ervaring, een enorme schok.

De harde werkelijkheid onder ogen zien

Toen de uroloog bevestigde dat er sprake was van prostaatk*nker, kwam dat bij Marga en Ludo keihard binnen. “Je weet rationeel dat dit kan gebeuren,” vertelt Marga, “maar als het daadwerkelijk wordt uitgesproken, voelt het alsof de grond even onder je voeten wegzakt.”

Voor Marga was het extra confronterend omdat zij vier jaar geleden al afscheid moest nemen van haar ex-man Jan van Ingen, die werd getroffen door lymfklierk*nker. Die eerdere ervaring maakt het nieuws niet makkelijker. “Mijn eerste gedachte was: het gaat toch niet weer gebeuren? Niet opnieuw,” zegt ze eerlijk. “Maar daarna besef je dat paniek je niet helpt. Je kunt alleen stap voor stap verder.”

Een periode van wachten en onderzoeken

Na de diagnose volgde een intensief medisch traject. Uit de onderzoeken bleek dat Ludo meerdere tumoren in de prostaat had, waaronder één grotere. De markers gaven verhoogde waarden aan, wat verdere scans noodzakelijk maakte. De belangrijkste vraag was of de aandoening zich had uitgebreid naar andere delen van het lichaam.

Die weken van wachten waren zwaar. “Je leeft in een soort tussenwereld,” legt Marga uit. “Je probeert door te gaan met je dagelijkse leven, maar in je hoofd is het continu aanwezig.” Elke telefoonmelding, elk afspraakbriefje kan dan voelen als een nieuw kantelpunt.

Opluchting na spannende weken

Na lange tijd kwam er gelukkig ook positief nieuws. De artsen konden vaststellen dat er geen uitzaaiingen waren. Dat moment bracht een enorme opluchting. “We waren zó blij,” vertelt Marga. “Je houdt je vast aan verhalen van mensen bij wie het goed is afgelopen, maar je weet ook dat het anders kan lopen. Daarom durf je eigenlijk pas opgelucht te ademhalen als je het echt hoort.”

Volgens de behandelend specialisten is de kans op genezing groot, mits het behandeltraject zorgvuldig wordt gevolgd. Dat vooruitzicht geeft Marga en Ludo hoop en houvast in een periode die verder vooral wordt gekenmerkt door onzekerheid.

Leven met realisme én hoop

Marga benadrukt dat ze bewust probeert niet te ver vooruit te denken. “Ik heb geleerd dat je jezelf daar alleen maar mee kwelt. Je kunt niet alles controleren. Wat je wel kunt doen, is aanwezig zijn, luisteren en elkaar steunen.”

Die houding helpt haar om overeind te blijven, ook op momenten waarop de angst onverwacht toeslaat. “Soms komt het ineens binnen,” zegt ze. “Dan zie je iemand anders op straat, of hoor je een bepaald liedje, en dan denk je: waarom wij? Maar dat gevoel laat ik er zijn, en daarna ga ik weer door.”

De kracht van samen

Wat in deze periode vooral duidelijk is geworden, is hoe sterk de band tussen Marga en Ludo is. Ze proberen open te blijven communiceren en elkaar ruimte te geven voor emoties. “De ene dag is Ludo de sterke, de andere dag ben ik dat,” vertelt Marga. “En soms zijn we het allebei even niet.”

Die wederzijdse steun is essentieel, zeker omdat z!ekte niet alleen het lichaam raakt, maar ook mentaal veel vraagt. “Je wereld wordt kleiner,” zegt Marga. “Je plannen worden voorzichtiger. Maar tegelijk ga je ook anders kijken naar wat echt belangrijk is.”

Publieke steun en persoonlijke grenzen

Hoewel Marga een bekend gezicht is, kiest ze er bewust voor om niet alles te delen. “Sommige dingen zijn van ons,” zegt ze. Tegelijkertijd voelt ze zich gesteund door de vele warme reacties die ze ontvangt. “Dat doet echt iets met je. Het geeft het gevoel dat je er niet alleen voor staat.”

Ze hoopt met haar openheid ook anderen te bereiken die in een vergelijkbare situatie zitten. “Als mensen zich herkennen en zich daardoor minder alleen voelen, dan is dat waardevol.”

Voorzichtig vooruitkijken

De komende tijd staat in het teken van behandeling en herstel. Wat dat precies inhoudt, willen Marga en Ludo stap voor stap bekijken. “We proberen niet verder vooruit te kijken dan nodig,” zegt Marga. “Vandaag is vandaag. Morgen zien we dan wel weer.”

Wat vaststaat, is dat deze periode hen heeft geleerd hoe kwetsbaar het leven is – en hoe belangrijk het is om momenten van rust en verbondenheid te koesteren. “Je beseft opnieuw dat niets vanzelfsprekend is,” besluit Marga. “En juist daarom probeer je elke goede dag te waarderen.”